O εκκεντρικός και αμφιλεγόμενος Ισπανός ζωγράφος Σαλβαντόρ Φελίπε Χακίντο Νταλί –από τους μεγαλύτερους ζωγράφους του 20ού αιώνα- γεννήθηκε στις 11 Μαϊου 1904 στη μικρή πόλη Φιγκουέρες της Ισπανίας.
Είπε…

• Μη φοβάστε την τελειότητα. Δεν θα την πετύχετε ποτέ.
• Το μόνο άσχημο με τη σημερινή νεολαία είναι ότι δεν ανήκουμε πλέον σ’ αυτήν.
• Κάθε συμμετοχή σημαίνει τη γέννηση μιας ανάμνησης.
• Η μόνη μου διαφορά με έναν τρελό είναι ότι εγώ δεν είμαι τρελός.
• Τόσο λίγα απ’ αυτά που θα μπορούσαν να συμβούν συμβαίνουν…
• Ευφυΐα χωρίς φιλοδοξία είναι πουλί χωρίς φτερά.
• Η τέλεια γυναίκα είναι αλαζονική αλλά όχι υπερβολικά ωραία. Πρέπει να είναι σκλάβα των ρούχων της και των κοσμημάτων της.
• Αυτή η μεγαλειώδης τραγωδία που ονομάζουμε μοντέρνα τέχνη…
• Αυτοί που δεν θέλουν να μιμηθούν τίποτε, δεν παράγουν τίποτε.
• Το θερμόμετρο της επιτυχίας είναι ο φθόνος των ανίκανων.
• Είναι μέρες που νομίζω ότι θα πεθάνω από υπερβολική δόση αυτοϊκανοποίησης.
• Η ζωγραφική είναι ένα απειροελάχιστο κομμάτι της προσωπικότητάς μου.
• Στα έξι μου ήθελα να γίνω μάγειρας. Στα εφτά μου, Ναπολέων Και η φιλοδοξία μου μεγαλώνει συνεχώς από τότε.
• Κάθε πρωί, μόλις ξυπνάω έχω μια εμπειρία υπέρτατης ευχαρίστησης, όταν συνειδητοποιώ ότι είμαι ο Σαλβαντόρ Νταλί.
• Πού είναι το ρολόι μου; (τα τελευταία του λόγια)
• Το μόνο πράγμα που δεν χορταίνει ο κόσμος είναι οι υπερβολές.
• Οι πόλεμοι δεν έβλαψαν ποτέ κανέναν εκτός από αυτούς που σκοτώνονται.
• Δόξα τω Θεώ, είμαι άθεος.



Εκτός από το μεγάλο αριθμό των ζωγραφικών του έργων είναι επίσης γνωστός και για πολλές άλλες δραστηριότητες όπως συγγραφή άρθρων, δοκιμίων, ποιημάτων και νουβελών, σεναριογραφία, δημόσιες διαλέξεις, σκηνογραφία, σχεδιασμός κοστουμιών και κοσμημάτων, εικονογράφηση βιβλίων και γραφιστική. Επίσης πολύ μεγάλο ήταν το ενδιαφέρον του για τη λογοτεχνία και την επιστήμη.

Οι γονείς του, του έδωσαν το όνομα του μεγαλύτερου αδερφού του, ο οποίος πέθανε 9 μήνες πριν τη γέννηση του ίδιου! Και από φόβο μήπως χάσουν και αυτόν του πραγματοποιούσαν όλες τις επιθυμίες.
Έτσι, ο μεγάλος ζωγράφος μεγάλωσε στη σκιά του πρόωρα χαμένου αδελφού του.

Στα νεανικά του χρόνια συνδέθηκε πιο στενά με τον χώρο του αναρχισμού και του κομμουνισμού. Ωστόσο, η έντονη και εκκεντρική προσωπικότητά του ήταν αδύνατο να περιχαρακωθεί στα στενά πλαίσια ενός οργανωμένου πολιτικού χώρου.

1919: σε ηλικία 15 ετών, ο Νταλί συμμετείχε στη δημόσια έκθεση του Δημοτικού Θεάτρου του Φιγέρας
1921: χάνει τη μητέρα του από καρκίνο και ο πατέρας του παντρεύεται την αδελφή της.
1922: εγκαταθίσταται στη Μαδρίτη όπου και ξεκινά τις σπουδές του στην Ακαδημία των Τεχνών (Academia de San Fernando). Αρχίζει τα πειράματα με τον με το κίνημα του κυβισμού.
1926: αποβάλεται από την ακαδημία λίγο πριν τις τελικές του εξετάσεις, καθώς δηλώνει πως κανένας από τους καθηγητές του δεν είναι άξιος να τον κρίνει. Επίσης την ίδια χρονιά, επισκέπτεται για πρώτη φορά το Παρίσι όπου συναντά τον Πάμπλο Πικάσο.
1929: ο Νταλί συνεργάζεται με τον Λουίς Μπουνιουέλ για τη δημιουργία της ταινίας μικρού μήκους »Ανδαλουσιανός Σκύλος». Στα γυρίσματα γνωρίζει τη μελλοντική σύζυγο του και μούσα του, Ελένα Ντμτρίεβνα Ντελούβινα Ντιακόνοβα, περισσότερο γνωστή ως »Γκαλά».
1932: συμμετέχει στην πρώτη μεγάλη υπερρεαλιστική έκθεση στην Αμερική, όπου και αποσπά διθυραμβικές κριτικές.

Aριστερά: Ο Νταλί με την Γκαλά.
Δεξιά: Ο Νταλί με τον Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα

1940: εγκαθίσταται στις Ηνωμένες Πολιτείες για τα επόμενα οκτώ χρόνια.
1941: εργάζεται για την Walt Disney πάνω στη δημιουργία ενός κινούμενου σχεδίου ‘Destino»
1942: δημοσιεύεται η αυτοβιογραφία του »The Secret Life of Salvador Dali».
Επιστρέφει στην Ισπανία κατά τη δικτατορία του Φράνκο και προκαλεί δυσμενή σχόλια, τα οποία επεκτείνονται συχνά και στα καλλιτεχνικά του έργα.
1960 – 1974: εργάζεται για τη δημιουργία του »Θεάτρου-Μουσείου Γκαλά-Σαλβαντόρ Νταλί» στο Φιγέρας.
1982: ο βασιλιάς Χουάν Κάρλος της Ισπανίας του απονέμει τον τίτλο του μαρκήσιου.
Την ίδια χρονιά, στις 10 Ιουνίου πεθαίνει η Γκαλά, γεγονός που προκαλεί έντονη θλίψη στον Νταλί, ο οποίος αποπειράται να αυτοκτονήσει.

Πέθανε από καρδιακό επεισόδιο στις 23 Ιανουαρίου του 1989 στην πόλη που γεννήθηκε. Ο τάφος του βρίσκεται μέσα στο Μουσείο του στο Φιγέρας.

Φωτογραφίες: Φωτογραφικό Αρχείο Δ.Ο.Λ.
Ειρήνη Σπυροπούλου

Επιμέλεια: Μαρία Παπουτσή

Ειδήσεις Σήμερα: