Νερό=υδρογόνο 2, οξυγόνο. Έτσι το μαθαίναμε στο σχολείο, και τόσο απλά διαβάζεται. Μόνο που τα απλά και τα εύκολα σταματούν στην ανάγνωσή του. Το νερό δεν κατασκευάζεται, δεν παράγεται, δεν παρασκευάζεται και δεν δημιουργείται. Μόνο προσφέρεται, και γι αυτό δεν είναι δεδομένο.

Διαβάζοντας κανείς έστω και αυτά τα λίγα που παραθέσαμε, αντιλαμβάνεται ότι όλοι οι μύθοι, οι ευχές και οι παραδόσεις για το νερό δεν δημιουργήθηκαν τόσο από φόβο όσο από σεβασμό και δέος απέναντι σε αυτό το δώρο που καθορίζει τη συνέχεια ή το τέλος της ζωής. Αλλωστε πώς αλλιώς μπορείς να στέκεσαι απέναντι σε κάτι που σε ξεπερνά, που δεν σε χρειάζεται αλλά το χρειάζεσαι;

Εκείνοι που προηγήθηκαν, όλη τη γνώση που απέκτησαν τη μετάλλαξαν σε σοφία ζωής και ανάλογα πορεύτηκαν. Γι χρησιμοποίησαν το νερό και δεν το καταχράστηκαν, ήξεραν την εξάρτησή τους από αυτό και γι αυτό «το ξυπνούσαν απαλά».

Εμείς μεταλλάξαμε τη γνώση όχι σε σοφία αλλά σε «πληροφορία» και έτσι σήμερα οι πληροφορίες λένε ότι πολύ σύντομα τα κράτη θα πολεμούν για το νερό.

Όταν οι Ολύμπιοι θεοί ορκίζονταν στα φοβερά νερά της Στυγός, ανάγοντας έτσι το νερό σε υπέρτατο κριτή, άραγε μπορούμε να πούμε ότι εκείνοι ήξεραν λιγότερα από εμάς;

Ειδήσεις Σήμερα: