103

Την έντονη αντίδραση δύο εκπροσώπων του κόμματος του Σ.Μπερλουσκόνι προκάλεσε η αναφορά στο δήμαρχο της Βερόνας και την κεντροδεξιά πολιτικό, Αλεσάντρα Μουσολίνι, για τη ρατσιστική στάση τους απέναντι στους Ρουμάνους μετανάστες, στην ταινία «Φραντσέσκα» που προβλήθηκε στο τμήμα «Ορίζοντες» της φετινής Μόστρας του Κινηματογράφου.

Κινηματογραφικά πυράδέχτηκε η ιταλική κυβέρνηση και από την ταινία «Βιντεοκρατία» του Ερικ Καντίνι, παραγωγής της εταιρίας του Λαρς φον Τρίερ, που προβλήθηκε στο τμήμα «Μέρες των Δημιουργών».

Πρόκειται για ντοκιμαντέρ που παρουσιάζει το ρόλο της ιδιωτικής, εμπορικής τηλεόρασης στην προπαγάνδιση της πολιτικής του Σ. Μπερλουσκόνι στην τηλεόραση και τη χειραγώγηση των ΜΜΕ για την προπαγάνδα των πολιτικών του θέσεων.

Μέρα του Νίκολας Κέιτζ, της Εύα Μέντες και του Βέρνερ Χέρτσοκ η χτεσινή, με την προβολή της ταινίας «Bad Lieutenant – Port of Call: New Orleans» του Γερμανού σκηνοθέτη, ο οποίος, για πρώτη φορά στην ιστορία του φεστιβάλ της Βενετίας, εκπροσωπείται με δυο ταινίες στο διαγωνιστικό τμήμα (η άλλη είναι το «Υιέ μου, υιέ μου, τι έκανες;», που προβλήθηκε ως ταινία-έκπληξη).

«Στράφηκα στο φιλμ νουάρ», ανάφερε ο Χέρτσοκ, στη συνέντευξη τύπου που ακολούθησε την προβολή του «Bad Lieutenant», ριμέικ της ταινίας του Εϊμπελ Φεράρα, «γιατί νομίζω πως σήμερα είναι αναγκαία η επιστροφή στο κινηματογραφικό αυτό είδος, με όσα συμβαίνουν γύρω μας, την οικονομική κρίση και όλα τα άλλα».

Όσο για την αρνητική αντίδραση στο φεστιβάλ των Κανών του Έϊμπελ Φεράρα, ο Χέρτσοκ απάντησε πως ελπίζει να δει τον Αμερικανό σκηνοθέτη στη Βενετία (θα προβληθεί στο φεστιβάλ ένα ντοκιμαντέρ του) και «να καθίσουμε να κουβεντιάσουμε πίνοντας ένα μπουκάλι ουίσκι».

Εκείνο που ο Χέρτσοκ έκανε στη νέα βερσιόν του «Bad Lieutenant», είναι να μεταφέρει το αστυνομικό θρίλερ του Φεράρα στη σύγχρονη Νέα Ορλεάνη, μετά την «Κατρίνα», συνδέοντας δραματουργικά το γεγονός με την ιστορία του διεφθαρμένου αστυνομικού (μια πολύ καλή ερμηνεία από τον Νίκολας Κέιτζ) που φτάνει στα άκρα για να μπορέσει να επιβιώσει.

Πιο προσωπική είναι η ταινία του «Υιέ μου, υιέ μου, τι έκανες;», βασισμένη σε αληθινή, όπως αναφέρεται στην ταινία, ιστορία. Πρόκειται για τη δολοφονία μιας γυναίκας από το γιο της, που μεταφέρει στην πραγματική ζωή την ερμηνεία του σε μια θεατρική παράσταση της «Ορέστειας».

Η ταινία ξεκινά με το φόνο της μητέρας κι ενώ η αστυνομία, μ επικεφαλής τον Γουίλεμ Νταφόε στο ρόλο του αστυνομικού επιθεωρητή, περικυκλώνει το σπίτι όπου ο δολοφόνος έχει κλειστεί με δυο όμηρους, παρακολουθούμε μέσα από διάφορα φλας-μπακ τα γεγονότα που οδήγησαν στο έγκλημα.

Φλας-μπακ στα οποία ο Χέρτσοκ παρεμβάλλει και αποσπάσματα από τις πρόβες της αρχαίας τραγωδίας.

Ενδιαφέρον από πολιτικής πλευράς είχε η ταϊβανέζικη ταινία «Ο πρίγκιπας των δακρύων» Γιον Φάν.

Η ταινία αναφέρεται στη δεκαετία του 50, όταν στην Ταϊβάν κυριαρχούσε μια περίοδος τρόμου, όπου, με δικαιολογία την εξόντωση του «κομουνιστικού κινδύνου», το καθεστώς του Τσαν Κάι-Σέκ, σε μια περίοδο αληθινού τρόμου, συλλάμβανε κι εκτελούσε χωρίς δίκη τους ύποπτους για δήθεν κατασκοπεία, εκτελώντας τις πιο πολλές φορές αθώα πρόσωπα.

Ο σκηνοθέτης χρησιμοποιεί το παραμύθι του «Πρίγκιπα των δακρύων» για να κάνει ένα ειρωνικό σχόλιο πάνω στην περίοδο τρόμου που κυριαρχούσε στην Ταϊβάν, όταν ο Τσαν-Κάι-Σεκ και οι στρατιωτικοί του πίστευαν πως, με την βοήθεια της Αμερικής, η επιστροφή τους στη Κίνα θα ήταν ζήτημα ημερών.

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ,ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ειδήσεις Σήμερα: