38

«Το να περιορίζουμε την ταινία στη σκηνή μόνο που ανάφερε ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι είναι ψέμα!» δήλωσε στη συνέντευξη Τύπου ο Τζουζέπε Τορναντόρε, σκηνοθέτης της ταινίας Μπαάρια, με την οποία άνοιξε το 66ο Κινηματογραφικό Φεστιβάλ της Βενετίας.

Η δήλωσή του αναφερόταν στη σκηνή, όπου ο κομμουνιστής ήρωας της ταινίας επιστρέφει απογοητευμένος από το ταξίδι του στη Σοβιετική Ένωση, στη δεκαετία του ‘50.

Για τον Τορνατόρε το σημαντικό με το Μπαάρια, που στην παραγωγή της συμμετείχε η εταιρία του Μπερλουσκόνι, είναι ότι μας κάνει να σκεφτούμε για τη πτώση των ιδεών στη σύγχρονη Ιταλία.

Για τη δική τους ταινία, Ο δρόμος, που προβλήθηκε την Πέμπτη στο διαγωνιστικό πρόγραμμα της Μόστρας μίλησαν ο σκηνοθέτης της Τζον Χίλκοουτ και ο πρωταγωνιστής του Βίγκο Μόρτενσεν. Και οι δυο τους αναφέρθηκαν στις δυσκολίες στα γυρίσματα, μια και πολλά από αυτά έγιναν σε φυσικούς χώρους σε δύσκολες καιρικές συνθήκες.

Η ταινία, βασισμένη στο ομότιτλο βιβλίο του Κόρμακ ΜακΚάρθι, είναι ένα μελλοντολογικό θρίλερ, που εκτυλίσσεται στη γη, σ’ ένα κοντινό μέλλον, όταν εξαιτίας οικολογικών και άλλων καταστροφών, οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν πεθάνει, ενώ όσοι επέζησαν έχουν μετατραπεί σε άγρια θηρία που καταφεύγουν στον κανιβαλισμό για να επιβιώσουν.

Σε ένα τέτοιο πλανήτη, μέσα από φωτιές και καμένα δάση, ένα τοπίο που μοιάζει να βγήκε από τις σελίδες της Αποκάλυψης, ένας άντρας, ο βασικός ήρωας, προσπαθεί να οδηγήσει το μικρό γιο του σε ασφαλές μέρος, σε μια πορεία που συχνά τον φέρνει αντιμέτωπο με την πείνα, την εξαθλίωση και την απελπισία, ακόμη και σε σύγκρουση με συμμορίες που είτε προσπαθούν να του κλέψουν τα λιγοστά τους υπάρχοντα είτε να σκοτώσουν το μικρό γιο του για να τον φάνε.

Ο Χίλκοουτ έφτιαξε ένα συγκλονιστικό, εφιαλτικό road movie, ταυτόχρονα προειδοποίηση για το πού μπορούμε να φτάσουμε αν δεν πάρουμε τα κατάλληλα μέτρα για την προστασία του περιβάλλοντος και του πλανήτη μας, μαζί και της ζωής μας.

Στις αρετές της ταινίας οι πολύ καλές ερμηνείες του Μόρτενσον και της Σαρλίζ Θέρον (στο μικρό ρόλο της γυναίκας του, που τη βλέπουμε σε μερικά φλας-μπακ), καθώς και η μουσική και η έξοχη, με μουντά χρώματα, φωτογραφία.

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ,ΑΠΕ-ΜΠΕ