26

Στον τελικό του EURO 2004 προκρίθηκε η Πορτογαλία επικρατώντας 2-1 της Ολλανδίας στον ημιτελικό της διοργάνωσης, που έγινε στο κατάμεστο από 52.000 φιλάθλους, «Ζοζέ Αλβαλάδε» της Λισαβόνας.

Η ομάδα του Λουίς Φελίπε Σκολάρι θα διεκδικήσει το τρόπαιο την Κυριακή, με αντίπαλο την Ελλάδα ή την Τσεχία, στην πορτογαλική πρωτεύουσα και το στάδιο «Ντα Λουζ».

Στο πρώτο ημίχρονο η Πορτογαλία ήταν μεταμορφωμένη σε σχέση με τη μέτρια εικόνα που είχε έως τώρα παρουσιάσει. Οι Φίγκο και Κριστιάνο Ρονάλντο έκαναν σπουδαία δουλειά από τα πλάγια, ο Ντέκο ήταν άριστος στα οργανωτικά του καθήκοντα, ενώ ο Μιγκέλ είχε καταφέρει να περιορίσει τη δράση του Ολλανδού «δαίμονα», Αριέν Ρόμπεν.

Στο 9 οι γηπεδούχοι έχασαν την πρώτη καλή ευκαιρία, με τον Ρονάλντο να μην προλαβαίνει την παράλληλη μπαλιά του Φίγκο. Λίγο αργότερα, όμως, στο 26ο λεπτό, το «Ζοζέ Αλβαλάδε» πήρε φωτιά. Ο Ντέκο εκτέλεσε κόρνερ, ο Κριστιάνο Ρονάλντο βρέθηκε στην «καρδιά» της ολλανδικής άμυνας και με άπιαστη κεφαλιά έγραψε το 1-0.

Οι «οράνιε» προσπάθησαν να απαντήσουν αμέσως, όμως στο 28 ο Όφερμαρς αστόχησε από πλεονεκτική θέση. Οι Πορτογάλοι αντέδρασαν και προσπάθησαν να «καθαρίσουν» τον αγώνα, αφού βρίσκονταν σε πολύ μεγάλη ημέρα και ήθελαν να το εκμεταλλευθούν. Στο 36΄ ήταν ο Έντβιν Φαν ντερ Σαρ ο άνθρωπος που κράτησε την Ολλανδία μέσα στο παιχνίδι, αποκρούοντας εξ επαφής σουτ του Παουλέτα, ενώ στο 41 το… δοκάρι έκανε την ίδια δουλειά, στην εκπληκτική προσπάθεια και το αριστερό φαλτσαριστό σουτ του Λουίς Φίγκο.

Οι διορθωτικές κινήσεις του Αντβοκαατ στο δεύτερο ημίχρονο δεν έφεραν αποτέλεσμα. Αντίθετα, η Πορτογαλία ήταν αυτή που έχασε νέα μεγάλη ευκαιρία να φτάσει στο 2-0, όταν στο 55΄ ο Φαν ντερ Σαρ νίκησε τον Παουλέτα σε κλασικό τετ-α-τετ. Κι αφού οι γηπεδούχοι έχαναν τα εύκολα, ο Μανίσε ανέλαβε να πραγματοποιήσει τα… δύσκολα.

Στο 58΄ ο νεαρός άσος της Πόρτο πήρε τη μπάλα σε πλάγια θέση και με ασύλληπτο σουτ έστειλε τη μπάλα στα δίχτυα, βάζοντας τους διοργανωτές με το… ένα πόδι στον τελικό, και παράλληλα θέτοντας υποψηφιότητα για το καλύτερο γκολ του EURO 2004.

Κι ενώ κανείς δε θα τολμούσε να στοιχηματίσει τα χρήματά του στην Ολλανδία, οι παίκτες του Αντβοκαατ ξαναμπήκαν στο παιχνίδι πολύ γρήγορα χάρη σ΄έναν… αντίπαλο. Στο 63΄ μετά από σέντρα του Φαν Μπρόνκχορστ, ο Ζόρζε Αντράδε, προ του Φαν Νίστελρόι, έκοψε με υπερένταση την μπάλα, η οποία όμως «κρέμασε» τον Ρικάρντο και κατέληξε στα δίχτυα. Στη συνέχεια η Ολλανδία πίεσε, χωρίς όμως να καταφέρει να δημιουργήσει τη μεγάλη ευκαιρία, αφού και ο τερματοφύλακας των Πορτογάλων ήταν εξαιρετικά σταθερός στις επεμβάσεις του.

Ο Αντβοκαατ χρησιμοποίησε στο τελευταίο δεκάλεπτο τρεις «καθαρόαιμους» επιθετικούς (με την προσθήκη του Φαν Χούιντονκ) , όμως αποτέλεσμα δεν είδε. Το τελευταίο σφύριγμα του Αντερς Φρισκ βρήκε ολόκληρη την Πορτογαλία να πανηγυρίζει. Αλλωστε, είναι η πρώτη συμμετοχή της εθνικής ομάδας της χώρας σε τελικό Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος και σε μεγάλη διοργάνωση γενικότερα. Ένα επίτευγμα που ούτε η γενιά του ασύγκριτου Εουσέμπιο, τη δεκαετία του 1960, είχε κατορθώσει.


Πορτογαλία: Ρικάρντο, Μιγκέλ, Καρβάλιο, Αντράντε, Νούνο Βαλέντε, Κοστίνια, Μανίσε (87 Φερνάντο Κόουτο), Ντέκο, Φίγκο, Κριστιάνο Ρονάλντο (67΄ Πετίτ), Παουλέτα.
Ολλανδία: Φαν ντερ Σαρ, Ράιζιγκερ, Μπουμά (56΄ Φαν ντερ Φάαρτ), Σταμ, Φαν Μπρόνκχορστ, Ζέεντορφ, Ντάβιντς, Κοκού, Όφερμαρς (46΄ Μακάι), Φαν Νίστελροϊ, Ρόμπεν (81΄ Φαν Χούιντονκ).

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ,ΑΠΕ