Με τρισδιάστατο ντοκιμαντέρ επιστρέφει στο ναυάγιο του Τιτανικού ο Τζέιμς Κάμερον

71

«Τα φαντάσματα της αβύσσου» τιτλοφορείται το νέο φιλόδοξο εγχείρημα του Τζέιμς Κάμερον. Πρόκειται για ένα τρισδιάστατο ντοκιμαντέρ, με το οποίο ο Καναδός σκηνοθέτης του Τιτανικού επιστρέφει στο θρυλικό ναυάγιο, πέντε χρόνια μετά την παγκόσμια επιτυχία της ταινίας.

Το ντοκιμαντέρ καταγράφει την επίσκεψη στο ναυάγιο του περίφημου υπερωκεανίου από ένα συνεργείο τεχνικών και κινηματογραφιστών, με διευθυντή τον ίδιο τον Κάμερον. Με δύο μικρού μεγέθους κάμερες-ρομπότ, που διέθεταν απόλυτη αυτονομία, τελειοποιημένες από τον Μάικ Κάμερον, αδερφό του σκηνοθέτη, οι κινηματογραφιστές διείσδυσαν και στο τελευταίο σημείο του ναυαγίου του Τιτανικού, φτάνοντας για πρώτη φορά στην τραπεζαρία της πρώτης θέσης, που βρίσκεται σε βάθος μεγαλύτερο από 4.000 μέτρα στον βόρειο Ατλαντικό.

Οι αδελφοί Κάμερον δοκίμασαν για πρώτη φορά τον υπερσύγχρονο κινηματογραφικό εξοπλισμό τους πέρυσι σε ένα άλλο θρυλικό ναυάγιο, αυτό του γερμανικού θωρηκτού του Β Παγκοσμίου Πολέμου «Βίσμαρκ» στην περιοχή του Ατλαντικού, στα νότια της Μεγάλης Βρετανίας.

Καπέλα που οι κάτοχοί τους άφησαν πίσω τους βιαστικά, σερβίτσια, ρούχα και άλλα απομεινάρια από τις ύστατες ώρες των περίπου 1.500 επιβατών του πρώτου και συνάμα τελευταίου υπερατλαντικού ταξιδιού του Τιτανικού παρουσιάζονται στο ντοκιμαντέρ του Καναδού σκηνοθέτη, το οποίο διανεμήθηκε ήδη σε φόρμα IMAX από τον όμιλο Disney στην αγορά της Βορείου Αμερικής.

Για τον κινηματογραφικό Τιτανικό των 11 βραβείων Όσκαρ, ο Τζέιμς Κάμερον εμπνεύστηκε τόσο από τα διασωζόμενα άθικτα σχέδια του θρυλικού υπερωκεάνιου όσο και από τους εσωτερικούς χώρους του «αδελφού» πλοίου Olympic, που έκανε σωρεία υπερατλαντικών ταξιδιών κατά τη διάρκεια του Μεσοπόλεμου. «Ωστόσο, επρόκειτο για άλλο πλοίο. Τώρα μόνο γνωρίζουμε πώς ήταν πραγματικά ο Τιτανικός» δήλωσε στα αμερικανικά μέσα ενημέρωσης ο Κάμερον μετά το τέλος των γυρισμάτων του τρισδιάστατου ντοκιμαντέρ.

Ανέφερε μάλιστα ότι πείστηκε προσωπικά πως «πολλοί ακόμα επιβάτες θα είχαν σωθεί, αν ρίχνονταν στη θάλασσα του βορείου Ατλαντικού τα μεγάλα τραπέζια της τραπεζαρίας της πρώτης θέσης και χρησιμοποιούνταν ως σχεδίες». Εκτίμησε δε ότι «οι αξιωματικοί του υπερωκεάνιου συνειδητοποίησαν αργά ότι αυτό θα βυθιζόταν και η τραπεζαρία είχε ήδη πλημμυρίσει, όταν πιθανώς σκέφτηκαν και αυτή τη λύση, που θα είχε βοηθήσει να μειωθεί ο μεγάλος αριθμός των θυμάτων του ναυαγίου».

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ,ΑΠΕ/Γαλλικό