Οδοιπορικό στο Αφγανιστάν της περιόδου κατά την οποία κυβερνούσαν οι Ταλιμπάν: ένα κράτος που σπαράσσεται από εμφύλιους πολέμους, πολίτες που πεθαίνουν από την πείνα ή ακρωτηριάζονται από τις διάσπαρτες νάρκες, γυναίκες που δεν έχουν πρόσβαση ούτε στη γνώση ούτε στην εργασία, αλλά ούτε καν σε στοιχειώδη ανθρώπινα δικαιώματα (ο γιατρός τις εξετάζει μέσω τρίτου, πίσω […]
Οδοιπορικό στο Αφγανιστάν της περιόδου κατά την οποία κυβερνούσαν οι Ταλιμπάν: ένα κράτος που σπαράσσεται από εμφύλιους πολέμους, πολίτες που πεθαίνουν από την πείνα ή ακρωτηριάζονται από τις διάσπαρτες νάρκες, γυναίκες που δεν έχουν πρόσβαση ούτε στη γνώση ούτε στην εργασία, αλλά ούτε καν σε στοιχειώδη ανθρώπινα δικαιώματα (ο γιατρός τις εξετάζει μέσω τρίτου, πίσω από ένα παραβάν, καθώς απαγορεύεται να τις δει και να τις αγγίξει). Περισσότερο ντοκιμαντέρ και λιγότερο ταινία, το “Κανταχάρ” αποτυπώνει σε όλη του τη μεγαλοπρέπεια τον παραλογισμό που διέπει την καθημερινότητα αυτών των ανθρώπων, εξαιτίας των μεσαιωνικών αντιλήψεων των φανατικών ισλαμιστών, και παράλληλα κινηματογραφεί σκηνές μοναδικής ομορφιάς, όπως τις απέραντες εκτάσεις της ερήμου, την πομπή των γυναικών που καλυμμένες με πολύχρωμες μπούρκες πηγαίνουν να παραστούν σε γάμο ή το αυτοσχέδιο σχολείο όπου ο μουλάς μαθαίνει σε ανήλικα αγόρια το κοράνι. Εάν, μάλιστα, η παραγωγή ήταν πιο οργανωμένη και το σενάριο πιο μεστό, θα μιλούσαμε για ένα μικρό διαμάντι του ιρανικού σινεμά.
Ο «Αυτόχειρας» του Νικολάι Έρντμαν σε σκηνοθεσία του Θανάση Θεολόγη κάνει πρεμιέρα στις 17 Απριλίου. Παραστάσεις κάθε Σάββατο και Κυριακή στο θέατρο Αλκμήνη.