38

Εξαιρετικές ταινίες περιλάμβανε το πρόγραμμα της Τετάρτης και της Πέμπτης στο 55ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών. Επικεφαλής η φινλανδική Ο άνθρωπος χωρίς παρελθόν του Ακι Καουρισμάκι και η ανεξάρτητη αμερικανική Σχετικά με τον Σμιτ του Αλεξάντερ Πέιν.

Ακολουθούν η βέλγικη Ο γιος των Λικ και Ζαν Πιερ Νταρντέν, σκηνοθετών που το 1999 είχαν κερδίσει το Χρυσό Φοίνικα για την ταινία τους Ροζέτα. Τότε πρόεδρος της επιτροπής ήταν ο διαγωνιζόμενος σήμερα μαζί τους, για την ταινία του Αράχνη, Καναδός Ντέιβιντ Κρόνενμπεργκ.

Στο πρόγραμμα υπήρχε και μια δύσκολη, αν και εξαιρετική εικαστικά, ταινία, η Ρωσική κιβωτός του Αλεξάντερ Σοκούροφ.

Πρωταγωνιστής στην ταινία Ο ανθρωπος χωρίς παρελθόν του Καουρισμάκι είναι ένας εργάτης, που χάνει τη μνήμη του έπειτα από μια βίαιη, σχεδόν θανάσιμη, επίθεση και στη συνέχεια προσπαθεί, με τη βοήθεια μιας ομάδας περιθωριακών, να ξαναφτιάξει τη ζωή του. Είναι μια καλή ευκαιρία για τον Καουρισμάκι να κάνει ένα πικρό, συχνά καυστικό σχόλιο πάνω σε μια κοινωνία, που αδιαφορεί για το άτομο. Πρόκειται για μια ταινία δοσμένη με χιούμορ, αλλά και στοργή για την ανθρώπινη κατάσταση.

Στην ταινία του Αλεξάντερ Πέιν Σχετικά με τον Σμιτ παρακολουθούμε ένα μοναχικό συνταξιούχο (εκπληκτική ερμηνεία του από τον Τζακ Νίκολσον), που μέσα από ένα ταξίδι του σε μια άλλη πολιτεία, για να παρευρεθεί στο γάμο της μοναχοκόρης του, προσπαθεί να κάνει έναν απολογισμό της ζωής του.

Ο απολογισμός είναι αξιολύπητος με μόνη εξαίρεση τη σχέση μέσω αλληλογραφίας του ήρωα με ένα ορφανό ανήλικο μαυράκι από τη Σομαλία. Πρόκειται για μια ταινία δοσμένη με χιούμορ και ανθρωπιά.

Στην ταινία Ο γιος, οι αδερφοί Νταρντέν παρουσιάζουν τη σχέση ανάμεσα σε ένα πατέρα και το νεαρό -που μόλις έχει αποφυλακιστεί- δολοφόνο του γιου του, έγκλημα που διέπραξε όταν ήταν μόλις 11 χρονών. Ο πατέρας, υπεύθυνος σε κέντρο ξυλουργικής της περιοχής του, βρίσκεται ξαφνικά με το νεαρό δολοφόνο, όταν ο τελευταίος έρχεται στο κέντρο για να μάθει την τέχνη, χωρίς όμως να γνωρίζει ότι πρόκειται για τον πατέρα του θύματος.

Ο πατέρας αρχίζει να παρακολουθεί το νεαρό, ενώ ταυτόχρονα του μαθαίνει την τέχνη του. Πρόκειται για ένα ψυχολογικό δράμα, με την κάμερα να βρίσκεται πάντα πολύ κοντά στα πρόσωπα, και με μια αυστηρότητα στη σκηνοθεσία, που θυμίζει τις ταινίες του Ρομπέρ Μπρεσόν.

Ο Ρώσος Αλεξάντερ Σοκούροφ είναι γνωστός για ένα μοναδικό είδος κινηματογράφου που συνήθως στηρίζεται στα μονοπλάνα, πάντα δοσμένα με μια εκπληκτική εικαστική ομορφιά, αναγκάζοντας το θεατή να διαλογιστεί πάνω στη θεματική που του παρουσιάζει.

Στην ταινία του Ρωσική Κιβωτός, ο Σοκούροφ στρέφεται στη τσαρική Ρωσία, για να παρουσιάσει μέσα από ένα «ταξίδι» στο Ερμιτάζ της Αγιας Πετρούπολης ένα σχόλιο πάνω στην ίδια την τέχνη, αλλά και σε μια ολόκληρη εποχή, καταλήγοντας σε ένα μεγαλοπρεπή ανακτορικό χορό -από τις πιο εκπληκτικές σκηνές-, για να εκφράσει το τέλος μιας συγκρεκριμένης εποχής και την αρχή μιας καινούργιας.

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ,ΑΠΕ

Ειδήσεις Σήμερα: