Αποκαθίσταται ο ποιητής έπειτα από 50 χρόνια

45

Πενήντα χρόνια μετά την αφαίρεση της ιθαγένειάς του, οι τουρκικές Αρχές αποφάσισαν να «αποκαταστήσουν» το μεγάλο Τούρκο ποιητή Ναζίμ Χικμέτ, επιστρέφοντάς του -έστω και 38 χρόνια μετά το θάνατό του- την τουρκική ιθαγένεια, η οποία του είχε αφαιρεθεί το 1951 λόγω της επαναστατικής του δράσης.

Όπως αναφέρει η εφημερίδα Sabah σε πρωτοσέλιδο δημοσίευμά της, με τίτλο «Αποκατάσταση της υπόληψης έπειτα από 50 χρόνια», είναι ήδη έτοιμο το διάταγμα με το οποίο θα δοθεί και πάλι η τουρκική ιθαγένεια στον Ναζίμ Χικμέτ.

Ο πρώτος που υπέγραψε το διάταγμα ήταν ο Τούρκος πρωθυπουργός Μπουλέντ Ετζεβίτ. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, ο υπουργός Πολιτισμού Ιστεμιχάν Ταλάι δήλωσε ότι έχουν αλλάξει πολλά πράγματα και στην Τουρκία και στον κόσμο. Επίσης, αναγνωρίζοντας ότι ο Ναζίμ Χικμέτ «συγκαταλέγεται μεταξύ των διεθνών αξιών», ζήτησε να ακυρωθεί η απόφαση του 1951, η οποία στέρησε την τουρκική ιθαγένεια από τον διεθνούς φήμης Τούρκο ποιητή.

Ο Ναζίμ Ραν Χικμέτ (1902 – 1963) γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη και σπούδασε στη Ναυτική Σχολή της Κωνσταντινούπολης, από την οποία όμως εκδιώχθηκε όταν άρχισε να εκδηλώνει επαναστατικές ιδέες.

Το 1921 επισκέφθηκε τη Σοβιετική Ενωση, όπου έμεινε για ανώτερες σπουδές στη Σχολή Πολιτικών και Οικονομικών Επιστημών της Μόσχας και επιστρέφοντας στην πατρίδα του, το 1924, συμμετείχε σε επαναστατικές κινήσεις. Δούλεψε ως συντάκτης σε εφημερίδες της Κωνσταντινούπολης, και συγχρόνως άρχισε να δημοσιεύει ποιήματα επηρεασμένα από το ρωσικό φουτουρισμό και κυρίως από τον Μαγιακόφσκι, με τον οποίο είχε γνωριστεί προσωπικά.

Η πυκνή συγγραφική του παραγωγή άρχισε το 1928, με ποιητικές συλλογές, μυθιστορήματα, θεατρικά έργα και επαναστατικά κείμενα, που του στοίχισαν, επί μία σχεδόν εικοσαετία, συνεχείς διώξεις και φυλακίσεις.

Για τελευταία φορά, το 1938, καταδικάστηκε από το στρατοδικείο σε 28 χρόνια φυλάκισης και αποφυλακίστηκε 12 χρόνια αργότερα, το 1950, έπειτα από κινητοποιήσεις Ευρωπαίων συγγραφέων. Την ίδια χρονιά, βραβεύτηκε με το Διεθνές Βραβείο Ειρήνης. Ένα χρόνο μετά την αποφυλάκισή του, το 1951, έφυγε για τη Μόσχα, όπου παρέμεινε έως τον πρόωρο θάνατό του, το 1963.

Στην Ελλάδα το έργο του πρωτοπαρουσιάστηκε από το Βασίλη Καπασάκη, σε άρθρο του το 1931 στο περιοδικό «Ο Λόγος». Τα επόμενα χρόνια μεταφράστηκαν πολλά έργα του, από τους Στέλιο Μαγιόπουλο, Γιάννη Ρίτσο, Γ.Παπαλεονάρδο, Αρη Δικταίο, Πέτρο Μάρκαρη κ.ά.

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ,ΜΠΕ