Μαύρος Μάης για τα εργατικά δυστυχήματα: Μια ζωή χάνεται κάθε μέρα

Στα κόκκινα βάφτηκε ο φετινός Μάης στην Ελλάδα, όχι από ανοιξιάτικες παπαρούνες, ούτε από αγωνιστικά λάβαρα, αλλά από το αίμα που χύθηκε στα εργατικά δυστυχήματα. Τις τελευταίες δέκα μέρες έχουν χάσει τη ζωή τους εννέα άνθρωποι σε ώρα δουλειάς. Από την αρχή της χρονιάς μετράμε 69 νεκρούς και πάνω από 110 σοβαρά τραυματίες.

Η εβδομάδα που διανύουμε είναι η πιο τραγική, αφού στατιστικά κάθε μέρα σημειώνεται κι ένας θάνατος στην εργασία.

Μαύρη εβδομάδα για τα εργατικά δυστυχήματα

Την Πέμπτη 21 Μαΐου, έχασε τη ζωή του εργαζόμενος, με την ιδιότητα του επιστάτη,  σε επιχείρηση κλωστοϋφαντουργίας στη Νέα Φιλαδέλφεια. Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες, σκοτώθηκε ενώ εκτελούσε εργασίες σε γκαραζόπορτα.

Την Τετάρτη 20 Μαϊου, άφησε την τελευταία του πνοή, μετά από ανακοπή, 63χρονος, εργαζόμενος σε εργολαβική εταιρεία, οδηγός μηχανήματος βαρέος τύπου στο εργοτάξιο της «Ελληνικός Χρυσός ΑΕ» στις Σκουριές Χαλκιδικής. Όπως καταγγέλλει το Συνδικάτο Οικοδόμων ο 63χρονος «δούλευε για μήνες 10 ώρες την ημέρα, πολλές φορές 6 μέρες τη βδομάδα, ακόμα και σε αυτήν την ηλικία».

Την Τρίτη 19 Μαϊου, ένας 54χρονος εργάτης βρήκε τραγικό θάνατο σε βιομηχανία αλουμινίου στη Νέα Αρτάκη Ευβοίας. Ο εργαζόμενος καταπλακώθηκε από παλέτες, υπό αδιευκρίνιστες μέχρι στιγμής συνθήκες.

Το Εργατικό Κέντρο του νομού προχώρησε σε παρέμβαση στην Επιθεώρηση Εργασίας απαιτώντας να διαπιστωθούν τα αίτια του δυστυχήματος, να αποδοθούν ευθύνες και να αυξηθούν οι έλεγχοι. Το ίδιο ζητούσε στις αρχές του μήνα εξαιτίας προηγούμενου δυστυχήματος με θύμα 59χρονο σε επιχείρηση της Χαλκίδας.

Τη Δευτέρα 18 Μαϊου είχαμε δύο θανάτους σε απόσταση λίγων ωρών. Στα Ιωάννινα 46χρονος εργάτης έχασε τη ζωή του κατά τη διάρκεια εργασιών σε έργο κατασκευής ομβρίων υδάτων.

Ο Θανάσης Νάκος από το Συνδικάτο Οικοδόμων Ιωαννίνων απέδωσε το θανατηφόρο συμβάν στην έλλειψη μέτρων ασφαλείας, λέγοντας ότι δεν είχε τοποθετηθεί το αναγκαίο προστατευτικό τελάρο, «γιατί κόστιζε στον εργολάβο».

Tα σωματεία τόνισαν πως πρόκειται για τον 9ο νεκρό οικοδόμο από την αρχή της χρονιάς.

Το ίδιο 24ωρο, 52χρονος εργαζόμενος απανθρακώθηκε, σε εργασίες συντήρησης σε υποσταθμό του ΔΕΔΔΗΕ στα Κάτω Πατήσια. Η Ένωση Τεχνικών του Ομίλου ΔΕΗ-ΚΥΕ σημείωσε πως η έλλειψη προσωπικού και η εντατικοποίηση της εργασίας βάζουν συνεχώς σε κίνδυνο τις ζωές τους.  Η εταιρεία εξέφρασε τα ειλικρινή συλλυπητήριά της και ενημέρωσε ότι οι αιτίες του δυστυχήματος διερευνώνται.

Θλιβερό «καθημερινό ρεκόρ»

Την περασμένη εβδομάδα είχαμε άλλους τέσσερις  θανάτους σε ώρα εργασίας:

12/05/2026 –Λάρισα: Εργατικό δυστύχημα στη Λάρισα με θύμα 58χρονο αγρότη.

12/05/2026 – Χανιά: Τραγικός θάνατος για 34χρονο εργαζόμενο σε ξενοδοχείο στα Χανιά. Κατέρρευσε εν ώρα εργασίας.

16/05/2026 – Κίσαμος Κρήτης: Νεκρός 58χρονος αγρότης που καταπλακώθηκε από τρακτέρ στην Κρήτη.

16/05/2026 – Αλεξανδρούπολη: Ένας εργάτης ηλικίας 54 χρόνων έχασε τη ζωή του σε έργα κατασκευής μικροφραγμάτων του Δασαρχείου Αλεξανδρούπολης.

Όλα τα παραπάνω περιστατικά τα έχει καταγράψει συγκεντρωτικά η ΟΣΕΤΕΕ (Ομοσπονδία Συλλόγων Εργαζομένων Τεχνικών Επιχειρήσεων Ελλάδας) , στο πλαίσιο της διαρκούς ανεξάρτητης έρευνας που διεξάγει για τις ανθρώπινες απώλειες και τους σοβαρούς τραυματισμούς στους χώρους εργασίας. Πρόκειται για τη συνέχεια της έρευνας που παρουσιάστηκε στις 28 Απριλίου, την παγκόσμια ημέρα για την Υγεία και Ασφάλεια στην Εργασία και ημέρα μνήμης των εργαζομένων που χάθηκαν στη δουλειά.

Πυροβολώντας τον αγγελιοφόρο

Οι έρευνες της ΟΣΕΤΕΕ για τα εργατικά δυστυχήματα και ατυχήματα θεωρούνται από τις πλέον έγκυρες. Έχουν παρουσιαστεί σε επιστημονικά συνέδρια, έχουν προβληθεί σε ελληνικά και διεθνή ΜΜΕ και σε εκδηλώσεις του ευρωκοινοβουλίου.  Ωστόσο η κυβέρνηση επιμένει να τις αμφισβητεί, ενίοτε στοχοποιώντας τον πρόεδρο της ομοσπονδίας Ανδρέα Στοϊμενίδη, ο οποίος είναι και πρόεδρος του EU-OSHA, του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Υγείας και Ασφάλειας στην Εργασία.

Το ίδιο έκανε πρόσφατα στη Βουλή ο υφυπουργός Εργασίας Γιώργος Καραγκούνης, απαντώντας σε σχετική ερώτηση του ΚΚΕ για τα μέτρα Υγείας και Ασφάλειας και την προστασία των εργαζομένων.

Ο υφυπουργός επέμεινε ότι η Ελλάδα βρίσκεται στην «4η καλύτερη θέση στην ΕΕ», από τις χώρες με τα λιγότερα θανατηφόρα δυστυχήματα. Χαρακτήρισε τα στοιχεία που παρουσιάζουν τα συνδικάτα «αυθαίρετες προσθαφαιρέσεις περιστατικών για να δημιουργηθεί κλίμα φόβου και κοινωνικής αγανάκτησης». Μόνο που και η ίδια η Εurostat έχει αναγνωρίσει ότι υπάρχει σημαντική υποκαταγραφή των εργατικών ατυχημάτων στην Ελλάδα. Για παράδειγμα εξαιρούνται οι αυτοαπασχολούμενοι (σχεδόν το 30% του εργατικού δυναμικού), οι αγρότες, οι εποχικοί εργαζόμενοι (δηλωμένοι και μη).

Δεν περιλαμβάνονται επίσης στον κατάλογο με τα εργατικά δυστυχήματα οι εργαζόμενοι σε ορυχεία – λατομεία, στη θάλασσα, σε ένοπλες δυνάμεις και σώματα ασφαλείας, καθώς εμπίπτουν στις αρμοδιότητες άλλων αρχών, π.χ. Επιθεώρηση Μεταλλείων, λιμενικό κλπ.

Επιπλέον δεν υπολογίζονται στις στατιστικές οι θάνατοι από παθολογικά αίτια που μπορεί όμως να σχετίζονται με τις συνθήκες δουλειάς (π.χ. θερμική καταπόνηση). Η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα της ΕΕ που δεν καταγράφονται επίσημα οι επαγγελματικές ασθένειες, ούτε οι θάνατοι που μπορεί να σχετίζονται με αυτές. Τέλος, πολλά ατυχήματα και δυστυχήματα σε επαγγελματικά οχήματα, καταγράφονται ως «τροχαία».

Από το ψήφισμα στο Ευρωκοινοβούλιο για μείωση των θανάτων στην εργασία

Πανευρωπαϊκή ημέρα μνήμης θυμάτων σε εργατικά δυστυχήματα

Να καθιερωθεί η 8η Αυγούστου ως «Ευρωπαϊκή Ημέρα Μνήμης για τα Θύματα Εργατικών Ατυχημάτων, Προστασίας και Αξιοπρέπειας των Εργαζομένων», ζητάει το ευρωκοινοβούλιο, με ψήφισμα  που εγκρίθηκε με συντριπτική πλειοψηφία.

Το ευρωκοινοβούλιο ζητά να ληφθούν σοβαρά μέτρα για τη μείωση του αριθμού των ατυχημάτων, των ασθενειών και των θανάτων που σχετίζονται με την εργασία.

Στο ψήφισμα περιλαμβάνονται τροπολογίες που κατέθεσε ως σκιώδης εισηγητής ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Κώστας Αρβανίτης.

Μεταξύ άλλων, το τελικό ψήφισμα ζητάει να αναγνωριστεί το εργατικό δυστύχημα στο εργοστάσιο Βιολάντα στα Τρίκαλα, με τις 5 νεκρές εργάτριες, ως μια από τις σύγχρονες εργατικές τραγωδίες.

Υιοθετήθηκαν προτάσεις του Έλληνα ευρωβουλευτή για την ανάδειξη των ψυχοκοινωνικών κινδύνων, όπως το σύνδρομο «burnout», το χρόνιο εργασιακό άγχος, η παρενόχληση και η εντατικοποίηση της εργασίας, αλλά και για τους νέους κινδύνους που συνδέονται με την ψηφιοποίηση, την τεχνητή νοημοσύνη και την αλγοριθμική διαχείριση της εργασίας.

Επιπλέον, όπως αναφέρει η σχετική ανακοίνωση «ενσωματώθηκε, σαφής αναφορά στην υποκαταγραφή εργατικών ατυχημάτων και επαγγελματικών ασθενειών, ένα πρόβλημα ιδιαίτερα έντονο στην Ελλάδα που αποκρύπτει την πραγματική έκταση του φαινομένου».

Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε, με προτροπή της Ελλάδας, στην ανάγκη ενίσχυσης των επιθεωρήσεων εργασίας, στην εφαρμογή της νομοθεσίας, στην προστασία ευάλωτων εργαζομένων, όπως οι μετανάστες, εποχικοί και διασυνοριακοί εργαζόμενοι, καθώς και στην ενίσχυση της συμμετοχής των εργαζομένων μέσω συλλογικών συμβάσεων και κοινωνικού διαλόγου.

Μόνο ως τραγική ειρωνεία μπορεί να εκληφθεί το γεγονός, ότι όσο στις Βρυξέλλες οι ευρωβουλευτές ψήφιζαν για «Ημέρα Μνήμης Θυμάτων», στην Ελλάδα μετρούσαμε κάθε μέρα κι από έναν νεκρό εργάτη.

Στου Βελγίου τις στοές

Η καθιέρωση της 8ης Αυγούστου ως Ευρωπαϊκή Ημέρα Μνήμης Θυμάτων δεν επελέγη τυχαία. Τέτοια μέρα το 1956, συνέβη η ιστορική «Τραγωδία της Μαρσινέλ», όπως είναι γνωστό το πολύνεκρο εργατικό δυστύχημα στο ορυχείο Μπουά ντι Καζιέ, στην πόλη Μαρσινέλ του Βελγίου, με θύματα 262 ανθρακωρύχους. Έχασαν τη ζωή τους από ασφυξία, παγιδευμένοι στις στοές του ορυχείου, ενώ είχε ξεσπάσει πυρκαγιά.

Όπως διαβάζουμε σε επετειακό ρεπορτάζ, οι 167 από τους νεκρούς εργάτες ήταν μετανάστες, «ανάμεσά τους έξι Έλληνες, που από τη μιζέρια της μεταπολεμικής Ελλάδας προτίμησαν τις στοές των Βελγικών ορυχείων». Τον πιο βαρύ φόρο αίματος πλήρωσαν οι Ιταλοί εργάτες, με 136 θύματα. Οι εμπλεκόμενοι στο δυστύχημα απαλλάχθηκαν, με εξαίρεση τον διευθυντή του ορυχείου, που καταδικάστηκε σε έξι μήνες φυλάκιση με αναστολή και πρόστιμο 2.000 βελγικών φράγκων, ποσό που ισοδυναμεί περίπου με 480 σημερινά ευρώ. Αν θέλαμε να κάνουμε την μακάβρια αριθμητική πράξη, η ζωή κάθε εργάτη αποτιμήθηκε σε 1,8 ευρώ.