Το JUNE JULY είναι μια κοσμολογία του Τώρα, του μικρόκοσμου μας και του μακρόκοσμου, με αναφορές σε sci-fi και ρετροφουτουρισμό. Μια παράσταση για τη νοσταλγία, την προσμονή, τον χρόνο, τις μικρές στιγμές μέσα από την δημιουργία χορογραφικών χαϊκού που αποτυπώνουν συμπυκνωμένες, φευγαλέες, θραυσματικές εντυπώσεις.

Αντλεί την αρχική της έμπνευση από την πρωτοποριακή γραφιστική νουβέλα/κόμικ «Here» του Richard McGuire και το ερώτημα «Why did I come in here again» στην εισαγωγή του βιβλίου. Σε αυτό, απεικονίζεται η ίδια τοποθεσία σε διαφορετικά χρονικά σημεία από το αρχέγονο παρελθόν ως χιλιάδες χρόνια μπροστά στο μέλλον.

Το οικείο με το άγνωστο

Για να μας εισάγει σε ένα χορογραφικό liminal space, μια ζώνη αναπόλησης και προσμονής, μια απροσδιόριστη αίσθηση που συνδέει το οικείο με το άγνωστο, καθημερινά στιγμιότυπα και φανταστικά μέλλοντα.

Πώς κατοικούμε -κυριολεκτικά και μεταφορικά- σε τόπους προσωπικής και συλλογικής νοσταλγίας; Οικειότητας και απεραντοσύνης; Πώς μπορεί να ξεδιπλώνονται παράλληλα το εφήμερο του φυσικού κόσμου και της ανθρώπινης φύσης, ο κοσμικός χρόνος και ο χρόνος της καθημερινότητας;  Τι απομένει αν “φυσήξουμε αυτή την κοσμική σκόνη”;

Ίσως μια ιαπωνική hip-hop να ακούγεται στο βάθος ένα ανοιξιάτικο απόγευμα ή κάπου σε κάποια οθόνη να παίζει η εισαγωγή από το 2001: Η Οδύσσεια του Διαστήματος.

Μια αλχημεία νοσταλγίας, μνήμης, σουρεαλισμού και φανταστικού

Η παράσταση δημιουργεί μια αφήγηση μιας φανταστικής ιστορίας που δεν τελειώνει, που εμπεριέχει ίχνη, αναμνήσεις, που διαστέλλεται και αυτοαναφλέγεται για δημιουργήσει κάτι καινούριο. Μια αλχημεία νοσταλγίας, μνήμης, σουρεαλισμού και φανταστικού.

Ένα ζωντανό υβριδικό τοπίο με σώματα, κινήσεις, ήχους, αντικείμενα, φωνές, λέξεις, μικρόφωνα, φωτεινές επιγραφές, οθόνες, μινιμαλιστικά ψηφιακά στοιχεία. Τα παρακολουθούμε να ενεργοποιούνται και να «εξατμίζονται» δημιουργώντας μια ανοιχτή σύνθεση σε ένα πολυεπίπεδο σύμπαν.

Το σώμα έχει τη δική του αυτόνομη λειτουργία αλλά γίνεται και φορέας και πομπός καταστάσεων,  συναισθημάτων, σκέψεων με τις οποίες εμείς το τροφοδοτούμε

Η Ελεονώρα Σιαράβα εξερευνά τη σχέση ανάμεσα σε αισθητικές φόρμες, φαντασιακούς και πραγματικούς χώρους, αλληλοεπικαλυπτόμενες χρονικότητες, υβριδικότητα, την έννοια της ατμόσφαιρας.

H Ελεονώρα Σιαράβα είναι χορογράφος, δραστηριοποιείται μεταξύ Ελλάδας και Γερμανίας και έχει παρουσιάσει την δουλειά της διεθνώς. Έχει σπουδάσει «Dance Making and Performance» (MA-Distinction, Coventry University), ΜΑ «Choreography and

Performance» (Justus Liebig University, Γερμανία) υπό την διεύθυνση της Bojana Kunst & στο Τμήμα Σύγχρονου Χορού της Ακαδημίας Παραστατικών Τεχνών της Φρανκφούρτης.

Ως καλλιτέχνης εξερευνά τη σχέση ανάμεσα σε αισθητικές φόρμες, φαντασιακούς και πραγματικούς χώρους, αλληλοεπικαλυπτόμενες χρονικότητες, υβριδικότητα, την έννοια της ατμόσφαιρας.

Μιλήσαμε μαζί της με αφορμή την νέα της παράσταση JUNE JULY

-Πώς προέκυψε η ιδέα για το JUNE JULY ως «κοσμολογία του Τώρα» και τι σημαίνει αυτό πρακτικά στη σκηνή;

Προέκυψε από τη σκέψη του πώς μπορεί κανείς να αιχμαλωτίσει τις μικρές στιγμές της καθημερινότητας και να τις αποτυπώσει μέσα του με έναν τρόπο ώστε να διατηρηθούν με μια βαρύτητα και ένα βάθος που στο μέλλον θα φαντάζουν ακόμη πιο πολύτιμες.

-Με ποιον τρόπο μεταφράζετε τον μικρόκοσμο και τον μακρόκοσμο σε κίνηση και χορογραφική δομή;

Η χορογραφική γλώσσα αναπτύσσεται σε μια παλέτα από δυναμικές και εύρος. Επιπλέον υπάρχει και μια πιο εικαστική/σκηνογραφική διάσταση, στήνεται μια υβριδική συνθήκη εμπλουτισμένη και με άλλα μέσα, οθόνες, επιγραφές, μικρόφωνα, χρήση ήχου και φωνής που έχουν αναφορές σε μικρόκοσμο και μακρόκοσμο.

-Πώς επηρεάζουν το sci-fi και ο ρετροφουτουρισμός τη σωματικότητα και την αισθητική της παράστασης;

Και τα δύο αυτά στοιχεία μπορεί κανείς να τα διακρίνει πιο διαχρονικά στη δουλειά μου. Είναι μέσα κινητικής σύνθεσης και δραματουργικά εργαλεία που δημιουργούν μια αισθητική απόκοσμη και οικεία σε συνδυασμό και με τα υπόλοιπα στοιχεία της παράστασης, χρήση μινιμαλιστικής τεχνολογίας, σκηνογραφικά στοιχεία, μουσική και μια σωματικότητα που αντλεί από σχετικές αναφορές διακαλλιτεχνικά.

-Τι είναι για εσάς τα «χορογραφικά χαϊκού» και πώς λειτουργούν ως εργαλεία αφήγησης μέσα στο έργο;

Λειτουργούν ως ξεχωριστά «επεισόδια», μικρές αφηγήσεις, φευγαλέες εντυπώσεις, συμπυκνωμένα σύμπαντα που σταδιακά διαστέλλονται. Συνδέονται αλλά είναι και αυτόνομα. Έτσι ο θεατής βρίσκει τον χώρο και τον χρόνο να κάνει τις προσωπικές του συνδέσεις ανάμεσα σε αυτά.

-Πώς ορίζετε το «liminal space» στο πλαίσιο του έργου και πώς το βιώνει ο θεατής;

Το ορίζω ως μια ζώνη μετάβασης ανάμεσα σε χρόνους και κόσμους που σε στιγμές συναντιούνται και συνυπάρχουν.  Κάτι ανάμεσα στην αναπόληση για κάτι που έχει ζήσει και την προσμονή για κάτι οικείο/ανοίκειο που ίσως συναντήσει μελλοντικά.

-Πώς συνδέετε το οικείο της καθημερινότητας με το άγνωστο ή το φανταστικό μέλλον μέσα από το σώμα;

Το σώμα έχει τη δική του αυτόνομη λειτουργία αλλά γίνεται και φορέας και πομπός καταστάσεων,  συναισθημάτων, σκέψεων με τις οποίες εμείς το τροφοδοτούμε. Όλα αυτά καταγράφονται με κάποιο τρόπο. Μέσα από την γλώσσα του χορού ωστόσο μπορούμε να δημιουργήσουμε ρωγμές και να εξερευνήσουμε δρόμους που «ακόμη δεν τους έχουμε περάσει αλλά κάτι μας θυμίζουν», κάτι σαν σωματικά deja vu.

-Τι θα θέλατε να κρατήσει ο θεατής φεύγοντας από αυτή τη ζώνη ανάμεσα στην αναπόληση και την προσμονή;

Να έχει περιηγηθεί σε ένα σύμπαν λίγο απόκοσμο και στο τέλος να βγει από αυτό νιώθοντας μια ζεστασιά.

Πληροφορίες JUNE JULY

Τοποθεσία: ΠΛΥΦΑ
Ημερομηνίες: 23-26 Απριλίου 2026
Ώρες: 23-25 Απριλίου στις 21.00 | 26 Απριλίου στις 19.00
Διάρκεια: 45 λεπτά
Εισιτήρια: 15€ Γενική είσοδος, 12€ Μειωμένο (Φοιτητές, Άνεργοι, Σπουδαστές Χορού)

*Προπώληση Εισιτηρίων: InTickets

*FB event: fb.me

INFO

Bank Project στα πλαίσια προγράμματος καλλιτεχνικής φιλοξενίας, Βερολίνο, 2024
Σύλληψη, Xορογραφία, Art Direction: Ελεονώρα Σιαράβα
Performance, συν-δημιουργία κινητικού υλικού: Μαρία Βούρου, Μαίρη Γιαννούλα, Σοφία Πουχτού
Ηχητικός σχεδιασμός: Αλίκη Λευθεριώτη
Κείμενα, στίχοι: Ελεονώρα Σιαράβα
Σχεδιασμός μέσων: Ερατώ Τζαβάρα
Σκηνογραφική επιμέλεια: Σοφία Θεοδωράκη, Αντώνης Δουρουδής
Κοστούμια: Ειρήνη Γεωργακίλα
Σχεδιασμός Φωτισμού: Τάσος Παλαιορούτας, Εβίτα Σκρυμιζέα
Video art: Αντιγόνη Ηλιάδη
Φωτογραφίες επικοινωνίας: Κατερίνα Μαρκουλάκη
Επικοινωνία: True Colours Comms
Παραγωγή: Per_Dance Choreographic Research Platform

*Με την οικονομική υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού της Ελλάδας / Με την υποστήριξη του International Theater Institute  – German Centre και Motion

Ειδήσεις Σήμερα: