Το «Blazin’ Quartet», υπό τη διεύθυνση του ντράμερ Srdjan Ivanovic, κυκλοφορεί το πέμπτο του άλμπουμ με τίτλο «Cosmogonie.

Πρόκειται για μια σουίτα, σχεδιασμένη να ακούγεται ως ενιαίο έργο.

Το άλμπουμ αποτελείται από δεκατρία κομμάτια, εμπνευσμένα και ονομασμένα από την ιστορία της δημιουργίας του κόσμου, όπως αυτή αφηγείται στην αρχαία ελληνική μυθολογία.

Γεννημένος στο Σαράγεβο, στο σταυροδρόμι Ανατολής και Δύσης, ο Srdjan Ivanovic είναι ένας ντράμερ με μια μάλλον απρόσμενη διαδρομή.

Έχοντας διαφύγει από τον πόλεμο στη Βοσνία ως παιδί, βρέθηκε στην Ελλάδα, όπου ήρθε σε επαφή με ένα εκλεκτικό μείγμα μουσικών επιρροών, από τη βυζαντινή και την ελληνική παραδοσιακή μουσική έως την ιταλική ποπ και πολλά άλλα.

Με την ανακάλυψη της τζαζ, ανέπτυξε τη δική του μουσική φωνή, τόσο ως ντράμερ όσο και ως συνθέτης.

Cosmogonie: Τι να περιμένουμε από τον 5ο δίσκο σας που κυκλοφορεί;

«Σε όλη μου την μουσική θα βρείτε πολλά βαλκανικά στοιχεία, αφρικανικές επιρροές στον ρυθμό.

Ο δίσκος «Cosmogonie» είναι διαφορετικός γιατί ήθελα να αφηγηθώ μια ιστορία σε διάρκεια ενός δίσκου ή μίας συναυλίας και τα κομμάτια ναι μεν να είναι αυτοτελή, αλλά όλα μαζί να κάνουν ένα σύνολο.

Η δημιουργία του κόσμου ήταν η “ιστορία-αφορμή” για έναν ενιαίο δίσκο.»

Τι σας εμπνέει στη δημιουργία της μουσικής σας;

«Με εμπνέει η ζωή, οι άνθρωποι γύρω μου και όσα συναντάω, η μουσική που αγαπάω ή αυτή που ανακαλύπτω…

Είχα πάντα την ιδέα, την οποία συνάντησα και στον ‘Ζορμπά’ του Καζαντζάκη, ότι ένα απλό βότσαλο είναι εξίσου όμορφο όσο μια ΄πολύτιμη πέτρα΄ και ότι τα θαύματα του κόσμου είναι μπροστά στα μάτια μας, το μόνο που χρειάζεται είναι να μπορέσουμε να τα δούμε.

Μ’αυτό το σκεπτικό όλα γύρω μου με εμπνέουν.»

YouTube video player

Ποιοι καλλιτέχνες λειτούργησαν ως πρότυπο και σας ενέπνευσαν για να ασχοληθείτε με τη μουσική;

«Παρά το γεγονός ότι στα 19 μου, το 2002, έφυγα από την Ελλάδα και δεν γύρισα ποτέ, η μουσική μου πορεία επηρεάστηκε πάρα πολύ από την μουσική που άκουγα και έπαιζα τα χρόνια πριν φύγω.

Ο πατέρας μου, Vojislav Ivanovic, κιθαρίστας και συνθέτης, ο οποίος τότε έπαιζε στον δρόμο για να επιβιώσουμε, με επηρέασε με τα κομμάτια του που πρωτοάκουσα στο “Παράφωνο”, όταν ήμουν 13 χρονών.

Στο ίδιο Παράφωνο άκουσα τον δάσκαλο μου τότε, Γιώργο Πολυχρονάκο με τον Τάκη Μπαρμπέρη.

Επίσης το “Ασάντε” – αργότερα “Αλάβαστρον” ήταν μέρος στο οποίο ερχόμουν όσο συχνά μπορούσα να πληρώσω το εισιτήριο και η μουσική-οι αυτή-οι με επηρέασαν πάρα πολύ, παρ΄ότι έπειτα είχα την ευκαιρία να άκουσω πάρα πολλές συναυλίες παγκόσμια υψηλού επιπέδου στο εξωτερικό.

Οι μουσικοί που είχα σαν πρότυπα είναι πάρα πολλοί, μερικοί απ’αυτούς είναι ο Roy Hanes, Jack DeJohnette, Trilok Gurtu απο ντράμερ, επίσης οι Miles Davis, Jaco Pastorius, Keith Jarret, η μπάντα The Bad Plus.»

Μες τα βιώματα σας είναι και ο πόλεμος στη Βοσνία. Πόσο δύσκολο ήταν για εσάς να έρθετε στην Ελλάδα και να ασχοληθείτε με τη μουσική;

«Ήμουν παιδί και στα παιδιά τίποτα δεν φαίνεται δύσκολο, βέβαια όλα με επηρέασαν.

Ένα από τα καλύτερα πράγματα που μου συνέβησαν στην Ελλάδα ήταν ότι ο πατέρας μου επέμεινε να με γράψει στο Μουσικό Γυμνάσιο-Λύκειο της Παλλήνης.

Εκεί έμαθα πράγματα που σε κανένα μουσικό πανεπιστήμιο στον κόσμο δε θα μπορούσα να μάθω, Βυζαντινή, παραδοσιακή μουσική, ταμπουρά, παραδοσιακά κρουστά, συν τα “κλασσικά”, αρμονία, θεωρία, πιάνο. Και πάνω από όλα, οι καθηγητές και οι συμμαθητές!

Πάρα πολύ γόνιμες συνθήκες για να ασχοληθεί κανείς με την μουσική!»

Η τζαζ μουσική αρέσει στο ελληνικό κοινό;

«Ναι, έτσι νομίζω, θεωρώ ότι η τζάζ έχει πολλά κοινά με την παραδοσιακή μουσική, όχι ίσως με την πρώτη ματιά αλλά πέρα από τα προφανή διαφορετικά υπάρχουν πολλά κοινά στοιχεία.

Ο κόσμος στην Ελλάδα έχει μουσική παιδεία, όχι απαραίτητα για την τζάζ, αλλά νομίζω ότι η παιδεία για οποιαδήποτε μουσική βοηθάει να καταλάβει κανείς μια άλλη.»

Ποια είναι τα καλλιτεχνικά σας όνειρα;

«Το όνειρό μου είναι να συνεχίσω να συνεργάζομαι με μουσικούς που με εμπνέουν, να έχω τον χρόνο και την δυνατότητα να γράφω και να δημιουργώ μουσική μαζί τους και να έχω τις ευκαιρίες να την παρουσιάζω σε ένα κοινό που ενδιαφέρεται.

Εν μέρει ζώ το όνειρό μου και ελπίζω να συνεχίσω να έχω την δύναμη και τύχη να το συνεχίζω.

Η “Κοσμογονία¨ ήταν ένα καλλιτεχνικό όνειρο, είναι μεγάλη χαρά που οι ιδέες μου έγιναν πραγματικότητα, και πήραν ζωή στις συναυλίες και στον δίσκο.»

Θα σας ενδιέφερε η διεθνής καριέρα;

«Η καριέρα και η διεθνής καριέρα με ενδιαφέρουν ως μέσα για να εκπληρώσω τα καλλιτεχνικά όνειρα μου, όπως τα παρουσίασα. Οπότε, ναι, με ενδιαφέρει κ την προσπαθώ.

Έκανα μια περιοδεία στην Κίνα τον περασμένο Δεκέμβριο, ελπίζω να ξαναπάμε εκεί, παίζω πολύ στην Γαλλία, προφανώς, στην Αυστρία, Γερμανία και στα Βαλκάνια, στην Σερβία, Μαυροβούνιο, Ρουμανία, Βουλγαρία, και όλο και πιο συχνά (με μεγάλη χαρά) στην Ελλάδα.»

Οι Blazin’ Quartet

Ανδρέας Πολυζωγόπουλος (τρομπέτα)

Federico Casagrande (κιθάρα)

Mihail Ivanov (κοντραμπάσο)

Srdjan Ivanovic (συνθέσεις, τύμπανα)