Λίγο μέτρο με την προστασία «υψηλών στόχων» – οι περίοικοι δεν είναι τρομοκράτες

Στο πλαίσιο των αυξημένων μέτρων προστασίας προσώπων που θεωρούνται ότι μπορούν να αποτελέσουν στόχο τρομοκρατικής επίθεσης έχει αυξηθεί και η φύλαξη – ελληνική και ισραηλινή – της οικίας του πρέσβη του Ισραήλ σε βόρειο προάστιο.

Αναμενόμενο θα έλεγε κανείς και αυτονόητο. Το τελευταίο που χρειάζεται η χώρα είναι τρομοκρατικές επιθέσεις.

Όμως, αυτό δεν σημαίνει ότι η φύλαξη τέτοιων προσώπων δεν πρέπει να συνδυάζεται με σεβασμό στο ότι στις περιοχές αυτές κατοικούν και άλλοι άνθρωποι. Οι οποίοι δεν φταίνε σε τίποτα.

Μόνο που δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι αυτό το έχουν καταλάβει στις ελληνικές υπηρεσίες ασφαλείας.

Γιατί πώς αλλιώς να εξηγήσουμε δύο περιστατικά που συνέβησαν πρόσφατα κοντά στην κατοικία του ισραηλινού πρέσβη.

Στο πρώτο περιστατικό ο υπάλληλος της εταιρείας security που έχει αναλάβει την φύλαξη παρακείμενης οικίας βγήκε για λίγο από το κουβούκλιό του και βρέθηκε να συλλαμβάνεται από αστυνομικούς, να μεταφέρεται στο αστυνομικό τμήμα και να περνούν ώρες μέχρις ότου αφεθεί ελεύθερος, όταν αποδείχτηκε η ιδιότητά του.

Στο δεύτερο περιστατικό, στο ίδιο σπίτι, έφτασε μία εκ των ενοίκων του, με το αυτοκίνητό της και σταμάτησε μπροστά στην είσοδο του πάρκινγκ γιατί έπρεπε να κάνει ένα τηλεφώνημα πριν μπει στο υπόγειο πάρκινγκ και χάσει το σήμα. Έφτασε τότε άνδρας με πολιτικά και ζήτησε να κατεβάσει το τζάμι ρωτώντας ποια είναι και την ταυτότητά της, χωρίς ο ίδιος να επιδείξει κάποιο στοιχείο για την ιδιότητα του ώστε να νομιμοποιείται η πράξη του, για να εισπράξει την εύλογη ερώτηση – επαναλαμβάνεται με πολιτικά όχι ένστολος – «εσείς ποιος είστε;», και στη συνέχεια να φτάσουν πλήθος αστυνομικών, περιπολικά, μοτοσικλετιστές της ΕΛ.ΑΣ που περικύκλωσαν το υποτίθεται «ύποπτο» όχημα. Το οποίο σημειωτέον ήταν μεγάλου κυβισμού και αξίας πολλών δεκάδων χιλιάδων ευρώ, κοντολογίς όχι ακριβώς το είδος του οχήματος που κάποιος θα χρησιμοποιούσε για παρακολούθηση ή πολύ περισσότερο για «επίθεση».

Και αυτό το περιστατικό έληξε συντόμως, αλλά τα ερωτήματα που προκύπτουν είναι σοβαρά. Οι υπηρεσίας ασφαλείας που φυλάσσουν τέτοιους «υψηλούς στόχους» μια στοιχειώδη προεργασία να γνωρίζουν ποιοι είναι οι περίοικοι, ποια τα αυτοκίνητά τους, ποια σπίτια έχουν δικά τους φυλάκια security δεν την έχουν κάνει; Δεν θα ήταν αυτό κάτι που θα τους διευκόλυνε να επικεντρώνουν σε οτιδήποτε είναι όντως ασυνήθιστο; Τα μέτρα ασφαλείας που παίρνουν δεν περιλαμβάνουν στο σχεδιασμό τους ότι και άνθρωποι μένουν, και αυτοκίνητα θα περάσουν, και να κοντοσταθούν μπορεί, αντί κάθε τέτοιο περιστατικό να σημάνει συναγερμό; Η προστασία υψηλών στόχων δεν υπόκειται πια στη βασική αρχή ότι δεν πρέπει να αποτελεί και όχληση ή ταλαιπωρία για τους περιοίκους;

Και τα λέμε όλα αυτά γιατί μέχρι τώρα τέτοιοι απλοί κανόνες έδειχναν να τηρούνται και όλοι ξέρουμε ότι σε πλήθος περιοχές υπάρχουν φυλασσόμενα πρόσωπα χωρίς αυτό να δημιουργεί μεγάλο πρόβλημα – αρκεί να σκεφτούμε ότι ο πρωθυπουργός μένει σε ένα κεντρικό σημείο χωρίς να έχει καταστεί η περιοχή άβατη ή να έχουμε τέτοια προβλήματα.

Εάν τέτοια περιστατικά είναι το αποτέλεσμα ενός συγκυριακού υπερβάλλοντος ζήλου, θα αναμένουμε να μην επαναληφθούν. Εάν, όμως, προκύπτουν ως αποτέλεσμα του τρέχοντος σχεδιασμού, τότε θα πρέπει να πούμε ότι αυτός ο σχεδιασμός επιδεικνύει όχι μέριμνα για ασφάλεια αλλά υπερβολή και αδυναμία διάκρισης του τι είναι απειλή και τι όχι. Και αυτό στην πραγματικότητα δημιουργεί περισσότερη ανησυχία.

ΥΓ. Για το ένα περιστατικό υπάρχει βίντεο, οπότε ας μη θεωρήσει κανείς ότι κατασκευάζουμε ανυπόστατα γεγονότα…