Λεωνίδας Κακούρης: «Θυμάμαι τον θρήνο της μητέρας μου…»
Οι απώλειες και τα τραύματά του τού έδειξαν τον δρόμο του θεάτρου με έναν τρόπο φυσικό. Διοχέτευσε τις εμπειρίες μιας δύσκολης ζωής στην τέχνη του, μαθαίνοντας να ψηλαφίζει τις σκοτεινές πλευρές των ανθρώπων
Οι απώλειες και τα τραύματά του τού έδειξαν τον δρόμο του θεάτρου με έναν τρόπο φυσικό. Διοχέτευσε τις εμπειρίες μιας δύσκολης ζωής στην τέχνη του, μαθαίνοντας να ψηλαφίζει τις σκοτεινές πλευρές των ανθρώπων
Πώς ήταν η επάνοδος στην καθημερινότητά σας μετά τις διακοπές και με την πανδημία να δείχνει ακόμη τα δόντια της;
Η επιστροφή στο πλατό είχε μια πρώτη αμήχανη στιγμή, καθώς όλοι έπρεπε να υποβληθούμε σε τεστ. Δεν είχαμε κανένα κρούσμα, αλλά ξεκινήσαμε με φόβο, ο οποίος έχει διασπαρεί σε όλες τις κοινωνικές μας επαφές και αυτό είναι το μεγάλο κόστος.
Ο δικός σας φόβος ποιος είναι;
Δεν φοβάμαι τόσο τον θάνατο ή το να νοσήσω από τον ιό, όσο φοβάμαι αυτή τη διαιώνιση των στερητικών ανθρώπινων αναγκών. Να είμαστε δηλαδή σε επαφή με τον διπλανό μας, τα παιδιά μας, τους γονείς μας, τον σύντροφό μας, τους φίλους μας, τους νέους ανθρώπους που θα γνωρίσουμε όταν θα βγούμε έξω για να διασκεδάσουμε. Δεν μπορώ να πάω σε κάποιο μπαρ γιατί δεν θέλω να είμαι με μια μάσκα και να πίνω το ποτό μου μ’ ένα καλαμάκι.
Η Γυναίκα της Ζάκυθος και άλλες αιώνιες μνήμες είναι ένα ποιητικό έργο που ο Σολωμός δεν τελείωσε ποτέ - όπως δεν τελείωσε ποτέ τα περισσότερα έργα του.
Σύνταξη
WIDGET ΡΟΗΣ ΕΙΔΗΣΕΩΝΗ ροή ειδήσεων του in.gr στο site σας