Τα… φαντάσματα του Θόδωρου Παπαγιάννη στο Μουσείο Μπενάκη

Έως τις 6 Μαΐου 2012 θα πραγματοποιηθεί η έκθεση «Τα φαντάσματά μου» του γλύπτη Θεόδωρου Παπαγιάννη. Οι 30 υπερφυσικές ανθρώπινες φιγούρες που παρουσιάζονται στην έκθεση είναι αποτέλεσμα 18 χρόνων δουλειάς.

Οι 30 ανθρώπινες φιγούρες -«Τα φαντάσματά μου» όπως τα αποκαλεί, ο γλύπτης- στήνουν έναν σύγχρονο τραγικό χορό.

Τα έργα, που είναι φιλοτεχνημένα από τα αποκαΐδια του Πολυτεχνείου (Νοέμβριος του 1993) και άλλα ανακυκλώσιμα υλικά, φτιάχνουν τον συμβολικό χορό της Νεοελληνικής Τραγωδίας.

Στη μέση του χορού ένα ταψί με ψωμιά, διαχρονικό σύμβολο της επιβίωσης του ανθρώπου και μια πεσμένη μορφή, συμπληρώνουν το σκηνικό της έκθεσης.

Σύμφωνα με τους διοργανωτές, η έκθεση αποκτά πολυεπίπεδες διαστάσεις υπό τις τραγικές συνθήκες που βιώνει η χώρα.

Ο επιμελητής της έκθεσης και επίκουρος καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών Μάνος Στεφανίδης στο εισαγωγικό του κείμενο υπογραμμίζει: «Εδώ το δράμα στέκει άφωνο χωρίς λόγια. Γι’ αυτό και είναι τόσο επιβλητικό και τόσο καίριο…».

Ο Θόδωρος Παπαγιάννης, Ομότιμος Καθηγητής της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών Αθηνών, με απλό και λιτό τρόπο με το γλυπτικό αυτό περιβάλλον το οποίο συνοδεύεται από ένα μικρό κείμενο-μαρτυρία, θέλει να επισημάνει πως δεν φτάσαμε σε αυτή την παρακμιακή κατάσταση τυχαία αλλά οδηγηθήκαμε εδώ μέσα από μια σειρά συγκεκριμένων γεγονότων και τις συγκεκριμένες πολιτικές που εφαρμόστηκαν.

Όπως αναφέρει στον πρόλογό του, δεν ξέρει από πόσο μακριά έρχονται οι εφιαλτικές αυτές μορφές, ούτε μπορεί να εξηγήσει αν είναι θεοί ή δαίμονες, αν είναι μυθικές μορφές ή ήρωες της ιστορίας, λαϊκοί αγωνιστές ή πνευματικοί άνθρωποι, εθνικοί ευεργέτες ή διδάσκαλοι του γένους, φαντάσματα του νου ή εφιάλτες.

Και καταλήγει: «Μήπως είναι οι προπάτορές μας, αυτοί που έστησαν το έθνος μας όρθιο και προβάλλουν εν χορώ, απειλητικοί, εξοργισμένοι, ταπεινωμένοι, πυρπολημένοι και μας γυρεύουν εξηγήσεις για την κατάντια αυτού του τόπου.

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ