Η Βία μιας γενοκτονίας του παρελθόντος στο “Μπελζέκ” στην ΕΤ1
Το Μπελζέκ, τοποθετημένο στα σύνορα της Ουκρανίας, είναι χρονολογικά το πρώτο από τα στρατόπεδα συγκέντρωσης και εξόντωσης τού πλάνου των ναζί, με στόχο την εξολόθρευση των Εβραίων της Πολωνίας. Υπολογίζεται ότι ανάμεσα στο Μάρτιο και το Δεκέμβριο του 1942, περίπου 600.000 Εβραίοι δολοφονήθηκαν στο Μπέλζεκ. Προερχόντουσαν κυρίως από την Κρακοβία και το Λ’βοβ, όπως επίσης […]
Το Μπελζέκ, τοποθετημένο στα σύνορα της Ουκρανίας, είναι χρονολογικά το πρώτο από τα στρατόπεδα συγκέντρωσης και εξόντωσης τού πλάνου των ναζί, με στόχο την εξολόθρευση των Εβραίων της Πολωνίας.
Υπολογίζεται ότι ανάμεσα στο Μάρτιο και το Δεκέμβριο του 1942, περίπου 600.000 Εβραίοι δολοφονήθηκαν στο Μπέλζεκ. Προερχόντουσαν κυρίως από την Κρακοβία και το Λ’βοβ, όπως επίσης και από τη Γερμανία, την Αυστρία και την Τσεχοσλοβακία. Οι κρατούμενοι συνήθως δολοφονούνταν μέσα σε λίγες ώρες από την άφιξή τους, κι ύστερα τα πτώματά τους κρύβονταν. Στους πρώτους μήνες του 1943, το στρατόπεδο καταργήθηκε, οι μαζικοί τάφοι ανοίχτηκαν και οι σοροί αποτεφρώθηκαν για να σβηστούν τα ίχνη. Το έδαφος ισοπεδώθηκε και φυτεύτηκαν δέντρα. Παρ’ όλα αυτά, οι Ρώσοι ξεσκέπασαν τη φρικτή αλήθεια.
Οι μοναδικοί επιζώντες του Μπέλζεκ ήταν ο Ρούντολφ Ρέντερ, ο οποίος κατέγραψε τη φοβερή του εμπειρία (πέθανε στα τέλη του ’60) και ο Σαίμ Χίρτζμαν, ο οποίος δολοφονήθηκε μετά τον πόλεμο. Κανείς άλλος δεν μπόρεσε να προσθέσει τη μαρτυρία του για τις φρικαλεότητες που έλαβαν χώρα στον εφιάλτη του Μπελζέκ. Κινηματογραφώντας τα υπολείμματα αυτής της εξαφάνισης, ο Γκιγιόμ Μοσκοβίτς θέλησε να καταδείξει την βία του παρόντος: όπου δεν υπάρχει παρά καταστροφή, πως μπορεί κανείς να πιστοποιήσει τα φρικτά γεγονότα που, κάποτε, συνέβηκαν εκεί.
Σε παγκόσμια πρώτη από τον καλλιτεχνικό οργανισμό Altera Pars το «Lost & Found» της Nalini Vidoolah Mootoosamy, σε μετάφραση και σκηνοθεσία Πέτρου Νάκου, συνεχίζει την πορεία του και μετά το Πάσχα.