26

Ο αρχηγός της Πρωταθλήτριας Ευρώπης, Θοδωρής Ζαγοράκης, παραχώρησε συνέντευξη στο περιοδικό Esquire (τεύχος Μαρτίου) και αναφέρθηκε, μεταξύ άλλων, στην κατάκτηση του EURO και την πορεία της ομάδας στα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου.

Αναλυτικά:

Πως ένιωσες όταν έπιασες το Κύπελλο στα χέρια σου;

Δεν υπάρχει ωραιότερο πράγμα. Από ένα σημείο και μετά είχαν χαθεί όλα. Από τη στιγμή που σφύριξε τη λήξη ο διαιτητής μέχρι που σήκωσα το Κύπελλο, ο εγκέφαλός μου δεν έχει καταγράψει τίποτα. Ο διακόπτης είχε κλείσει. Υπάρχει απώλεια μνήμης. Για να είμαι ειλικρινής, μου αρέσει περισσότερο έτσι. Ορισμένα πράγματα δεν μπορούν να ειπωθούν ή να γραφούν, απλά τα νιώθεις. Σκέφτεσαι εκείνες τις στιγμές και χωρίς να το καταλάβεις αρχίζεις να χαμογελάς. Σα να συνδέεται με ένα μαγικό τρόπο το μυαλό με την καρδιά, χωρίς να υπάρχει η δική σου παρέμβαση.

Δηλαδή δεν υπάρχει μια στιγμή που να έμεινε χαραγμένη πιο έντονα μέσα σου;

Ολα έμειναν χαραγμένα. Από την πρώτη μέρα έως την τελευταία: Το ματς με τη Ρωσία, όταν βρεθήκαμε αντιμέτωποι με τον αποκλεισμό, η πρεμιέρα με την Πορτογαλία. Λίγο πιο έντονα ίσως ο τελικός, η προσμονή, η είσοδος στο γήπεδο, το γκολ. Είναι πολλά, δε χωράνε σε μια συνέντευξη.

Θυμάσαι κάτι που έκανες μετά τη λήξη;

Τίποτα! Αυτό που θυμάμαι είναι όλους με ένα χαμόγελο. Μια απορία, ωραία όμως. Το πρώτο πράγμα που φώναξα είναι «Το πήραμε»! Δεν υπάρχει ωραιότερο συναίσθημα από αυτό που νιώσαμε με όλα τα παιδιά στην Πορτογαλία. Από την αρχή έως το τέλος ήταν μια μαγεία, ένα όνειρο. Από εκεί που ήμασταν δεν είχαμε συναίσθηση για το τι συνέβαινε στην Ελλάδα. Ολοι μας έλεγαν από το τηλέφωνο για το χαμό στους δρόμους!

Και η διαδρομή από τη στιγμή που γύρισες θριαμβευτής έως σήμερα, ήταν όπως τη φαντάστηκες;

Ποιος είπε ότι τη φαντάστηκα; Υπήρξαν τρομερές αλλαγές, είναι γεγονός. Από την ΑΕΚ βρέθηκα στην Μπολόνια, τα πάντα γύρω μου άλλαξαν, όμως δεν είχα βάλει στόχους. Το πιο σημαντικό είναι ότι, δόξα τω Θεώ, είμαι καλά.

Το EURO άλλαξε τον τρόπο σκέψης σου;

Η σκέψη μου άλλαξε με το πέρασμα του χρόνου που σου προσφέρει εμπειρίες και σε κάνει πιο ώριμο.

Και αυτό το κύμα πάθους που ξέσπασε μετά τη Λισσαβόνα;

Σιγά-σιγά ηρεμεί η θάλασσα. Νομίζω ότι έχουμε επανέλθει πια και ειδικά για εμάς που βρισκόμαστε στο εξωτερικό, η ηρεμία ήρθε πιο γρήγορα.

Για την Εθνική ποιος έχει φροντίσει για το όχημα που κινείται στο δρόμο για το Μουντιάλ;

Η Εθνική θα΄ πρεπε να αποτελεί παράδειγμα για τους ελληνικούς συλλόγους, αυτό έχω να πω. Παράδειγμα λόγω των σχέσεων που έχουν αναπτυχθεί μεταξύ των παικτών και λόγω της οργάνωσής της.

Η νίκη επί της Δανίας μας έφερε πιο κοντά στη Γερμανία;

Κοντά ήμασταν από την αρχή και θα είμαστε έως το τέλος γιατί είμαστε καλά.

Κι εσύ ακόμα καλύτερα, αφού στην 101η συμμετοχή σου πέτυχες το πρώτο σου γκολ.

Σίγουρα, ήταν μια ξεχωριστή στιγμή, αλλά έως εκεί. Ταμείο στο τέλος. Και πριν, πάντως, που δεν είχα σκοράρει με την Εθνική, δεν με απασχολούσε καθόλου. Το ότι πέτυχα γκολ ήταν καλό, το καλύτερο όμως ήταν που νικήσαμε. Αυτό με έκανε ευτυχισμένο. Αν είχαμε χάσει, και πέντε γκολ να είχα βάλει, θα ήμουν στα χάλια μου.

Λες να σου έφερε γούρι ο πυρετός;

Δηλαδή να αρρωσταίνω πριν από κάθε ματς; Όχι, ας βάζουν γκολ τα άλλα παιδιά, δεν πειράζει!

Ο πυρετός της Εθνικής είναι πάντως πιο υψηλός από τον πυρετό του σώματος.

Είναι διαφορετικοί. Και οι δύο σε ταλαιπωρούν, ο πυρετός της Εθνικής σε ταλαιπωρεί γλυκά.

Τι σε φτιάχνει πιο πολύ; Να σκοράρεις ή να δημιουργείς;

Ας βλέπω την μπάλα στα δίχτυα κι ας μην έχω καμία συμμετοχή.

Η συμμετοχή της Εθνικής στο Μουντιάλ θα είναι μια πρόκληση ώστε να οριοθετήσεις μεγάλες αποφάσεις;

Θα είναι ένα όνειρο. ΄Η καλύτερα, ένα όνειρο ακόμα. Από κει και πέρα για τον καθένα από εμάς, έρχεται μια στιγμή που πρέπει να πει «Φτάνει έως εδώ». Γεροί να είμαστε πάνω απ΄ όλα και αν φτάσουμε στο Μουντιάλ, πρέπει να πάρουνε σειρά κάποιοι άλλοι.

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ