66

Ο πρώτος σκόρερ της Τσέλσι στην εφετινή διοργάνωση είναι ο κορυφαίος αμυντικός της! Ο Τζόν Τέρι, που με τη «χρυσή» κεφαλιά του έστειλε τους «μπλε» στην οκτάδα της Ευρώπης είναι στα 25 χρόνια του ο αρχηγός και το αγαπημένο παιδί της εξέδρας του «Στάμφορντ Μπριτζ» έχοντας αφήσει στο παρελθόν τις δικαστικές περιπέτειες.

O Τζον Τέρι γεννήθηκε στις 7 Δεκεμβρίου του 1980 στο ανατολικό Λονδίνο. Από παιδί υποστήριζε φανατικά την Τσέλσι και όταν ήλθε η στιγμή να ασχοληθεί πιο εντατικά με το ποδόσφαιρο, δεν το σκέφθηκε πολύ για να ενταχθεί στα τμήματα υποδομής των «μπλε», τον Αύγουστο του 1997 πριν ακόμη κλείσει τα 17.

Κανείς δεν φανταζόταν τότε, ότι εκείνος ο σωματώδης νεαρός που αγωνιζόταν ως κεντρικός χαφ, θα γινόταν κάποτε ο αρχηγός και η «σημαία» της Τσέλσι, το πιο αγαπημένο παιδί στο «Στάμφορντ Μπριτζ».

Πρώτος διέγνωσε το ταλέντο του ο Τζιανλούκα Βιάλι που τον Οκτώβριο του 1998 τον χρησιμοποίησε για τέσσερα λεπτά… δίπλα του (ο Ιταλός τότε ήταν παίκτης – προπονητής της ομάδας) στο ματς με την Αστον Βίλα για το League Cup.

Ο Τέρι είχε πλέον μετατοπιστεί σε κεντρικό αμυντικό, κυρίως χάρη στο… μπόι που πήρε μέσα σε ένα καλοκαίρι και το ύψος του από το 1.78 έφτασε στο 1.85.

Σε εκείνο το ματς, λοιπόν, στις 28 Οκτωβρίου του 1998, το ντεμπούτο του συνοδεύθηκε από τη νίκη 4-1 της Τσέλσι, με τον προπονητή Λούκα Βιάλι να σημειώνει χατ-τρικ.

Εκείνη τη σεζόν ο Τέρι αγωνίστηκε συνολικά μόνο σε επτά ματς όλων των διοργανώσεων, όμως αυτά ήταν αρκετά για να αναδειχθεί κορυφαίος νέος παίκτης της περιόδου 1998/99 από τους οπαδούς της Τσέλσι!

Την επόμενη σεζόν δεν πήρε πολλές ευκαιρίες ενώ πέρασε για ένα μήνα (Απρίλιος 2000) δανεικός από την Νότιγχαμ Φόρεστ. Το καλοκαίρι επέστρεψε στην Τσέλσι και το Σεπτέμβριο του ίδιου χρόνου την ομάδα ανέλαβε ο Κλαούντιο Ρανιέρι.

Στο πρόσωπο του Τέρι ο Ιταλός είδε τον σέντερ μπακ του… παρόντος και του μέλλοντος.

Παρά την παρουσία του Μαρσέλ Ντεσαγί και του Φρανκ Λεμπέφ ο 20χρονος καθιερώθηκε στην ενδεκάδα από το Νοέμβριο και μετά, ολοκλήρωσε τη χρονιά με 24 συμμετοχές στο πρωτάθλημα και αναδείχθηκε κορυφαίος όλων (νεαρών και… μη) από τους οπαδούς της Τσέλσι.

Ο αρχηγός των «μπλε» κινδύνευσε να πληρώσει ακριβά την εκτός γηπέδων συμπεριφορά του.

Τον Σεπτέμβριο του 2001 με τις εικόνες της κατάρρευσης των Δίδυμων Πύργων ολοζώντανες, αυτός και κάποιοι άλλοι συμπαίκτες του χλεύαζαν με τρόπο απαράδεκτο Αμερικανούς τουρίστες στο Λονδίνο, που παρακολουθούσαν από την τηλεόραση την τραγωδία της Νέας Υόρκης.

Μάλιστα, ένας από τους ποδοσφαιριστές κατέβασε το παντελόνι του μπροστά τους…

Τιμωρήθηκαν με βαρύ πρόστιμο, όμως δεν έδειξαν να συμμορφώνονται. Λίγους μήνες αργότερα, τον Σεπτέμβριο του 2002 ο Τέρι μαζί με τον Εϊντουρ Γκούντγιονσεν, τον Φρανκ Λάμπαρντ και τον τότε συμπαίκτη τους Τζόντι Μόρις είχαν βγει για να γιορτάσουν τη γέννηση του γιου του τελευταίου.

Μεθυσμένοι, επιτέθηκαν και πλάκωσαν στο ξύλο έναν υπάλληλο νυχτερινού κέντρου στο Λονδίνο.

Το πλήγμα για τη φήμη του Τέρι ήταν τεράστιο αφού εκείνη την περίοδο ήταν αρχηγός της εθνικής ελπίδων της Αγγλίας.

Είχε μάλιστα αγωνιστεί εναντίον της αντίστοιχης ομάδας της Ελλάδας (2/6/2001) σημειώνοντας αυτογκόλ στη νίκη 3-1 της εθνικής μας στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας, για τους προκριματικούς του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος.

Παρότι τον Αύγουστο του 2002 δικάστηκε και αθωώθηκε μαζί με τους συμπαίκτες του για το περιστατικό του ξυλοδαρμού, η φήμη του «κακού παιδιού» συνέχισε να τον ακολουθεί για αρκετό καιρό.

Όταν ορίστηκε τακτική δικάσιμος, ο Ρανιέρι τον έδιωξε από την προετοιμασία της Τσέλσι, μέχρι να διευθετηθούν τα προβλήματά του με τη δικαιοσύνη.

Αυτό είχε ως αποτέλεσμα, ο Τέρι να χάσει τους πρώτους δύο μήνες της περιόδου, όμως επέστρεψε με (το πρώτο του ευρωπαϊκό) γκολ, εναντίον της Βίκινγκ για το κύπελλο UEFA, τον Οκτώβριο του 2002.

Από εκεί και πέρα, δεν έδωσε την παραμικρή αφορμή για αρνητικά σχόλια εντός και εκτός αγωνιστικών χώρων κι αυτό ίσως μέτρησε στην απόφαση του Σβεν-Γκόραν Ερικσον να τον καλέσει στην εθνική ομάδα.

Στις 3 Ιουνίου του 2003 ο Τέρι φόρεσε για πρώτη φορά τη φανέλα με το εθνόσημο στο φιλικό με τη Σερβία/Μαυροβούνιο, στη συνέχεια βοήθησε την Αγγλία να προκριθεί στους τελικούς του EURO 2004 και στην Πορτογαλία ήταν βασικός σε όλους τους αγώνες της.

Από το καλοκαίρι του 2003 ο Ρόμαν Αμπράμοβιτς ξεκινά την «οικοδόμηση» της αυτοκρατορίας της Τσέλσι και μετά την αποχώρηση του Ντεσαγί, ο Τζον Τέρι με το νούμερο «26» στην πλάτη, παίρνει το περιβραχιόνιο του αρχηγού.

Η φετινή σεζόν πιθανότατα θα εξελιχθεί στην καλύτερη στην ιστορία της Τσέλσι αφού βρίσκεται μια «ανάσα» από την κατάκτηση του πρωταθλήματος Αγγλίας, του πρώτου μετά από 50 χρόνια. Για τον Τέρι είναι σίγουρα η καλύτερη…

Η ομάδα του έχει προκριθεί στους «8» του Champions League με τον ίδιο να αποτελεί εγγύηση της ανίκητης άμυνάς της και παράλληλα να είναι ο πρώτος σκόρερ της!

Με τέσσερα γκολ βρίσκεται στην έβδομη θέση του πίνακα των σκόρερ της διοργάνωσης και φυσικά είναι ο αμυντικός με τα περισσότερα γκολ σε όλες τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις!

Όσες φορές ο Τέρι έστειλε τη μπάλα στα δίχτυα, η Τσέλσι έφτασε στη νίκη με αποκορύφωμα την ανεπανάλληπτη βραδιά της Τετάρτης, όταν στο 78 διαμόρφωσε το τελικό 4-2 επί της Μπαρτσελόνα και έστειλε τους «μπλε» στους προημιτελικούς.

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ,ΑΠΕ