Bourne Supremacy, The – Κριτική

Γκόα, νότια Ινδία. Ο Τζέισον Μπουρν έχει καταφύγει εκεί με τη φίλη του. Μέσα από σημειώσεις, φωτογραφίες και θραύσματα μνήμης προσπαθεί να θυμηθεί ποιος είναι στην πραγματικότητα. Γνωρίζει ότι εργαζόταν για λογαριασμό των μυστικών υπηρεσιών, ότι είχε ενταχθεί σε κάποιο απόρρητο σχέδιο και ακόμα ότι το ένστικτο του κατασκόπου δεν τον έχει εγκαταλείψει. Και είναι το ένστικτο που τον σώζει, όταν ένας άγνωστος τον εντοπίζει και αποπειράται να τον σκοτώσει. Στην καταδίωξη που ακολουθεί η φίλη του δέχεται τα πυρά του διώκτη τους και πεθαίνει. Ο Μπουρν ταξιδεύει στη Νάπολη, με σκοπό να περάσει στην Ευρώπη και να βρει την ταυτότητα εκείνου που τους ήθελε νεκρούς. Όμως εκεί τον περιμένει μια έκπληξη. Οι μυστικές υπηρεσίες έχουν βρει ένα αποτύπωμά του στο Βερολίνο, σε σημείο όπου σκοτώθηκαν πράκτορες, και τον καταζητούν. Ο Μπουρν πρέπει να αποδείξει ότι το αποτύπωμα τοποθετήθηκε ερήμην του, να βρει ποιος είχε λόγους να τον παγιδεύσει και γιατί, και ει δυνατόν να φτάσει στον επικεφαλής της υπηρεσίας για την οποία κάποτε εργαζόταν και κανείς δεν γνώριζε τις δραστηριότητές της.
Το “Bourne Supremacy”, συνέχεια του “Bourne Identity”, ξεκινά με ένα μεγάλο αβαντάζ. Έχει δεδομένο ένα χαρακτήρα που ψάχνει να βρει την ταυτότητά του και βρίσκεται αντιμέτωπος με μυστικές υπηρεσίες, με συγκρούσεις στους κόλπους αυτών των υπηρεσιών και με παιχνίδια κατασκόπων. Το εν λόγω μοτίβο, που εδώ λειτουργεί σαν δευτερεύουσα ιστορία, επιτρέπει στους συντελεστές να αφηγηθούν δυο ιστορίες στη συσκευασία της μιας, να μην αφήσουν την υπόθεση να πλατειάσει και παράλληλα να παρασύρουν το θεατή στους σκοτεινούς λαβύρινθους της παραεξουσίας. CIA, πρώην KGB, υπηρεσίες ασφαλείας των κρατών της Ευρώπης. Απέναντι σε αυτά τα κυκλώματα ο ήρωας παραθέτει την πονηριά, την άριστη εκπαίδευση και τα κομματάκια μνήμης που του έχουν απομείνει. Όσο πλησιάζει στη λύση του μυστηρίου, τόσο πληθαίνουν διάφορες οδυνηρές αναμνήσεις από το παρελθόν. Όπως είναι αναμενόμενο, στο φινάλε το παζλ θα ολοκληρωθεί και θα επέλθει η λύτρωση.
Ο χειρισμός όλου αυτού του (αρκετά μπερδεμένου) υλικού είναι εντυπωσιακός. Η κάμερα άλλοτε στέκει για λίγο στα πρόσωπα και στους χώρους και άλλοτε τρέχει αφηνιασμένη μαζί με τον ήρωα ή τους διώκτες του. Ο διάλογος είναι κοφτός και κάθε κομμάτι της παλιάς ιστορίας προάγει την υπόθεση της καινούργιας. Προσθέστε το κοφτό μοντάζ, τους πειστικούς χαρακτήρες και μια εκπληκτική καταδίωξη στους δρόμους της Μόσχας (μην περιμένετε αυτοκίνητα να στροβιλίζονται στον αέρα, αλλά κρατηθείτε γερά από την πολυθρόνα) και θα έχετε μια αστυνομική περιπέτεια με όλα τα στοιχεία που ανεβάζουν κατακόρυφα την αδρεναλίνη και κάνουν το θεατή να ανασαίνει ανακουφισμένος, όταν πέφτουν οι τίτλοι του τέλους.
Ως προς την εικόνα και τον ήχο, η ευρωπαϊκή ψηφιακή έκδοση αποδίδει πολύ πιστά το πρωτότυπο -μια διάχυτη αίσθηση ντοκιμαντέρ, με την κάμερα συχνά να είναι στο χέρι. Το αναμορφικό κάδρο άλλοτε δείχνει κρυστάλλινο και άλλοτε “βρόμικο”, με ηθελημένο κόκκο, ενώ τα ζωντανά χρώματα στις παραλίες της Ινδίας διαδέχεται η μουντή ατμόσφαιρα της χειμωνιάτικης Ευρώπης. Μολονότι θα θέλαμε μια μπάντα DTS, η διαθέσιμη εξακάναλη Dolby απέδωσε εντυπωσιακά τους χώρους και τα ηχητικά εφέ (ατμόσφαιρες δρόμων, ανταλλαγή πυροβολισμών). Το παρασκήνιο είναι “σπασμένο” σε ολιγόλεπτα φιλμάκια που αναφέρονται στα διάφορα στάδια της παραγωγής. Τέλος, παράλληλα με τη συγκεκριμένη έκδοση, η Videosonic κυκλοφορεί και ένα πακέτο με τις δυο ταινίες, “The Bourne Identity” και “The Bourne Supremacy”.