Όταν το 2023 ο Παναθηναϊκός διεκδίκησε τον τίτλο του πρωταθλητή και τον έχασε από την ΑΕΚ, κυρίως για εξωαγωνιστικούς λόγους, έμοιαζε να επανέρχεται στην κανονικότητα. Ναι μεν δεν στέφθηκε πρωταθλητής, αλλά επανήρθε ξανά ως διεκδικητής. Ακούγεται βαρύ να μην το θεωρούμε δεδομένο για το μέγεθος του Παναθηναϊκού, αλλά για περίπου μία οχταετία δεν ήταν. Οπότε, η επιστροφή στις πρώτες θέσεις ήταν καλοδεχούμενη για το Τριφύλλι.

Η πεποίθηση ότι ο Παναθηναϊκός επέστρεψε ως πρωταγωνιστής εδραιώθηκε το καλοκαίρι με τον αποκλεισμό της Μαρσέιγ και με τη συμμετοχή στα Play Off του Champions League. Η πρόκριση επί της Μπράγκα δεν επιτεύχθηκε, αλλά το «σεντόνι» κουνήθηκε ξανά στο ΟΑΚΑ και οι εξέδρες γέμισαν ασφυκτικά. Όλα αυτά, σε συνδυασμό με το γεγονός πως η ομάδα ανεβοκατέβαινε στην κορυφή και σίγουρα δεν απομακρυνόταν πολύ, τόνωνε διαρκώς το αίσθημα της κανονικότητας.

Μέχρι που άρχισαν τα πειράματα. Η αιφνίδια απόλυση του Ιβάν Γιοβάνοβιτς ήταν το δέντρο. Το δάσος ήταν πως ο Γιάννης Αλαφούζος δεν έμεινε πιστός στο αγωνιστικό σχέδιο και κατέφυγε σε… λοξοτιμονιές. Πολύπειρος και πρωταθλητής, όπως ο Φατίχ Τερίμ. Μετά νέος και εξελίξιμος με επιτυχίες, όπως ο Ντιέγκο Αλόνσο. Κατόπιν, πιο έμπειρος και με τίτλους σε καλύτερο πρωτάθλημα, όπως ο Ρουί Βιτόρια. Τέλος, ο πιο ακριβοπληρωμένος που ήρθε ποτέ στην Ελλάδα και με τη πιο λαμπερή τροπαιοθήκη, ο Ράφα Μπενίτεθ.

Διαφορετικά προφίλ, άλλες ηλικίες, ίδιο αποτέλεσμα: κανένας δεν στέριωσε. Προφανώς, το πρόβλημα δεν είναι τα πρόσωπα, αλλά το ευρύτερο πλαίσιο. Εκεί πάσχει ο Παναθηναϊκός. Για αυτό και ακολούθησε η σταδιακή παρακμή. Το 2024 ο Παναθηναϊκός με κεκτημένη ταχύτητα από τη σταθερότητα της προηγούμενης τριετίας, έχασε τον τίτλο δύο αγωνιστικές πριν το φινάλε των Playoffs.

Αλλά η φθορά είχε αρχίσει. Το 2025 ο Παναθηναϊκός… εξώκειλε από την πρεμιέρα των Playoffs και κατάφερε τουλάχιστον να τερματίσει δεύτερος, σώζωντας τα προσχήματα. Όμως οι… ρωγμές στην κανονικότητα ήταν εμφανείς. Δεν διορθώθηκαν και το οικοδόμημα κατάρρευσε. Στη βάρδια του Μπενίτεθ, ο Παναθηναϊκός τερμάτισε τέταρτος και καταϊδρωμένος, δεν πέτυχε ούτε μία νίκη στη διαδικασία και απλώς περιφερόταν από παιχνίδι σε παιχνίδι μέχρι να ολοκληρώσει τις υποχρεώσεις του…

Η τελική εντύπωση είναι και αυτή που μένει. Επίσης, η απόδοση του Τριφυλλιού δεν επιτρέπει αισιοδοξία για το μέλλον. Δεν δημιουργεί προοπτική για κατάκτηση της Stoiximan Super League την επόμενη σεζόν. Και αυτό είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα απ’ όλα για ένα εγχείρημα: να μην πείθει ότι έχει εξέλιξη και βελτίωση.