Με τη συνεδρίαση της Επιτροπής Δεοντολογίας της Βουλής που θα κληθεί να εισηγηθεί στην Ολομέλεια την άρση ή μη της ασυλίας των δύο εναπομείναντων βουλευτών της ΝΔ που περιλαμβάνονται στη δικογραφία της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας για τις παράνομες κοινοτικές επιδοτήσεις του ΟΠΕΚΕΠΕ, συνεχίζεται το κοινοβουλευτικό δράμα της κυβερνητικής πλειοψηφίας.

Λίγο μετά τις 10 το πρωί της Δευτέρας, η επιτροπή θα κρίνει τις υποθέσεις του Χαράλαμπου Αθανασίου και Τάσου Χατζηβασιλείου, χωρίς να είναι ακόμα ξεκάθαρο αν και οι δύο βουλευτές θα ζητήσουν οι ίδιοι την άρση της κοινοβουλευτικής τους ασυλίας. Σύμφωνα με πληροοφρίες ο κ. Αθανασίου μέχρι και το βράδυ της Κυριακής δεν είχε αποφασίσει τι θα κάνει, καθώς από τη μια πλευρά θεωρεί πως δεν υφίσταται αδίκημα (ηθικής αυτουργίας στην φυσική αυτουργία του προέδρου του ΟΠΕΚΕΠΕ), από την άλλη όμως δεν επιθυμεί να μείνει η αίσθηση πως φοβήθηκε την κρίση της δικαιοσύνης.

Ανεξαρτήτως πάντως από την εισήγηση της επιτροπής, το βέβαιο είναι πως η Βουλή την Τετάρτη θα ανάψει το πράσινο φως για την παραπομπή των «13» (11+2) στην τακτική δικαιοσύνη για τις υποθέσεις που τους αφορούν.

Ωστόσο, το γεγονός αυτό δεν σημαίνει πως η όλη διαδικασία θα κυλίσει ομαλά και κυρίως αναίμακτα για τη ΝΔ η οποία αντιμετωπίζει σοβαρούς κλυδωνισμούς που δύσκολα πλέον μπορούν να περάσουν απαρατήρητοι μέσα στο θολό εσωκομματικό τοπίο που έχει διαμορφωθεί. Και αυτό γιατί ήδη πριν από τις διακοπές του Πάσχα έχει σχηματιστεί μια ισχυρή ομάδα βουλευτών που ενοχλείται βαθύτατα από την κυβερνητική στάση στην υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ. Θεωρεί δηλαδή πως η αδυναμία της κυβέρνησης να διατηρήσει την αρχική της στάση περί κατά περίπτωση κρίση των υποθέσεων των «13» καθιστά την κοινοβουλευτική ομάδα όμηρο των διαθέσεων της αντιπολίτευσης και απολογούμενη στα μάτια της κοινής γνώμης.

Το σκεπτικό αυτό, που περιλαμβάνει ως αναπόσπαστο τμήμα του και την ξεκάθαρη έλλειψη εμπιστοσύνης και στοχοποίηση της ευρωπαϊκής εισαγγελίας εκφράστηκε δημόσια από τον Άδωνη Γεωργιάδη, αλλά και κατ’ ιδίαν στα κοινοβουλευτικά πηγαδάκια στο περιθώριο της προημερησίας διατάξεως συζήτηση για το κράτος δικαίου και τους θεσμούς (οι φωνές του στο εντευκτήριο ακούγονταν ακόμα και στους διαδρόμους).

Αντίστοιχο σκεπτικό- και με ανάλογο πνεύμα- εξέφρασε μέσω του repost που έκανε στο Χ ο παραιτηθείς Μακάριος Λαζρίδης δίνοντας μορφή σε αυτό που εδώ και καιρό συζητύν πολλοί στα δεξιά έδρανα της Ολομέλειας.

Η κρίση της ονομαστικής ψηφοφορίας

Όλα τα παραπάνω αναμένεται να ξεδιπλωθούν στη συζήτηση για τις άρσεις της ασυλίας της Τετάρτης και την ονομαστική ψηφοφορία που θα ακολουθήσει στη συνέχεια. Πρόκειται για ειδική ημερήσια διάταξη που δικαίωμα λόγου έχουν τόσο οι «13» αναφερόμενοι όσο και οι κοινοβουλευτικοί εκπρόσωποι των κομμάτων ή και αρχηγοί κοινοβουλευτικών ομάδων γεγονός που διαμορφώνει από μόνο του ένα εκρηκτικό μείγμα.

Η διαφοροποίηση μπορεί να εκφραστεί είτε ήπια, με την αποχή από τη διαδικασία, είτε με απόλυτο τρόπο μέσω της καταψήφισης. Αυτός είναι προφανώς και ο λόγος που η κυβέρνηση εμμένει στην λογική της ψήφου κατά συνείδηση (βασική Συνταγματική και Κοινοβουλευτική αρχή σε τέτοιες ψηφοφορίες), κάνοντας την ανάγκη φιλοτιμία, καθώς ένα μήνυμα έμμεσης κομματικής πειθαρχίας, θα μπορούσε να αποδειχθεί καταστροφικό και να αμφισβητήσει μεσοπρόθεσμα ακόμα και τη δεδηλωμένη εμπιστοσύνη της Βουλής στην κυβέρνηση.

Οι διαφωνούντες, εγείρουν ζήτημα ακόμα και για την υπόθεση της Κατερίνας Παπακώστα-Παλιούρα που εγκαλείται για κακούργημα, καθώς, όπως λένε, η εισαγγελία της «φορτώνει» τις επιδοτήσεις του ΟΠΕΚΕΠΕ όχι μόνο για το 2021 -χρονιά για την οποία έγινε η παρέμβαση- αλλά και για τις επόμενες προκειμένου το συνολικό ποσό της παράνομης επιδότησης να ξεπεράσει το όριο του πλημμελήματος (120.000 ευρώ) και να αναβαθμιστεί σε κακούργημα.

Σε όλα τα παραπάνω υπάρχει πάντα και η εκκρεμότητα της συνεδρίασης της Κοινοβουλευτικής Ομάδας – φαίνεται πως οι σκέψεις να ασκηθεί πίεση για τη σύγκλισή της πριν από τη ψηφοφορία για τις άρσεις δεν ευδοκίμησε- που στόχο έχει να ειπωθούν «αλήθειες» και αναμένεται να πραγματοποιηθεί στα τέλη του μήνα.

Θα πρέπει να σημειωθεί πως έμπειροι κοινοβουλευτικοί παρατηρητές εστιάζουν την προσοχή τους όχι τόσο στη διαμόρφωση ενός οργανωμένου αντιδρώντος τμήματος στο εσωτερικό της κοινοβουλευτικής ομάδας, αλλά στην έκφραση της αγωνίας των βουλευτών για τη συμμετοχή των εμπλεκόμενων (νυν και δυνητικών) προσώπων στα ψηφοδέλτια των ερχόμενων εκλογών, εφόσον οι υποθέσεις τους δεν έχουν κριθεί οριστικά από τη Δικαιοσύνη.

Με τον τρόπο αυτό εξηγούν και το αίτημα που εκφράστηκε από τον πρωθυπουργό στην τοποθέτησή του από το βήμα της Ολομέλειας ( αλλά και εν μέρει στο κυριακάτικο σημείωμά του στο Facebook) προς την ευρωπαϊκή εισαγγελία για την όσο το δυνατόν ταχύτερη ολοκλήρωση της έρευνας.

Σε κάθε περίπτωση η εξέλιξη των υποθέσεων αυτών σε συνδυασμό με το ενδεχόμενο να έρθουν νέες δικογραφίες με καινούργια ονόματα για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ αναμένεται να καθορίσει και τη στάση που θα ακολουθήσει η κοινοβουλευτική ομάδα στις επόμενες, δυσκολότερες ψηφοφορίες για την παραπομπή των πρώην υπουργών Σπ. Λιβανού και Φ. Αραμπατζή στο Ειδικό δικαστήριο βάσει του άρθρου 86 του Συντάγματος.

Οι εν λόγω ψηφοφορίες είναι μυστικές και σε περίπτωση που η Βουλή δεν επιχειρήσει και πάλι τη λαθροχειρία του καλοκαιριού, να επιτρέψει δηλαδή την επιστολική ψήφο, οι βουλευτές θα είναι απολύτως ελεύθεροι να βάλουν στην κάλπη ό,τι πραγματικά επιθυμούν χωρίς να ανησυχούν πως η επιλογή τους αυτή θα γνωστοποιηθεί…