Μπαρτσελόνα: Εκατομμύρια ευρώ «παγωμένα» σε αχρησιμοποίητο αθλητικό εξοπλισμό

Το 2024, η Μπαρτσελόνα βρέθηκε αντιμέτωπη με μια μακροχρόνια διαπραγμάτευση για την ανανέωση του συμβολαίου της με τη Nike, σε μια περίοδο κατά την οποία ο σύλλογος αντιμετώπιζε σοβαρά οικονομικά προβλήματα. Η διαδικασία επιμήκυνε, χωρίς να υπάρχει σαφές χρονοδιάγραμμα για την τελική συμφωνία, γεγονός που ανάγκασε τη διοίκηση να σχεδιάσει ένα σχέδιο ασφαλείας σε περίπτωση αποτυχίας των διαπραγματεύσεων με τον αμερικανικό κολοσσό αθλητικών ειδών.

Η διοίκηση αποφάσισε να παραγγείλει έναν πλήρη εξοπλισμό, ο οποίος θα λειτουργούσε ως «πλάνο Β», αν οι συνομιλίες κατέληγαν σε αδιέξοδο. Σύμφωνα με δημοσίευμα της ισπανικής εφημερίδας El País, ο σύλλογος επένδυσε περισσότερα από 4 εκατομμύρια ευρώ για την παρασκευή 300.000 κομματιών ρουχισμού. Ωστόσο, τα ρούχα αυτά ποτέ δεν χρησιμοποιήθηκαν και μέχρι σήμερα παραμένουν αποθηκευμένα σε ένα βιομηχανικό κτίριο της Βαρκελώνης.

Μερικά από τα κομμάτια φέρουν ακόμη ετικέτες με τιμή 89 ευρώ, ενώ το μοναδικό λογότυπο που φέρουν είναι του Barça Innovation Hub (Bihub Tech), αποδεικνύοντας ότι επρόκειτο για προϊόντα εσωτερικής και προληπτικής χρήσης, χωρίς εμπορική διάθεση. Η επένδυση αυτή, που ξεκίνησε ως μέτρο προστασίας, μετατράπηκε σε έναν ουσιαστικά άχρηστο θησαυρό, καθώς η τελική συμφωνία με τη Nike τελικά επετεύχθη.

Η Μπαρτσελόνα συμφώνησε στην επέκταση του συμβολαίου της με τη Nike μέχρι το 2038, σε μια συμφωνία αξίας 1,7 δισεκατομμυρίων ευρώ. Το νέο συμβόλαιο εξασφαλίζει αποκλειστικά δικαιώματα στην αμερικανική εταιρεία, καθιστώντας οποιαδήποτε άλλη παραγωγή ρουχισμού περιττή. Έτσι, τα εκατοντάδες χιλιάδες κομμάτια παραμένουν κλειδωμένα στην αποθήκη, χωρίς καμία χρησιμότητα, και η επένδυση των εκατομμυρίων θεωρείται οικονομικά «παγωμένη».

Αν μη τι άλλο η ιστορία αυτή αναδεικνύει την πολυπλοκότητα των οικονομικών διαπραγματεύσεων στον σύγχρονο αθλητισμό και τονίζει πώς ακόμα και μεγάλοι σύλλογοι, με τεράστιους προϋπολογισμούς, μπορούν να καταλήξουν σε δαπάνες που δεν έχουν τελική απόδοση. Η Μπαρτσελόνα, παρόλο που διασφάλισε την επιτυχημένη ανανέωση με τη Nike, βρίσκεται πλέον αντιμέτωπη με μια αχρησιμοποίητη επένδυση πολλών εκατομμυρίων ευρώ, που παραμένει «κλειδωμένη» σε ένα βιομηχανικό χώρο της Βαρκελώνης, ως υπενθύμιση της αβεβαιότητας που συνοδεύει κάθε μεγάλης κλίμακας οικονομική απόφαση.

Η υπόθεση αυτή αποτελεί παράδειγμα για την αθλητική βιομηχανία: η προετοιμασία για έκτακτες καταστάσεις, παρότι λογική, μπορεί να οδηγήσει σε σημαντικά οικονομικά έξοδα χωρίς απτά αποτελέσματα, ειδικά όταν τελικά επιτυγχάνεται μια συμφωνία με τον αρχικό προμηθευτή. Το σχέδιο «πλάνο Β» της Μπαρτσελόνα παραμένει προς το παρόν μια μεγάλη στοίβα αχρησιμοποίητων ρούχων, που συμβολίζει τη δυσκολία ισορροπίας μεταξύ ασφάλειας και οικονομικής αποτελεσματικότητας στον σύγχρονο αθλητισμό.