Διπλασιάστηκαν από το 2022 οι συγκρούσεις που συνδέονται με το νερό

Τα περιστατικά βίας που συνδέονται με το νερό σχεδόν υπερδιπλασιάστηκαν από το 2022, όμως οι κυβερνήσεις δεν κάνουν αρκετά για να κατανοήσουν και να αντιμετωπίσουν το φαινόμενο, διαπιστώνει νέα έκθεση.

Στη διάρκεια του 2024 καταγράφηκαν 419 περιστατικά βίας που σχετίζονται με το νερό, συγκριτικά με 235 το 2022, εκτιμά το Pacific Institute, δεξαμενή σκέψης με έδρα το Όκλαντ της Καλιφόρνια.

Το ινστιτούτο εξετάζει τα διαθέσιμα δεδομένα για εκατοντάδες χρόνια συγκρούσεων για το νερό, συμπεριλαμβανομένων περιπτώσεων που το νερό έγινε αιτία για βία ή όπλο κατά της αντίπαλης πλευράς.

«Βλέπουμε περισσότερες συγκρούσεις, οι οποίες είναι πολυπαραγοντικές» δήλωσε στον Guardian ο δρ Πίτερ Γκλάικ, συνιδρυτής του Pacific Institute.

«Η κλιματική αλλαγή και τα ακραία καιρικά φαινόμενα παίζουν ρόλο, υπάρχουν όμως πολλοί άλλοι παράγοντες όπως η αποτυχία των κυβερνήσεων να λάβουν μέτρα, η κυβερνητική διαφθορά και η έλλειψη ή η κακή χρήση των υποδομών» ανέφερε.

Πρόσφατα παραδείγματα ήταν η ένταση ανάμεσα σε Ινδία και Πακιστάν για τη συμφωνία που καλύπτει τα νερά του Ινδού ποταμού, οι ρωσικές επιθέσεις σε φράγματα της Ουκρανίας, η καταστροφή των συστημάτων υδροδότηση στη Γάζα από τις ισραηλινές επιθέσεις, καθώς και οι διαδηλώσεις για τα αποθέματα νερού στη Νότια Αφρική.

«Στην Γάζα, το Ισραήλ μετέτρεψε συστηματικά το νερό σε όπλο» δήλωσε η Τζοάνα Τρέβορ της βρετανικής μη κερδοσκοπικής οργάνωσης Oxfam, η οποία εστιάζεται στην καταπολέμηση της φτώχιας.

«Έβαλαν εσκεμμένα στο στόχαστρο τα συστήματα υδροδότησης και τα εργοστάσια αφαλάτωσης και μπλόκαραν τις επισκευές. Τα λύματα μόλυναν το πόσιμο νερό λόγω της  καταστροφής των υποδομών αποχέτευσης και όμβριων υδάτων, και πολύς κόσμος δέχθηκε επίθεση ενώ περίμενε στην ουρά για νερό» επισήμανε.

«Στην Ανατολική Αφρική και στο Σαχέλ, το νερό γίνεται ολοένα και πιο δυσεύρετο και οι άνθρωποι μετακινούνται σε νέες περιοχές για να έχουν πρόσβαση, γεγονός που από μόνο του μπορεί να προκαλέσει ανταγωνισμό και συγκρούσεις με τον ντόπιο πληθυσμό» πρόσθεσε.

Σε άλλες περιοχές, η κατάσταση επιδεινώνεται από πολιτικές αντιπαραθέσεις.

«Τα ποτάμια Κολοράντο και Ρίο Γκράντε στις ΗΠΑ έχουν γίνει ολοένα και πιο πολιτικά αμφιλεγόμενα τα τελευταία χρόνια. Υπάρχουν συνθήκες που χρονολογούνται από το 1944 και ρυθμίζουν και τα δύο ποτάμια, απαιτώντας από τις ΗΠΑ να παρέχουν νερό του Κολοράντο στο Μεξικό και από το Μεξικό να παρέχει νερό του Ρίο Γκράντε στις ΗΠΑ» είπε ο Γκλάικ.

«Καθώς όμως η πολιτική συζήτηση για τα σύνορα κατά τη θητεία της κυβέρνησης Τραμπ, τα ζητήματα αυτά έγιναν πιο αμφιλεγόμενα. Αρκετοί άνθρωποι σκοτώθηκαν στο Μεξικό κατά τη διάρκεια διαμαρτυρίας σε φράγμα που χρησιμοποιείται για την παροχή νερού στις ΗΠΑ».

Εντάσεις που θα μπορούσαν να κλιμακωθούν υπάρχουν και στην Ινδία, πρόσθεσε ο Γκλάικ.

«Στο Ουζμπεκιστάν, το Τατζικιστάν και το Κιργιστάν υπάρχουν εδώ και καιρό εντάσεις γύρω από το νερό. Το Αφγανιστάν κατασκευάζει ένα πολύ μεγάλο κανάλι, το Qosh Tepa, για να εκτρέψει νερό από τον ποταμό Αμού Ντάρια. Εάν τεθεί σε λειτουργία, θα μειώσει σημαντικά τις ροές προς τις χώρες της Κεντρικής Ασίας» εξήγησε.

Ο ΟΗΕ προβλέπει στο μεταξύ ότι η ζήτηση για νερό θα ξεπερνά την προσφορά κατά 40% το 2030.

Αυτή την εβδομάδα, ερευνητές του ΟΗΕ ανακοίνωσαν ότι ο πλανήτης βρίσκεται πλέον σε κατάσταση «υδατικής χρεοκοπίας».

Αν και το 40% του παγκόσμιου πληθυσμού ζει στις λεκάνες διασυνοριακών ποταμών και λιμνών, λέει η UNICEF, μόνο το ένα πέμπτο των χωρών έχει συνάψει διασυνοριακές συμφωνίες για δίκαιη κατανομή του πολύτιμου πόρου.

Όπως δήλωσε η Τρέβορ, «χρειάζεται μεγαλύτερη αναγνώριση της ανάγκης για καλύτερη κατανομή του νερού πέρα από τις τρέχουσες συμφωνίες διαμοιρασμού, οι οποίες συχνά είναι εθελοντικές και συνεπώς εξαρτώνται πλήρως από την καλή θέληση».