[…]

Η Άγκαθα Κρίστι άρχισε να γράφει την αυτοβιογραφία της τον Απρίλιο του 1950. Την ολοκλήρωσε στα 75 της χρόνια, δηλαδή κάπου δεκαπέντε χρόνια αργότερα. «Στα 75 μου νομίζω πως είναι η κατάλληλη στιγμή να κλείσω την αυτοβιογραφία μου», γράφει. Τα τελευταία 10 χρόνια της ζωής της ήταν γεμάτα επιτυχίες — η ταινία «Έγκλημα στο Οριάν Εξπρές» προβλήθηκε σ’ όλο τον κόσμο, τα βιβλία της μεταφράστηκαν σ’ όλες τις γλώσσες, το 1971 ονομάστηκε επισήμως «Κυρία της Βρετανικής Αυτοκρατορίας» από τη βασίλισσα της Αγγλίας.


«Τώρα πια ζω με χρονικά περιθώρια», γράφει στο τέλος του βιβλίου της. «Περιμένω στον προθάλαμο του θανάτου μέχρι να ’ρθει η ώρα να μπω στην κυρίως αίθουσα. Και μετά θ’ αρχίσω κάτι άλλο, μάλλον. Ευτυχώς που δεν είμαστε υποχρεωμένοι ν’ ανησυχούμε για το μέλλον μας από κει και πέρα.


«ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ», 17.9.1987, Ιστορικό Αρχείο «ΤΟ ΒΗΜΑ» & «ΤΑ ΝΕΑ»

Πάντοτε θαύμαζα τους Εσκιμώους. Μια ωραία ημέρα, η οικογένεια ετοιμάζει ένα θαυμάσιο γεύμα για την αγαπημένη γριά μητέρα. Η γριά τρώει κι έπειτα φεύγει μέσα στους πάγους. Και δεν ξαναγυρίζει ποτέ…

Θα πρέπει να νιώθει περήφανος όποιος αφήνει έτσι τη ζωή — με αξιοπρέπεια και αποφασιστικότητα.


«ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ», 17.9.1987, Ιστορικό Αρχείο «ΤΟ ΒΗΜΑ» & «ΤΑ ΝΕΑ»

Αλλά, φυσικά, είναι πολύ ωραίο να γράφει κανείς τέτοια μεγάλα λόγια. Αυτό που θα συμβεί στην πραγματικότητα είναι ότι θα ζήσω ως τα 93 μου, θα τους τρελάνω όλους γιατί θα βαριακούω και θα ’ναι αναγκασμένοι να ωρύονται, θα παραπονιέμαι διαρκώς για τα αποτυχημένα τελευταία επιτεύγματα της επιστήμης —τα ακουστικά—, θα κάνω αμέτρητες ερωτήσεις, θα ξεχνώ τις απαντήσεις και θα επαναλαμβάνω αμέσως την ίδια ερώτηση. Θα μαλώνω άγρια με κάποια υπομονετική νοσοκόμα που θα με παρακολουθεί και θα την κατηγορώ πως προσπαθεί να με δηλητηριάσει ή θα το σκάσω από κανένα αξιοπρεπές ίδρυμα για ηλικιωμένους (στο οποίο θα δημιουργούσα έτσι κι αλλιώς διαρκώς φασαρίες), συγχύζοντας τα νεώτερα μέλη της οικογένειάς μου. Κι όταν τελικά θα με φάει η βρογχίτιδα, θα μουρμουρίζουν οι γύρω μου δεν μπορεί κανείς ν’ αρνηθεί πως υπήρξε μια ανακούφιση για όλους ο θάνατός της… Και θα ’ναι ανακούφιση γι’ αυτούς κι ό,τι καλύτερο θα μπορούσε να τους προκύψει. Μέχρι τότε, κι όσο ακόμα περιμένω με την άνεσή μου στον προθάλαμο του θανάτου, φροντίζω να διασκεδάζω. Μ’ όλο που, με κάθε χρόνο που περνάει, όλο κι από μια ευχαρίστηση αναγκάζομαι να σβήνω απ’ τον κατάλογο. Τέρμα οι μακρινοί περίπατοι και, αλίμονο, τα μπάνια στη θάλασσα. Τα φιλέτα και τα μήλα και τα βατόμουρα (προβλήματα οδοντιατρικής φύσεως) και το διάβασμα μικρών τυπογραφικών στοιχείων. Αλλά υπάρχουν πολλά ακόμα που μπορώ ν’ απολαμβάνω. Οι όπερες και τα κονσέρτα, το διάβασμα, η ευτυχία τού να πέφτω και να κοιμάμαι όποτε θέλω, να βλέπω αμέτρητα όνειρα κάθε είδους, και συχνά οι νέοι άνθρωποι που έρχονται να με δουν και με κάνουν να νιώθω καλύτερα. Και σχεδόν το καλύτερο απ’ όλα — να κάθομαι στον ήλιο, να ζαλίζομαι ωραία-ωραία στον ήλιο…»


«ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ», 17.9.1987, Ιστορικό Αρχείο «ΤΟ ΒΗΜΑ» & «ΤΑ ΝΕΑ»

Δεν είναι περίεργο που η Άγκαθα Κρίστι, ως συγγραφέας, έχει μόνο φανατικούς φίλους ή φανατικούς εχθρούς. Πάντα υποστήριζα πως αυτό συμβαίνει σ’ όλους τους «μεγάλους» ανθρώπους-δημιουργούς και πολύ μου αρέσει σαν ιδέα.


«ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ», 17.9.1987, Ιστορικό Αρχείο «ΤΟ ΒΗΜΑ» & «ΤΑ ΝΕΑ»

Οι φανατικοί φίλοι της θα χαρούν με την αυτοβιογραφία της, καθώς θ’ ανακαλύπτουν σε κάθε σελίδα, σε κάθε ένα απ’ τα πρόσωπα που γνώρισε στη ζωή της, στοιχεία και πρόσωπα που εμφανίζονται στα βιβλία της. Πώς η έμπνευσή της ξεκινούσε από πραγματικά περιστατικά και πώς ένα φαντασιόπληκτο παιδί εξελίχθηκε σε μια συγγραφέα που διαβάζεται και σήμερα, τόσα χρόνια μετά το θάνατό της, σ’ όλες τις χώρες του κόσμου με την ίδια μανία.

*Απόσπασμα από κείμενο της δημοσιογράφου, συγγραφέως και μεταφράστριας Μανίνας Ζουμπουλάκη, που έφερε τον τίτλο «Η Άγκαθα Κρίστι ξαναχτυπά» και είχε δημοσιευτεί στον «Ταχυδρόμο» στις 17 Σεπτεμβρίου 1987.


«ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ», 17.9.1987, Ιστορικό Αρχείο «ΤΟ ΒΗΜΑ» & «ΤΑ ΝΕΑ»

Η παγκοσμίου φήμης λογοτέχνιδα (συγγραφέας αστυνομικών μυθιστορημάτων και συλλογών διηγημάτων, θεατρικών και αυτοβιογραφικών έργων, καθώς και αισθηματικών μυθιστορημάτων) Άγκαθα Κρίστι (Agatha Christie) γεννήθηκε στις 15 Σεπτεμβρίου 1890 και απεβίωσε στις 12 Ιανουαρίου 1976.


«ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ», 17.9.1987, Ιστορικό Αρχείο «ΤΟ ΒΗΜΑ» & «ΤΑ ΝΕΑ»

Ειδήσεις Σήμερα: