Για ποια τυμβωρυχία μιλάτε κ. Δούρου;

Η προτροπή της Ρένας Δούρου – μία ημέρα μετά τη δημοσιοποίηση του εισαγγελικού πορίσματος για το Μάτι –  προς όλους όσους αρθρώνουν δημόσιο λόγο να αποφεύγουν τις  φορτίσεις και την τυμβωρυχία, είναι κάτι που αν μη τι άλλο χρειάζεται διευκρινίσεις.

Τα τελευταία 24ωρα κάτοικοι από τις πληγείσες περιοχές στο Μάτι και το Νέο Βουτζά, βγαίνουν στα κανάλια, μιλούν στις εφημερίδες και τις ιστοσελίδες για όλα όσα έζησαν τη «μαύρη Δευτέρα»  της 23ης Ιουλίου.

Μιλούν για το απόλυτο χάος που επικράτησε στην προσπάθειά τους να σωθούν από τις φλόγες.  Περιγράφουν με οργή  την ασυνεννοησία που υπήρξε μεταξύ των υπευθύνων και καταγγέλλουν τις ολιγωρίες και τα αργά αντανακλαστικά του κρατικού μηχανισμού.

Κραυγάζουν, γιατί κάποιοι από αυτούς έχασαν δικούς τους ανθρώπους. Φωνάζουν γιατί ορισμένοι είδαν τις περιουσίες μιας ζωής να γίνονται στάχτη.

Προφανώς η περιφερειάρχης Αττικής  ενοχλείται ακούγοντας ακόμη και σήμερα πολίτες , σχεδόν οκτώ μήνες μετά τη φονική πυρκαγιά να την κατηγορούν. Ενοχλείται όταν διαβάζει  στα Μέσα Μαζικής  Ενημέρωσης το εισαγγελικό πόρισμα σχετικά με το ρόλο της Περιφέρειας στην εκκένωση των περιοχών στο Μάτι και το Νέο Βουτζά.

«Η  λήψη της απόφασης για την οργανωμένη απομάκρυνση των πολιτών αποτελεί ευθύνη των κατά τόπους δημάρχων οι οποίοι έχουν τον συντονισμό του έργου πολιτικής προστασίας…» αναφέρουν οι εισαγγελείς διευκρινίζοντας  μάλιστα  ότι «όταν η εξελισσόμενη ή επικείμενη καταστροφή μπορεί να επηρεάσει πάνω από ένα δήμο η απόφαση λαμβάνεται από το αρμόδιο Περιφεριάρχη ο οποίος μπορεί να εξουσιοδοτήσει σχετικώς τον οικείο αντιπεριφερειάρχη».

Η κ. Δούρου, την ώρα που οι κάτοικοι στο Μάτι περιμένουν δικαίωση για τους νεκρούς, βρήκε την κατάλληλη στιγμή να προτρέψει όσους αρθρώνουν δημόσιο λόγο να αποφεύγουν τις φορτίσεις και την τυμβωρυχία.

Δεν γνωρίζω εάν τα «βέλη» της αφορούν μόνο πολιτικούς αρχηγούς και στελέχη της Αντιπολίτευσης ή «φωτογραφίζει» και δημοσιογράφους.

Το βέβαιο είναι ότι αυτοί που διασύρουν τη μνήμη των νεκρών δεν είναι  ούτε οι κάτοικοι της ανατολικής Αττικής  που κραυγάζουν, ούτε οι εργαζόμενοι στα ΜΜΕ που τους δίνουν λόγο.