Πολλά νησιά αυτού του συμπλέγματος στον Ειρηνικό εκκενώθηκαν από ανθρώπους και χτυπήθηκαν από δεκάδες πυρηνικές βόμβες τις δεκαετίες του 1940 και ’50. Σήμερα, αρκετές από τις έρημες ατόλες είναι σχεδόν έτοιμες να φιλοξενήσουν ανθρώπους, αν και η διαβόητη Ατόλη Μπικίνι παραμένει εκτός ασφαλών ορίων.

Διαβάστε επίσης:

Για να εξετάσουν αν τα παλιά πεδία πυρηνικών δοκιμών έχουν καθαρίσει από τη ραδιενέργεια, ερευνητές του Πανεπιστημίου Κολούμπια μέτρησαν τα επίπεδα των ακτίνων γάμμα σε έξι νησιά που είχαν φιλοξενήσει πυρηνικές δοκιμές, ένα νησί που είχε μείνει αλώβητο, καθώς και στο Σέντραλ Παρκ της Νέας Υόρκης.

Σε πέντε από τα έξι νησάκια τα επίπεδα ακτινοβολίας περιορίζονταν στα 40 millirem ανά έτος, πολύ κάτω από το ασφαλές όριο των 100 millirem ανά έτος, αναφέρει η ερευνητική ομάδα στην επιθεώρηση PNAS.

Στο Μπικίνι Άιλαντ, όμως, η μέτρηση έφτασε τα 184 millirem το χρόνο.

Τα αποτελέσματα αυτά ήταν λίγο-πολύ αναμενόμενα, εντύπωση όμως προκαλούν τα ευρήματα στο Σέντραλ Παρκ, όπου τα επίπεδα ακτινοβολίας έφταναν ακριβώς στο όριο των 100 millirem ανά έτος, πιθανότατα λόγω της φυσικής ραδιενέργειας των υποκείμενων πετρωμάτων γρανίτη.

Τα χαμηλά επίπεδα που μετρήθηκαν στα Νησιά Μάρσαλ είναι ενθαρρυντικά, ωστόσο δεν σημαίνουν ότι το νησιωτικό σύμπλεγμα είναι και πάλι έτοιμο να κατοικηθεί: οι ερευνητές πρέπει πρώτα να βεβαιωθούν ότι οι κάτοικοι δεν θα απορροφούσαν ραδιενέργεια μέσω άλλων οδών, όπως για παράδειγμα η διατροφή.

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ