Μουμιοποιημένα παϊδάκια στο αιώνιο δείπνο του Τουταγχαμών
Οι μούμιες είχαν μεν εξασφαλίσει στέγη για την αιώνια σύνταξή τους, θα είχαν όμως πεθάνει της πείνας αν οι Αιγύπτιοι δεν είχαν φροντίσει να γεμίσουν τα ράφια με μουμιοποιημένους μεζέδες. Η πρώτη μελέτη στο είδος της αποκαλύπτει τώρα την αρχαία συνταγή για παϊδάκια μακράς διαρκείας.
Οι μούμιες είχαν μεν εξασφαλίσει στέγη για την αιώνια σύνταξή τους, θα είχαν όμως πεθάνει της πείνας αν οι Αιγύπτιοι δεν είχαν φροντίσει να γεμίσουν τα ράφια με μουμιοποιημένους μεζέδες. Η πρώτη μελέτη στο είδος της αποκαλύπτει τώρα την αρχαία συνταγή για παϊδάκια μακράς διαρκείας.
Ανάμεσα στα κτερίσματα στον διάσημο τάφο του Τουταγχαμών, οι αρχαιολόγοι είχαν ανακαλύψει 48 ξύλινα δοχεία με μούμιες βοδινού και κοτόπουλου. Όμως, παρόλο που η μούμια του ίδιου του βασιλιά έχει μελετηθεί από δεκάδες ερευνητικές ομάδες, οι μούμιες του δείπνου του δεν είχαν κερδίσει ως σήμερα την προσοχή που τους άξιζε.
Μια πρώτη απάντηση δίνει τώρα η μελέτη του Ρίτσαρντ Έβερσεντ, ειδικού στην αρχαιολογική χημεία στο Πανεπιστήμιο του Μπρίστολ. Η ομάδα του δημοσιεύει στην αμερικανική επιθεώρηση PNAS τα αποτελέσματα αναλύσεων σε τέσσερις μούμιες κρέατος που φυλάσσονται στο Μουσείο του Καΐρου και το Βρετανικό Μουσείο.
Σε δύο περιπτώσεις -ένα μοσχάρι που βρέθηκε σε τάφο ο οποίος χρονολογείται ανάμεσα στο 1070 και το 945 πΧ, και ένα κατσικίσιο πόδι που μουμιοποιήθηκε γύρω στο 1290 πΧ- η απάντηση ήταν απλή: το κρέας είχε απλώς αποξηρανθεί και τυλιχθεί με γάζες εμποτισμένες σε λίπος ζώου.
Πιο εντυπωσιακά ήταν όμως τα αποτελέσματα των αναλύσεων σε μουμιοποιημένα μοσχαρίσια παϊδάκια που θάφτηκαν μαζί με τα πεθερικά του φαραώ Αμενχοτέπ Γ’ μεταξύ του 1386 και του 1349 πΧ.
Η εξέταση με την τεχνική της φασματοσκοπίας μάζας αποκάλυψε ότι οι μάγειρες της αιωνιότητας είχαν προσθέσει στα παϊδάκια ρητίνη από κάποιο φυτό του γένους Pistacia -το γένος στο οποίο ανήκει η φυστικιά, το μαστιχόδεντρο και ο σχίνος.
Όπως επισημαίνουν οι ερευνητές, οι ρητίνες αυτών των φυτών εισάγονταν από τη Μεσόγειο ως είδη πολυτελείας που χρησιμοποιούνταν σε θυμιάματα, ως βερνίκι, πιθανώς και ως μπαχαρικά.
Παραμένει ασαφές αν το ρετσίνι χρησιμοποιήθηκε για τη μουμιοποίηση των κρεατικών ή αν είχε προστεθεί απλώς για γεύση. Προηγούμενες μελέτες είχαν δείξει ωστόσο ότι οι ρητίνες Pistacia είχαν χρησιμοποιηθεί ως συντηρητικά σε ανθρώπινες μούμιες που χρονολογούνται 600 χρόνια αργότερα.
Θα ήταν εξάλλου δύσκολο να πει κανείς αν οι ρητίνες απλώς νοστίμιζαν τα παϊδάκια. «Από την εμπειρία μου με μούμιες μπορώ να πω ότι η μυρωδιά τους είναι μάλλον αηδιαστική» σχολίασε ο Δρ Έβερσεντ στο δικτυακό τόπο του Science.
«Δεν θα ήταν συνετό να προσπαθήσετε να τις φάτε» είπε.
Επιμέλεια: Βαγγέλης Πρατικάκης
Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ
- Κόκκινο κραγιόν, τραβηγμένα μαλλιά, κρίκοι – Το 80s στυλ της Sade δεν ξεπεράστηκε ποτέ
- Παρέμβαση για την αντιμετώπιση της οπτικής ρύπανσης από το Δήμο Θεσσαλονίκης
- Ελπίδα Μαζαράκη: Πέθανε η αγαπημένη ηθοποιός
- Αντιρρήσεις για το Δημόσιο, μήνυση στον Κυρανάκη και ραντεβού σε έναν… μήνα στη δίκη για τα Τέμπη
- Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων: Πρωτοφανής η επίθεση στο πρωτοδικείο Αθηνών
- Νέα Αριστερά: Game over για τον «Zhukov» – Το «τρολ» της ΝΔ απέκτησε όνομα, επώνυμο και κυρίως καταδίκη



