Περιοχές εξάπλωσης

Το Ζωνοδέλφινο είναι το είδος του δελφινιού που απαντάται συχνότερα στις ελληνικές θάλασσες. Επειδή όμως προτιμά τα μεγάλα βάθη, δεν εμφανίζεται κοντά στις ακτές, εκτός αν το βάθος μεγαλώνει απότομα κοντά σε αυτές, όπως στον Κορινθιακό κόλπο. Σχηματίζει συνήθως κοπάδια 15 έως 60 ατόμων.

Το Κοινό δελφίνι τις τελευταίες δεκαετίες έχει αρχίσει να γίνεται σπάνιο στη Μεσόγειο. Στο Ιόνιο ζουν περίπου 200 έως 300 άτομα, ενώ στο βόρειο Αιγαίο υπάρχουν περισσότερα. Νοτιότερα συναντώνται πιο σπάνια, αν και το συγκεκριμένο είδος έχει παρατηρηθεί στο Σαρωνικό και στις Κυκλάδες. Ζουν σε κοπάδια των δέκα έως δεκαπέντε ατόμων.

Τα Ρινοδέλφινα είναι το πιο παράκτιο είδος και συναντάται σε κοπάδια τεσσάρων έως δέκα ατόμων σε όλες σχεδόν τις ακτές της Ελλάδας, εκτός από τις πολύ βαθιές, όπως στη νότια Κρήτη, τη δυτική Πελοπόννησο κ.ά.

Τέλος, τα Σταχτοδέλφινα είναι καθαρά πελαγικά και συνήθως βρίσκονται σε βάθη που ξεπερνούν τα 300 με 500 μέτρα. Τα κοπάδια τους, δέκα έως είκοσι ατόμων, παρατηρούνται συχνότερα στη Χαλκιδική, την ανατολική και νότια Πελοπόννησο και τη νότια Κρήτη.

Τα δελφίνια ζουν σε ομάδες που συχνά συνενώνονται σε μεγαλύτερες αγέλες. Χαρακτηριστική είναι η αλληλεγγύη που υπάρχει μεταξύ των μελών της ομάδας. Σε περίπτωση τραυματισμού, για παράδειγμα, το τραυματισμένο δελφίνι στηρίζεται από τα υπόλοιπα, τα οποία φροντίζουν να μην εμποδίζεται η αναπνοή του.