Από την κορυφογραμμή των βουνών των Λαγκαδίων, με ψηλότερη κορυφή το Ψηλό Βουνό (1.503μ.), αναβλύζει ο Λούσιος ποταμός (Λούσιος: γιατί εκεί οι Νύμφες έλουσαν το νεογέννητο Δία). Στα 26χλμ. που διανύει, μέχρι να συναντήσει τον Αλφειό ποταμό, ποτίζει καλλιεργημένες εκτάσεις, μπαίνει σε χαράδρα, σχηματίζει καταρράκτες και διασχίζει ένα από τα ωραιότερα φαράγγια της χώρας.

Κατά μήκος του Λούσιου ποταμού, οι πρώτες βιοτεχνικές εγκαταστάσεις άρχισαν να εμφανίζονται το 16ο αιώνα, εποχή που ξεκίνησε η οικιστική ανάπτυξη της περιοχής. Στη Δημητσάνα, στη Ζάτουνα, στο Ζυγοβίστι, στη Στεμνίτσα και αλλού άρχισαν να κατασκευάζονται νερόμυλοι που άλεθαν κυρίως δημητριακά, μπαρουτόμυλοι, νεροτριβές, μαντάνια, νεροπρίονα, βυρσοδεψεία που χρησιμοποιούσαν τη δύναμη του νερού. Περισσότερες από εκατό υδροκίνητες εγκαταστάσεις συνέτειναν στην οικονομική άνθηση της περιοχής. Αλλες από αυτές βρίσκονταν στις όχθες του ποταμού και άλλες ήταν σκαρφαλωμένες στις πλαγιές του φαραγγιού. Ο θόρυβος των νερών έσμιγε με το θόρυβο των μηχανών και τις φωνές των ανθρώπων, κάνοντας το φαράγγι να σφύζει από ζωή. Η επικοινωνία των χωριών, των οικισμών και των μοναστηριών γινόταν κυρίως από μονοπάτια και πέτρινα γεφύρια.

Ειδήσεις Σήμερα: