«Έφυγε» στα 93 του ο διανοούμενος και φιλέλληνας Ροζέ Μιλλιέξ

71

Πέθανε το πρωί της Παρασκευής, σε ηλικία 93 ετών, στην Αθήνα, όπου έζησε και έδρασε στο μεγαλύτερο μέρος της ζωής του, ο πανεπιστημιακός, διανοούμενος και φιλέλληνας Ροζέ Μιλλιέξ.

Το όνομά του είναι για την Ελλάδα άρρηκτα δεμένο με τον τόπο και τους ανθρώπους. Αγάπησε και θαύμασε τον ελληνικό λαό, την ελληνική Αντίσταση κατά των Γερμανών, αγωνίστηκε και αυτός μαζί, υποστήριξε τα δικαιώματα του κυπριακού λαού, έδωσε διαλέξεις και δημοσίευσε πολλά άρθρα για να κάνει γνωστή τη σύγχρονη Ελλάδα και να φέρει σε επαφή τον πνευματικό κόσμο της Γαλλίας και της Ελλάδας, σε εποχές δύσκολες για τη χώρα μας.

Την αγάπη του για τη χώρα μας απέδειξε τόσο από τη θέση του διευθυντή του Γαλλικού Ινστιτούτου στα χρόνια της Κατοχής στην Αθήνα, την αντιστασιακή του δράση κατά των Γερμανών κατακτητών, τη θέση του ως μορφωτικού ακολούθου της γαλλικής πρεσβείας στη Λευκωσία, όσο και από το γάμο του, το 1939, με τη συγγραφέα Τατιάνα Γκρίτση-Μιλλιέξ, με την οποία απέκτησαν δύο παιδιά.

Γεννήθηκε το 1913 στην Αθήνα και σπούδασε φιλολογία στο Πανεπιστήμιο του Αιξ της Προβηγκίας και στη Σορβόννη. Το 1936 διορίστηκε καθηγητής της γαλλικής γλώσσας στο Γαλλικό Ινστιτούτο της Αθήνας.

Το 1941 ανέλαβε τη διεύθυνση του Γαλλικού Ινστιτούτου στην Αθήνα, τα χρόνια της Κατοχής πήρε μέρος στην Αντίσταση μέσα από τις γραμμές του ΕΑΜ και το 1945, μετά τα Δεκεμβριανά, υποστήριξε και βοήθησε νέους, αριστερούς διανοούμενους να φύγουν με υποτροφία του γαλλικού κράτους στη Γαλλία, διασώζοντάς τους από καταδίκες και το εκτελεστικό απόσπασμα.

Το υπό πορτογαλική σημαία πλοίο «Ματαρόα» είχε εκείνη τη χρονιά ταξιδέψει, μεταφέροντας κάποιες δεκάδες υποτρόφων, που οι περισσότεροι εξελίχθηκαν σε κορυφαίες φυσιογνωμίες, ο καθένας στον τομέα του: Σβορώνος, Μακρής, Καστοριάδης, Ζενέτος, Ξενάκης, Κρανάκη, Αξελός.

Στο Γαλλικό Ινστιτούτο τον διαδέχθηκε το 1945 ο Οκτάβιος Μερλιέ, του οποίου ο Μιλλιέξ παρέμεινε στενός συνεργάτης έως το 1959, χρονιά κατά την οποία διορίστηκε στη Λευκωσία για να οργανώσει την πρώτη γαλλική μορφωτική αποστολή στην Κύπρο, όπου και παρέμεινε για 12 χρόνια. Δημιούργησε το Γαλλικό Μορφωτικό Κέντρο στη Λευκωσία και τμήματα της Alliance Francaise σε όλες τις πόλεις της Κύπρου.

Φίλος του Μακάριου, αγωνίστηκε με πάθος για δικαιώματα του κυπριακού λαού. Το 1971 διορίστηκε διευθυντής του Γαλλικού Μορφωτικού Κέντρου της Γένοβας στην Ιταλία και παράλληλα εισήγαγε τη διδασκαλία της νεοελληνικής στο ιταλικό Πανεπιστήμιο της Γένοβας. Το 1975 επέστρεψε στην Ελλάδα.

Σε όλη του τη ζωή έδωσε πολλές διαλέξεις, δημοσίευσε άρθρα και μελέτες, προβάλλοντας στη Γαλλία, την Κύπρο και το Κυπριακό, τον αντιστασιακό αγώνα της Ελλάδας κατά των μαζί, όπως τον έζησε έχοντας πάντα στο πλευρό του τη γυναίκα του, Τατιάνα.

Μαζί πέτυχαν μια σημαντική δωρεά έργων τέχνης στην Εθνική Πινακοθήκη από κορυφαίους καλλιτέχνες, μεταξύ των οποίων ο Πικάσο, ο Μπρακ, ο Ματίς και πολλοί άλλοι.

Ο Ροζέ Μιλλιέξ εξελέγη το 1982 αντεπιστέλλον μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, όπως και της πατρίδας του, της Μασσαλίας, και το 1986 ανακηρύχθηκε επίτιμο μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών.

Συλλυπητήρια μηνύματα

Η γαλλική πρεσβεία και το Γαλλικό Ινστιτούτο της Αθήνας εξέφρασαν σε συλλυπητήριο τηλεγράφημά τους «τη βαθιά τους θλίψη για το θάνατο του μεγάλου φιλέλληνα, πανεπιστημιακού, συγγραφέα και θερμού υποστηρικτή των ελληνογαλλικών σχέσεων, Ροζέ Μιλλιέξ».

Τη βαθύτατη θλίψη της κυπριακής κυβέρνησης και του κυπριακού λαού για το θάνατο του Ροζέ Μιλλιέξ εξέφρασε σε γραπτή δήλωσή του ο πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Τάσσος Παπαδόπουλος.

Ο κ. Παπαδόπουλος επισήμανε ότι ο Μιλλιέξ, «μια εξέχουσα φυσιογνωμία των γραμμάτων και του πολιτισμού, ταυτίστηκε με την πνευματική Κύπρο και συνέβαλε στην ενδυνάμωση των πολιτιστικών δεσμών μεταξύ Κύπρου και Γαλλίας».

«Ο θάνατός του» προσέθεσε, «στερεί το νησί μας από έναν ειλικρινή λάτρη της πολιτισμικής του παράδοσης και δημιουργίας και από έναν ένθερμο υποστηρικτή των δικαίων και δικαιωμάτων του».

«Για τον Ροζέ Μιλλιέξ, η Ελλάδα δεν υπήρξε ποτέ ξένη χώρα. Στη μακρά και παραγωγική ζωή του, με ευγένεια και πάθος, ο Μιλλιέξ υπήρξε όχι μόνο ένας ειλικρινής και πιστός φίλος του ελληνισμού, αλλά, πολύ περισσότερο, ένας από τους ανθρώπους που αγωνίστηκαν σκληρά για την ελευθερία, τη δικαιοσύνη, τον πολιτισμό της χώρας μας και δεύτερης πατρίδας του. Στους οικείους του εκφράζω τα ειλικρινή μου συλλυπητήρια» δήλωσε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Θοδωρής Ρουσόπουλος.

Ο ΣΥΝ σε σχετική ανακοίνωσή του χαρακτήρισε τον Ροζέ Μιλλιέξ μεγάλη προσωπικότητα και προσέθεσε ότι ο θάνατός του αποτελεί «μεγάλη απώλεια για τη χώρα μας, για τον πολιτισμό, για την ευρεία ανανεωτική Αριστερά, την οποία υπηρέτησε επί δεκαετίες, μαζί με τη αξέχαστη σύντροφό του, Τατιάνα Γκρίτση-Μιλλιέξ».

Ο Λεωνίδας Κύρκος δήλωσε για το θάνατο του Ροζέ Μιλλιέξ: «Η Ελλάδα έχασε ένα σπουδαίο άνθρωπο και έναν αφοσιωμένο φίλο. Ο Ροζέ Μιλλιέξ δεν ήταν απλώς παθιασμένος Γάλλος φιλέλληνας. Ήταν από τους πιο ωραίους σύγχρονους Έλληνες. Βαθιά δημοκράτης, με μεγάλη αρχαιοελληνική παιδεία, έζησε από κοντά το δράμα του λαού μας, τον αγάπησε, τον κατάλαβε και τον πόνεσε».

«Πρόσφερε μεγάλες υπηρεσίες στην ανάδειξη και τη διάσωση του σύγχρονου ελληνικού πολιτισμού. Φίλος των πιο διακεκριμένων ποιητών και λογοτεχνών, τους γνώρισε στο γαλλόφωνο κοινό με μεταφράσεις και μελέτες. Ο Ροζέ αγαπήθηκε με πάθος στη δεύτερη πατρίδα του από πάρα πολλούς, που του αναγνώρισαν την άδολη αφοσίωση και την εμπνευσμένη του συνεισφορά. Ροζέ, θα σε θυμούμαστε» κατέληξε ο κ. Κύρκος.

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ,ΑΠΕ