71

Εφ όλης της ύλης συνέντευξη για το ντεμπούτο της στο WNBA, τα όνειρα και τους μελλοντικούς στόχους της παραχώρησε η πρώτη Ελληνίδα που αγωνίζεται στο αμερικανικό πρωτάθλημα, Αναστασία Κωστάκη.

Η Αναστασία Κωστάκη έκανε το όνειρό της πραγματικότητα και ταυτόχρονα «έγραψε» το όνομά της με χρυσά γράμματα στην ιστορία του ελληνικού γυναικείου μπάσκετ.

Λίγες ώρες πριν από τον τρίτο επίσημο αγώνα της με τη φανέλα των Χιούστον Κόμετς, η Ελληνίδα διεθνής πόιντ γκαρντ μίλησε για τη μοναδική αυτή εμπειρία, τις διαφορές του μπάσκετ στις ΗΠΑ και τις φιλοδοξίες της, που σε καμία περίπτωση δεν… σταματούν εδώ.

«Έγιναν όλα πολύ ξαφνικά. Μου ήρθε πολύ απότομο. Είμαι πέντε ημέρες στις ΗΠΑ και αυτό είναι το τρίτο ματς που θα δώσω. Από το Χιούστον στο Σιάτλ κι απ το Σιάτλ στο Σακραμέντο. Κι ακόμη δεν έχουμε επιστρέψει στο Χιούστον. Οι ρυθμοί είναι γρήγοροι. Δεν έχω προλάβει να συνέλθω καν απ το jet lag» ήταν τα πρώτα λόγια της Αναστασίας Κωστάκη στο τηλέφωνο.

«Περίμενα πως θα είχα χρόνο να προπονηθώ και να γνωριστώ με τις συμπαίκτριές μου. Όμως, ο προπονητής μού είπε πως με χρειάζεται, γιατί αντιμετωπίζει προβλήματα τραυματισμών. Με ρώτησε αν μπορώ να παίξω κι έπαιξα, χωρίς να έχω μάθει τα συστήματα» δηλώνει.

Και όχι μόνο έπαιξε, αλλά πρόλαβε και να πετύχει 10 πόντους μέσα σε 18 λεπτά συμμετοχής η Κωστάκη, στον πρώτο αγώνα της με τους Κομετς.

Τι σημαίνει για την Αναστασία Κωστάκη το γεγονός πως έγινε η πρώτη Ελληνίδα με επίσημους αγώνες στα πόδια της στο κορυφαίο πρωτάθλημα γυναικών στον κόσμο; «Είναι ιδιαίτερα σημαντικό αυτό για μένα. Ειδικά, τώρα που βλέπω κι από κοντά πόσο δύσκολο είναι να αποδεχτούν μια αθλήτρια από την Ευρώπη. Εδώ στηρίζουν τις δικές τους παίκτριες και οι Ευρωπαίες που αγωνίζονται είναι ελάχιστες».

Ποιες είναι οι πρώτες εντυπώσεις της; «Στις ΗΠΑ δεν σκέφτεσαι πολύ. Δεν προλαβαίνεις να σκεφτείς. Αν σκεφτείς, δεν θα παίξεις. Ειδικά στη δική μου θέση. Μπαίνεις… παίζεις, δεν παίζεις… βγαίνεις. Πρέπει να είσαι έτοιμη και πρέπει να προσαρμοστείς στο δικό τους παιχνίδι. Εδώ ευνοείται ο αυτοσχεδιασμός. Αυτό το στιλ μου ταιριάζει, αλλά μέχρι στιγμής δεν έχω προλάβει να απολαύσω κάτι».

Και οι πρώτες εντυπώσεις της από τον προπονητή της, Βαν Τσάνσελορ; «Ήξερα πως ενδιαφερόταν ήδη από πέρυσι για μένα. Με είχε πρωτοδεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες με την Εθνική. Φέτος, αν και είχα πρόταση και από το Ντιτρόιτ, επέλεξα το Χιούστον, για να δουλέψω μαζί του και για να παίξω συμπαίκτρια με τις Σέριλ Σουπς, Τίνα Τόμπσον και Ντον Στάνλεϊ. Είναι εκπληκτικές αθλήτριες, μεγάλες προσωπικότητες, αλλά και πολύ καλές κοπέλες. Με στηρίζουν πολύ, γιατί είμαι η μόνη Ευρωπαία στην ομάδα».

Η ζωή έξω από το παρκέ είναι πάντως πιο μοναχική εν συγκρίσει με την Ευρώπη: «Δεν είναι διαφορετικά μόνο μέσα στο παρκέ. Είναι διαφορετικά και εκτός. Δεν υπάρχει η έννοια της ομάδας όταν δεν είσαι στο γήπεδο. Έξω είσαι μόνη σου, πρέπει να τα κάνεις όλα μόνη σου. Ακόμη και στα ταξίδια με την ομάδα κάνεις τα δικά σου πράγματα. Κάθε παίκτρια έχει τα χρήματά της και πάει π.χ. να φάει μόνη της. Δεν καθόμαστε όλες μαζί, όπως στην Ευρώπη. Βέβαια, μέσα στο γήπεδο στα παρέχουν όλα. Αν θέλω να πάω δύο ώρες νωρίτερα στην προπόνηση για να φάω, θα υπάρχει φαγητό. Δεν λέω πως αυτό είναι αρνητικό. Λέω πως είναι καινούριο και χρειάζεται χρόνος για να προσαρμοστείς».

Στόχοι; «Βραχυπρόθεσμος στόχος είναι να προσαρμοστώ όσο πιο γρήγορα γίνεται και να αντιδράσω. Ξέρω πως, αν είμαι ο εαυτός μου, θα παίξω. Εξαρτάται καθαρά από μένα».

Μετά το WNBA, τη Σαμάρα και την Εθνική Ελλάδας… τι; «Οι ευχές μου έχουν πραγματοποιηθεί. Ο επόμενος στόχος μου είναι να παίζω στο WNBA όπως παίζω στην Ευρώπη, στην πρώτη πεντάδα δηλαδή, να καθιερωθώ».

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ,ΑΠΕ