63

Είναι οι δύο από τις τρεις ομάδες του EURO 2000 που έφτασαν στην ημιτελική φάση μετρώντας τέσσερις νίκες σε ισάριθμους αγώνες. Η μια, Ολλανδία, έχει την καλύτερη επίθεση στη διοργάνωση, η άλλη, Ιταλία, έχει την καλύτερη άμυνα. Τα ψέματα όμως τελειώνουν και για τις δύο στις 7 μ.μ. στο Αμστερνταμ, όπου τίθενται αντιμέτωπες για την πρόκριση στον μεγάλο τελικό της 2ας Ιουλίου στο Ρότερνταμ σε αγώνα δίχως αύριο.

Το λάθος δεν συγχωρείται, οι παραδόσεις, ουδόλως μετράνε, το όνομα κάθε ομάδας είναι εξίσου βαρύ. Μέσα στον αγωνιστικό χώρο επί 90 ή 120 λεπτά, ή ακόμη και στα πέναλτι, θα αναδειχθεί ένας νικητής που θα συναντήσει τη Γαλλία την Κυριακή για μια θέση στο πάνθεον.


Εκεί όπου η Ιταλία έχει να βρεθεί από το 1968 όταν νίκησε στον τελικό τη Γιουγκοσλαβία, ή εκεί, όπου βρέθηκε η Ολλανδία με την απίθανη ομάδα του 1988 κερδίζοντας στον τελικό τη Σοβιετική Ενωση.


Κλειδί της νίκης ο ρυθμός


Ο ρυθμός του αγώνα φέρεται από τους ειδήμονες ως το κλειδί για τη νίκη. Το αργό κέντρο των Ολλανδών, όσο αργό μπορεί να χαρακτηριστεί όταν για παράδειγμα υπάρχει παίκτης σαν τον Οφερμαρς, θεωρείται ένα από τα μειονεκτήματα των Ολλανδών, που έχουν ωστόσο τον Πάτρικ Κλάιφερτ σε δαιμονιώδη φόρμα, μετά τα τρία -τελικά- τέρματα που πέτυχε στον προημιτελικό με τη Γιουγκοσλαβία.


Οι Ιταλοί όμως, δίχως τη φινετσάτη ομάδα, διαθέτουν παίκτες και, κατ επέκταση, σύνολο ουσίας που έδειξε στο 11ο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα ότι ξέρει να παίρνει το θετικό αποτέλεσμα.


Αργά το βράδυ της Πέμπτης, μια από τις δύο θα βαδίζει ακόμη στο δρόμο των επιτυχιών και της διάκρισης και η άλλη θα αποχαιρετά το EURO, αλλά είναι βέβαιο ότι αμφότερες θα έχουν συμβάλει σε ένα ακόμη βράδυ ποδοσφαιρικής μαγείας, που ως επί το πλείστον προσέφεραν στους φιλάθλους οι 16 φιναλίστ.


Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ