76

Χωρίς κανένα απολύτως λόγο, μου ρχεται στο μυαλό η νύχτα εκείνη που ο Τάιλερ κι εγώ πλακωθήκαμε για πρώτη φορά. Θέλω να με χτυπήσεις όσο πιο δυνατά μπορείς. Αυτή δεν ήταν και τόσο δυνατή γροθιά. Με χτυπώ, ακόμη μια φορά. Δείχνει ωραία, το αίμα και τα ρέστα, αλλά ορμάω πάνω στον τοίχο βγάζοντας έναν τρομερό θόρυβο και σπάζοντας έναν πίνακα που κρέμεται εκεί.

Χαρακτηριστικό απόσπασμα από το βιβλίο του Chuck Palahniuk Fight Club που έγινε ταινία και σπάει τα ταμεία. Στην Ελλάδα κυκλοφορεί σε μετάφραση Γιάννη Πολύζου από τις Εκδόσεις Ακτή – Οξύ.


Αναρχία. Χάος. Σαπούνι. Το τρίπτυχο του βιβλίου. Η ένοπλη βία και οι εξτρεμιστικές τάσεις ενός σύγχρονου γιάπη που προσκρούει στα υπαρξιακά του διλήμματα και τους προβληματισμούς του. Ο επιτυχημένος επαγγελματίας γνωρίζεται απρόσμενα με έναν αποτυχημένο, περιθωριακό τύπο. Η μοίρα τους ενώνεται. Ιδρύουν τη Λέσχη Πάλης (Fight Club) και αρχίζουν βομβιστικές επιθέσεις. Με κυρίαρχα τα συναισθήματα του πόνου, του φόβου, της μύησης, βασανίζουν και βασανίζονται. Ακόμη και ο έρωτας βρίσκεται σε δεύτερο πλάνο.


Κάθε Σαββατοκύριακο τα μέλη της Λέσχης συναντώνται και επιδίδονται σε ένα αδιάκοπο βίαιο παιχνίδι με σκοπό να νιώσουν πως αντέχουν τα πάντα. Μόνιμος παρατηρητής και πρωταγωνιστής ο Τάιλερ Ντάρντεν (Μπραντ Πιτ) που συνέλαβε και πραγμάτωσε την ιδέα της Λέσχης. Αιτία η προσπάθειά του να εκδικηθεί για την έλλειψη ανθρωπιάς. Η τραγική ειρωνεία: με ό,τι πιο απάνθρωπο υπάρχει…


Το τέλος ανατρεπτικό. Ο κακός περιθωριακός σκοτώνεται από τον ισορροπιστή επιχειρηματία. Ουσιαστικά η κακή πλευρά νικιέται από την καλή. Το alter ego εντοπίζεται, εκφράζεται, βιαιοπραγεί, κατευνάζεται και εν τέλει εξαλείφεται…


Καλογυρισμένη ταινία, γρήγορα πλάνα. Ενδιαφέρον ανάγνωσμα για τους φίλους του είδους. Στο βιβλίο, όμως, το τέλος είναι λίγο διαφορετικό από ό,τι στην ταινία. Η συνέχεια επί της οθόνης…

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ

Ειδήσεις Σήμερα: