ελληνικη γλωσσα

Language

Η ελληνική γλώσσα στο διάβα του χρόνου: Το ειδικό λεξιλόγιο της ιατρικής (Μέρος Ι’)

Όροι του αρχαίου ιατρικού λεξιλογίου σχηματισμένοι με τις παραγωγικές καταλήξεις «-ικός» και «-τήριος»

Language

Η ελληνική γλώσσα στο διάβα του χρόνου: Το ειδικό λεξιλόγιο της ιατρικής (Μέρος Θ’)

Οι παραγωγικές καταλήξεις -σις, -ικός, -τήριος και -ώδης χρησίμευσαν κατά την αρχαιότητα στο σχηματισμό όρων του ιατρικού λεξιλογίου

Language

Η ελληνική γλώσσα στο διάβα του χρόνου: Το ειδικό λεξιλόγιο της ιατρικής (Μέρος Η’)

Ο Θουκυδίδης, αναφερόμενος στο διαβόητο λοιμό των Αθηνών, χρησιμοποίησε όρους του ειδικού λεξιλογίου της ιατρικής που υφίστατο στην εποχή του

Language

Η ελληνική γλώσσα στο διάβα του χρόνου: Το ειδικό λεξιλόγιο της ιατρικής (Μέρος Ζ’)

Στο ιατρικό λεξιλόγιο των αρχαίων Ελλήνων απαντούν όροι καθαρά συμβατικού χαρακτήρα, που ήταν ιδιαίτερα χρήσιμοι στην επικοινωνία μεταξύ των ειδικών της ιατρικής τέχνης

Language

Η ελληνική γλώσσα στο διάβα του χρόνου: Το ειδικό λεξιλόγιο της ιατρικής (Μέρος ΣΤ’)

Οι πρώτοι εκπρόσωποι της επιστημονικής ιατρικής προσέφευγαν τακτικά στη χρήση λέξεων ποιητικών, στις οποίες φρόντιζαν να προσδώσουν έναν τεχνικό χαρακτήρα

Language

Η ελληνική γλώσσα στο διάβα του χρόνου: Το ειδικό λεξιλόγιο της ιατρικής (Μέρος Ε’)

Αναδεικνύοντας την ηθική διάσταση της ιατρικής, οι πυθαγόρειοι πρεσβεύουν ότι ο άνθρωπος πρέπει να αποφεύγει ό,τι θα μπορούσε να διαταράξει το «μέτρον» και την «αρμονίαν»

Λατρεία ιερά

Γεώργιος Μιστριώτης: Το πάθος του αρχαίου δράματος

«Απόγονοι του Τραϊανού, ομαίμονες και ερίτιμοι φίλοι!»

Language

Η ελληνική γλώσσα στο διάβα του χρόνου: Το ειδικό λεξιλόγιο της ιατρικής (Μέρος Δ’)

Η λέξη «φάρμακον», ήδη από την εποχή του Ομήρου, δήλωνε την ταυτόχρονη ύπαρξη αφενός της επιστημονικής ιατρικής και αφετέρου των λαϊκών θεραπευτικών αντιλήψεων και πρακτικών

Άμεμπτος και ευτυχισμένος

Μανόλης Τριανταφυλλίδης: Πολύτιμη ψηφίδα στην ιστορία του ΑΠΘ

Η γλώσσα ως δώρημα Θεού

Άσκηση εγκράτειας

Αντώνης Φωστιέρης: Ψίθυροι στεντόρειοι, ήχοι εγερσίνεκροι

Το πολύ καταντάει να είναι λιγότερο κι από το λίγο

Language

Η ελληνική γλώσσα στο διάβα του χρόνου: Το ειδικό λεξιλόγιο της ιατρικής (Μέρος Γ’)

Ιασώ, Ακεσώ και Πανάκεια, οι κόρες του Ασκληπιού

Language

Η ελληνική γλώσσα στο διάβα του χρόνου: Το ειδικό λεξιλόγιο της ιατρικής (Μέρος Β’)

Το επίθετο «υγιής», τα παράγωγά του και τα αντώνυμά του στον αρχαίο ελληνικό λόγο

Language

Η ελληνική γλώσσα στο διάβα του χρόνου: Το ειδικό λεξιλόγιο της ιατρικής (Μέρος Α’)

Οι άνθρωποι της ιατρικής στην αρχαία Ελλάδα μεταχειρίζονταν ένα ειδικό λεξιλόγιο, ένα πλούσιο γλωσσικό υλικό που συνδεόταν με ποικίλα φιλοσοφικά και επιστημονικά ρεύματα της ελληνικής αρχαιότητας

Αδιάλειπτη προσφορά

Στυλιανός Καψωμένος: Ουσιαστικός ανθρωπισμός

Μειλίχιος και στοργικός δάσκαλος

Language

Η ελληνική γλώσσα στο διάβα του χρόνου: Το ειδικό λεξιλόγιο της φιλοσοφίας (Μέρος ΙΖ’)

Βασική φιλοσοφική θέση των Σκεπτικών είναι η «ισοσθένεια» (ισορροπία, ισοδυναμία) των λόγων, που σημαίνει ότι λόγος και αντίλογος έχουν την ίδια δύναμη

Language

Η ελληνική γλώσσα στο διάβα του χρόνου: Το ειδικό λεξιλόγιο της φιλοσοφίας (Μέρος ΙΣΤ’)

Ο επικουρισμός πρεσβεύει ότι μια γνώμη («δόξα») είναι αληθής όταν επιβεβαιώνεται ή δεν καταρρίπτεται, ενώ ελέγχεται ως ψευδής όταν δεν επιβεβαιώνεται ή καταρρίπτεται

Language

Η ελληνική γλώσσα στο διάβα του χρόνου: Το ειδικό λεξιλόγιο της φιλοσοφίας (Μέρος ΙΕ’)

Ήδη από τη γέννηση του ανθρώπου και τα πρώτα χρόνια της παιδικής του ηλικίας, ενόσω η ψυχή του είναι άγραφος πίνακας, σχηματίζονται «έννοιες» που ονομάζονται «προλήψεις»

Language

Η ελληνική γλώσσα στο διάβα του χρόνου: Το ειδικό λεξιλόγιο της φιλοσοφίας (Μέρος ΙΔ’)

Θεμέλιο της φιλοσοφικής σκέψης του Ζήνωνος και, κατ’ επέκταση, του στωικισμού είναι ο «λόγος», με τη διττή σημασία της λογικής σκέψης και της λεκτικής έκφρασης, της ικανότητας του λόγου

Ευγνωμοσύνη

Μανόλης Τριανταφυλλίδης: Λευκή σημαία αντί για κόκκινο πανί

Ο Τριανταφυλλίδης κατώρθωσε να χαρίση στο έθνος του μια γλώσσα που είναι μέσα στους κανόνες της επιστήμης και συγχρόνως εναρμονισμένη με τη γλωσσική μας πραγματικότητα

Language

Η ελληνική γλώσσα στο διάβα του χρόνου: Το ειδικό λεξιλόγιο της φιλοσοφίας (Μέρος ΙΓ’)

Η αριστοτελική «ηθική» αποτελεί μέρος των πρακτικών μαθήσεων και συνδέεται με την έννοια του «τέλους»

Σύγχυση

Θανάσης Πετσάλης-Διομήδης: Ύφος είναι ο άνθρωπος

Κομμάτια ψυχής στην κάθε λέξη

Language

Η ελληνική γλώσσα στο διάβα του χρόνου: Το ειδικό λεξιλόγιο της φιλοσοφίας (Μέρος ΙΒ’)

Ο «συλλογισμός», η συναγωγή συμπερασμάτων διαμέσου διανοητικής εργασίας, είναι ένας από τους πλέον σημαντικούς όρους στο τεχνικό λεξιλόγιο του Αριστοτέλη

Language

Η ελληνική γλώσσα στο διάβα του χρόνου: Το ειδικό λεξιλόγιο της φιλοσοφίας (Μέρος ΙΑ’)

Ο Αριστοτέλης έπλασε αρκετές νέες, αποκλειστικά δικές του λέξεις, χωρίς αυτό να σημαίνει βεβαίως ότι απέφυγε να χρησιμοποιήσει και υφιστάμενες λέξεις με νέα σημασία

Language

Η ελληνική γλώσσα στο διάβα του χρόνου: Το ειδικό λεξιλόγιο της φιλοσοφίας (Μέρος Ι’)

Κατά το σκεπτικό του Πλάτωνος, η «ψυχή» διοικεί το σώμα και αποτελεί ένα μείγμα από τρία συστατικά: την «ουσίαν» (ύπαρξη), το «ταυτόν» (ταυτότητα) και το «θάτερον» (ετερότητα ή διαφορά)

Language

Η ελληνική γλώσσα στο διάβα του χρόνου: Το ειδικό λεξιλόγιο της φιλοσοφίας (Μέρος Θ’)

Στο τεχνικό λεξιλόγιο των αρχαίων ελλήνων φιλοσόφων απαντούν φαινόμενα πολυσημίας και πολυωνυμίας