Βαγγέλης Στεργιόπουλος

Θερισμός με τόκο

Ο Χότζας, ο Σουλεϊμάν και η ανθρώπινη απόγνωση

Η εκδίκηση μπορεί να είναι ένα πιάτο με έδεσμα εκείνους που δεν έχουν να φάνε...

Το αναγκαίο στερεό βάθρο

Απόστολος Βακαλόπουλος: Η αξία της ιστορικής γνώσης

Είναι θλιβερό να αναλογίζεται κανείς πόσο μας εστοίχισε κατά τη ροή των αιώνων η ένδεια των ιστορικών γνώσεων

Μεγάλα όνειρα

Αλέξανδρος Παπαναστασίου: Ένας μεγάλος ανθρωπιστής

Υπήρξεν ιδεολόγος, αλλ' η ιδεολογία του ήταν συνυφασμένη με τον ρεαλισμόν

Ένας πορφυρογέννητος της αρχαιολογίας

Άρθουρ Έβανς: Άνθρωπος του παράδοξου

Μπορούσε να είναι εκλεπτυσμένος σαν Ανατολίτης και απλός σαν παιδί

Language

Η ελληνική γλώσσα στο διάβα του χρόνου: Η αχαλίνωτη γλώσσα της κωμωδίας (Μέρος Β’)

Στις κωμωδίες παρωδούνται και συνεπώς διαστρεβλώνονται οι μορφές και οι τρόποι εκφοράς του λόγου τόσο στον καθ’ ημέραν βίο όσο και στη λογοτεχνική και τη θεατρική παράδοση

Πρόσωπο ιερατικό, βιβλικό

Πατριάρχης Αθηναγόρας: Ένα φωτεινό μετέωρο

Σύμβολο χριστιανικής αγάπης, ρεαλιστικής κρίσης κι ανθρωπιάς

Μια τραγική αυταπάτη

Στίβεν Ράνσιμαν: Το Βυζάντιο και η Μεγάλη Ιδέα

Οι πραγματικοί μάρτυρες των Σταυροφοριών

Literature

Αριστοτέλης: Η εξέλιξη της ιστορίας του πνεύματος (Μέρος Ζ’)

Ο Αριστοτέλης στράφηκε κατά πάσαν πιθανότητα προς τη Λογική επιχειρώντας να διαμορφώσει μια μέθοδο επιστημονικής συζήτησης

«Χίλια καλώς ορίσατε...»

Άγιον Όρος: Η επίσκεψη του πρωθυπουργού της χώρας πριν από έναν σχεδόν αιώνα

Η αξία της ασκητικής ζωής

Ένας σπάνιος θησαυρός

Μαρί Κιουρί: Ψυχή πάντα αγνή, αενάως απορούσα και θαυμάζουσα

Το πνεύμα της περιπέτειας

Αδιάλειπτη (;) αφοσίωση

4η Ιουλίου: Το πνεύμα του 1776 σε δοκιμασία

Το ιδανικό της Αμερικανικής Ανεξαρτησίας

Η διαχρονική διάσταση της Ελληνικής

Ελληνική γλώσσα: Δύο αντίθετες σχολές σκέψης

Κάθε γλώσσα σε οποιαδήποτε συγχρονική στιγμή κουβαλά το γλωσσικό της παρελθόν

«Ο Αλέξανδρος της Φαιστού»

Φαιστός: Ο «ποιητής» των ερειπίων της

Μια φαντασία αχαλίνωτη και γραφική

Το βράδυ ήταν άλλο πράμα

Πάτρικ Χέμινγουεϊ: «Ο πατέρας μου δεν ήταν τέλειος»

«Μα πρέπει τάχα τα ελαττώματά του να αμαυρώσουν την εικόνα του;»

«Περίπου ποιητής»

Άρης Αλεξάνδρου: Προκλητικά σεμνός

Μια πορεία είναι πάντα ένα δίδαγμα

«Πομπές»

Σκάνδαλα

Οι «απάνω» και οι «κάτω»

Πεζογράφος τεχνικός και υποδειγματικός

Αργύρης Εφταλιώτης: Φως στο απέραντο σκοτάδι

Αυτός που του ταίριαζε μαυσωλείο

Language

Η ελληνική γλώσσα στο διάβα του χρόνου: Η αχαλίνωτη γλώσσα της κωμωδίας (Μέρος Α’)

Σε γενικές γραμμές, επικρατούσα διάλεκτος στις σωζόμενες κωμωδίες είναι η αττική, ενώ βασικά χαρακτηριστικά της κωμικής γλώσσας είναι τα σκώμματα και η αισχρολογία, το σκωπτικό και το άσεμνο

«Ηγεμόνες» μικρού βεληνεκούς

«Μάγκες»

Το θράσος και η πονηριά προς ίδιον όφελος

Ο λαμπαδηδρόμος

Στράτης Μυριβήλης: Φως εκ φωτός

«Ας ορκιστούμε πάνου στον τάφο του Γιάννη πως θα κρατήσουμε ως το τέλος ψηλά τον πυρσό μας αντρόπιαστο και άσβηστο»

Literature

Αριστοτέλης: Η εξέλιξη της ιστορίας του πνεύματος (Μέρος ΣΤ’)

Πιστεύεται ότι στο «Περί φιλοσοφίας» σύγγραμμά του ο Αριστοτέλης θέτει τα θεμέλια της φιλοσοφίας της θρησκείας στον κόσμο της Δύσης

Αυτοδιάψευση

Μόνιμη πληγή

Πρωταρχική σημασία στην εκσυγχρονιστική προοπτική έχει η εγκατάλειψη του πελατειακού συστήματος πολιτικών σχέσεων και εξαρτήσεων

Ασφαλεστάτη κρίσις

Γεώργιος Χατζιδάκις: Facem praetulit

«Θ' αποθάνω με πεποίθησιν ακλόνητον εις το μέλλον της φυλής μας»

Τρις χαρακίρι

Κωστής Μοσκώφ: Εσύ με σκάβεις…

Χαρτοπετσέτες ανάμεσά μας ν’ απορροφήσουν τα λόγια που δεν λέμε

Προηγούμενο για χειρότερα εγκλήματα

Μικρασιατική Καταστροφή: Ο δρόμος για το Άουσβιτς ξεκινά από τη Μικρά Ασία

Όπως υποστήριξε ο Horton, ήταν η Συμμαχική διχόνοια, όχι η ελληνική ύβρις, που καταδίκασε σε ήττα τους Συμμάχους