Βαγγέλης Στεργιόπουλος

Γνήσια συγκίνηση

Μαντώ Αραβαντινού: Δωρικότητα

Ο λυρισμός της αυστηρής διάνοιας

Εγκώμιο

Άγγελος Τερζάκης: Ο ηρωισμός του κοινού ανθρώπου

Ο ηρωισμός προβάλλει όχι σαν εξαίρεση, αλλά σαν προσταγή συνυφασμένη με την ίδια τη ζωή

Η πεμπτουσία της ποιήσεως

Ρώμος Φιλύρας: Άδολη ποιητική φαντασία

Η ζωή στην περίπτωσί του υπήρξε πιο οδυνηρή από τον θάνατο

Μνήμες εφιαλτικές

Μανώλης Γλέζος: Ο δικός του «Γολγοθάς»

Στο κελλί του μελλοθανάτου

Language

Η ελληνική γλώσσα στο διάβα του χρόνου: Το ειδικό λεξιλόγιο της δουλείας (Μέρος Ε’)

Υπήρχαν δούλοι που υπέφεραν τα πάνδεινα, επειδή, κατά την κρίση των κυρίων τους, ήταν οι πλέον βάρβαροι και ως εκ τούτου δεν τους ταίριαζαν οικιακές ασχολίες ή άλλες σχετικά ήπιες μορφές εργασίας

Ο αντιφατικός κόσμος μας

Λέλα Καραγιάννη: Η άμωμη

Μήπως η τραγωδία συνεχίζεται;

Επιθανάτια αγωνία

Σεπτεμβριανά: Από το ’22 στο ’55

Οι ώρες περνάνε όπως κοντά σε φέρετρο νεκρού

Literature

Αριστοτέλης: Η εξέλιξη της ιστορίας του πνεύματος (Μέρος ΙΣΤ’)

Η φρόνηση είναι εκείνη που κατευθύνει και καθοδηγεί ακούραστα τις αρετές του χαρακτήρα, γι’ αυτό και είναι πρωταρχικής σημασίας για την ηθική του Αριστοτέλη

Βαθύτατη ανθρωπιά

Παύλος Νιρβάνας: Δάσκαλος αγωγής

Χωρίς κώνειο η σάτιρά του

Περί φιλοπατρίας

Γεώργιος - Αλέξανδρος Μαγκάκης: Η απολογία-καταπέλτης κατά της χούντας

Δεν είναι νοητή Ελευθερία χωρίς να είναι ταυτοχρόνως εθνική και πολιτική

Σχεδόν μονήρης

Φρέντυ Γερμανός: Μια στο καρφί και μια στο πέταλο

Ο Γερμανός απευθυνόταν σε λίγους, δεν διασκέδαζε τους πολλούς

Ενταφιασμός

Κράτος δικαίου

Η πολιτική απαιτεί στέρεους, συμφωνημένους κανόνες εξωτερικής συμπεριφοράς, δηλαδή δίκαιο

Ήθος και αυτοθυσία

Σαλβαδόρ Αλιέντε: Άνοιξε δρόμους

Ένα πρότυπο πολιτικής ηθικής

Τα «πέτρινα χρόνια» του ελληνικού σινεμά

Γρηγόρης Γρηγορίου: Ο αυτοδίδακτος κινηματογραφιστής

Ο Γρηγορίου πάντα πάλευε για έναν κινηματογράφο με ανθρώπινο πρόσωπο και τουλάχιστον με ένα καλό γούστο

Επαναστάτης αλλά και συνεχιστής

Νίκος Χατζηκυριάκος – Γκίκας: Απλότητα και ποικιλία μαζί

Ένα καινούργιο βήμα στην ιστορία της τέχνης

Μια δεύτερη Σάρα Μπερνάρ

Έλλη Λαμπέτη: «Εγώ δε μεγάλωσα με νιαουρίσματα και ναζάκια»

Η αξέχαστη Έλλη μιλάει ντόμπρα, ανθρώπινα, για πρόσωπα και καταστάσεις

Άγγελος ιστορικής μνήμης

Μάνος Κατράκης: Είναι δυνατόν να τον ξεχάσεις;

Οι αρχέγονες ρίζες της φυλής

Χρέος τιμής

Μίκης Θεοδωράκης: Πανανθρώπινη ελληνικότητα

Η πιο μαζική, η πιο ανοιχτή, η πιο δημιουργική μορφή παιδείας

Language

Η ελληνική γλώσσα στο διάβα του χρόνου: Το ειδικό λεξιλόγιο της δουλείας (Μέρος Δ’)

Οι δούλοι διακρίνονταν σε συγκεκριμένες κατηγορίες βάσει των καθηκόντων με τα οποία ήταν επιφορτισμένοι

Διαλογισμοί

Ασημάκης Πανσέληνος: Δεν είδα άνθρωπο να ανέβει σ' ένα αξίωμα χωρίς να προδώσει το πνεύμα του

Η εξυπνάδα ενός ανθρώπου αρχίζει ουσιαστικά από την ικανότητά του να μην υποτιμά τη νοημοσύνη του άλλου

Αντιφατική φυσιογνωμία

Φρανσουά Μωριάκ: «Αυτό που πιστεύω»

Είχε τη στόφα του «μεγάλου»

Literature

Αριστοτέλης: Η εξέλιξη της ιστορίας του πνεύματος (Μέρος ΙΕ’)

Ο σταγειρίτης φιλόσοφος υποστηρίζει στα «Ηθικά Νικομάχεια» ότι η ευδαιμονία του ανθρώπου δεν είναι μια κατάσταση, αλλά μια ενέργεια της ψυχής του σύμφωνη με την τέλεια αρετή

Μικρασιατική αναπόληση

Μνημόσυνο Σμύρνης: Η «Μάννα του στρατιώτη»

Μια μεγάλη γυναικεία ελληνική μορφή

Αλεξιάς

Ελένη Γλύκατζη – Αρβελέρ: Η αγέρωχη Γραικιά

Φευ των κυμάτων της ζωής, φευ των επαναστάσεων

Kακή μοίρα

Γιώργος Κοτζιούλας: Στα χνάρια του Κρυστάλλη

Μια ζωή διαρκούς πόνου και σκληρού μόχθου