«Σαν ερωδιός από την κόλαση» – Ημιυδρόβιος σπινόσαρος ήταν ένας από τους μεγαλύτερους αρπακτικούς δεινόσαυρους

Μια ανασκαφική περιπέτεια στην άμμο της Σαχάρας στον Νίγηρα έφερε στο φως απολιθώματα ενός νέου είδους σπινόσαυρου, από τους μεγαλύτερους αρπακτικούς δεινόσαυρους που γνωρίζουμε, ο οποίος ξεχωρίζει για το τριγωνικό κεφάλι του που θύμιζε πουλί και ένα λοφίο στο κεφάλι που μοιάζει με λεπίδα.

Ο Spinosaurus mirabilis, ή «σπινόσαυρος ο ξεχωριστός», όπως τον ονόμασαν οι ερευνητές, ζούσε κοντά στο νερό και βουτούσε όπως κάποια υδρόβια πουλιά για να πιάνει ψάρια. Ήταν σαν «ερωδιός από την κόλαση», όπως το έθεσε ένας ερευνητής στο Reuters.

Με μήκος που εκτιμάται στα 12 μέτρα και βάρος 5-7 τόνους, μπορούσε να αρπάζει με τα μυτερά δόντια του μεγαλόσωμα ψάρια όπως κοιλάκανθους, προϊστορικό είδος που επιζεί μέχρι σήμερα.

Τα απολιθώματα παρουσιάζουν μια νέα εικόνα για το κρητιδικό τοπίο σε αυτή την περιοχή της Αφρικής πριν από 95 εκατομμύρια χρόνια, ένα τοπίο με πλούσια δάση και ποτάμια.

Ο σπινόσαυρος έρχεται τώρα να προστεθεί στο κλαμπ των μεγαλύτερων σαρκοφάγων δεινόσαυρων μαζί με τον τυραννόσαυρο, τον γιγαντόσαυρο και τον καρχαριοδοντόσαυρο.

Η ανακάλυψη δημοσιεύεται στο περιοδικό Science.

Το αρπακτικό είχε μακρόστενο ρύγχος σαν κροκόδειλος και ένα παράξενο έπαρμα 50 εκατοστών στην κορυφή του κεφαλιού που μοιάζει με γιαταγάνι 50 εκατοστών. Από τη ράχη του εξείχε ένας σχηματισμό σαν ιστίο.

Το λοφίο στο κεφάλι δεν αποκλείεται να ήταν πολύχρωμο και να χρησίμευε ως επίδειξη στο ζευγάρωμα ή ως αναγνωριστικό σημάδι. Αν και αποτελούταν από συμπαγές οστό, πιθανότατα ήταν πολύ αδύναμο για να χρησιμεύει ως όπλο.

Ένα άλλο ιδιαίτερο χαρακτηριστικό είναι τα ρουθούνια, τα οποία βρίσκονται πιο ψηλά από ό,τι συνήθως και θα επέτρεπαν στο ζώο να αναπνέει καθώς βύθιζε το ρύγχος στο νερό.

Πρόκειται μόλις για το δεύτερο γνωστό είδος σπινόσαυρου. Το πρώτο, ο Spinosaurus aegyptiacus, ανακαλύφθηκε στην Αίγυπτο το 1915, τρεφόταν και αυτό με ψάρια και έγινε διάσημο από την ταινία Jurassic Park.

«Τα μεγάλα κωνικά δόντια, χωρίς οδοντώσεις, που εφαρμόζουν μεταξύ τους, σχηματίζουν μια ‘παγίδα για ψάρια’,. ιδιαίτερα αποτελεσματική στο να διαπερνά και να παγιδεύει τα γλιστερά ψάρια χωρίς να γλιστρούν» δήλωσε ο Ντάνιελ Βάινταλ του Πανεπιστημίου του Σικάγο.

«Ο Spinosaurus mirabilis διαθέτει κάποιες από τις πιο ακραίες ιχθυοφάγες προσαρμογές σε οποιονδήποτε δεινόσαυρο, οπότε γνωρίζουμε ότι ήταν καλύτερα προσαρμοσμένος στο να κυνηγά ψάρια απ’ ό,τι άλλους δεινόσαυρους» είπε.

Ορισμένοι επιστήμονες πίστευαν ότι ο αιγυπτιακός στεγόσαυρος ήταν πλήρως υδρόβιος, όμως το γεγονός ότι το συγγενικό νέο είδος ανακαλύφθηκε 500-100 χιλιόμετρα από την πλησιέστερη αρχαία ακτή μαρτυρά ότι επρόκειτο για αρπακτικά που περπατούσαν στα ρηγά.

Η περιοχή Τζενκουέμπι όπου βρέθηκαν τα απολιθώματα είναι μια απομονωμένη έκταση με αμμόλοφους και ψαμόλιθους πλούσιους σε απολιθώματα. Στην αποστολή τους στην περιοχή το 2022, οι ερευνητές ξεκίνησαν με αυτοκινητοπομπή από την πόλη του Άγκαντεζ και ταξίδεψαν εκτός δρόμου για τρεις ημέρες, με τα οχήματα συχνά να κολλάνε στην άμμο,

Η ταλαιπωρία άξιζε, καθώς ανακάλυψαν τμήματα από τρία κρανία σπινόσαυρου και άλλα οστά.