Κλειτοριδεκτομή : Δύο ντοκιμαντέρ για τη βάναυση αυτή πρακτική

Η 6η Φεβρουαρίου έχει ορισθεί ως ημέρα μηδενικής ανοχής στην κλειτοριδεκτομή. Όμως μόνο φέτος, περισσότερα από 4 εκατομμύρια κορίτσια σε όλο τον κόσμο κινδυνεύουν να υποστούν αυτή τη βάναυση πρακτική.

Ο ακρωτηριασμός των γυναικείων εξωτερικών γεννητικών οργάνων, δηλαδή η κλειτοριδεκτομή, είναι μία πανάρχαια πρακτική που αναγκάζονται να υποστούν κορίτσια από 2 έως 15 ετών, σε 30 χώρες της Δυτικής, Βορειοανατολικής και Ανατολικής Αφρικής και κάποιες της Μέσης Ανατολής και της Ασίας.

Περίπου 30 χώρες  σε Αφρική και Μέση Ανατολή επιτρέπουν ή κάνουν τα «στραβά μάτια» στην κλειτοριδεκτομή, η οποία αποτελεί βασανιστήριο, διάκριση με βάση το φύλο και προσβολή της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.

Εκτιμάται ότι 200 εκατομμύρια γυναίκες εν ζωή σήμερα είναι ακρωτηριασμένες, ενώ 2 εκατομμύρια γυναίκες τον χρόνο κινδυνεύουν να το υποστούν.

Στην Ευρώπη, εκτιμάται ότι 600.000 γυναίκες ζουν με τις συνέπειες της κλειτοριδεκτομής, ενώ κάθε χρόνο 180.000 κορίτσια και γυναίκες κινδυνεύουν να ακρωτηριαστούν, μόνο σε 13 ευρωπαϊκές χώρες με πληθυσμούς από τις παραπάνω περιοχές προέλευσης.

Στην Ελλάδα, ο ακρωτηριασμός των γυναικείων γεννητικών οργάνων μπορεί να διωχθεί ποινικά, μέσω των άρθρων 308, 309 και 310 του Ποινικού Κώδικα, που αναφέρονται αντίστοιχα στα ποινικά αδικήματα της σωματικής βλάβης, της επικίνδυνης σωματικής βλάβης και των σωματικών βλαβών σε βάρος ανήλικου.

Η αρχή της ετεροδικίας δεν ισχύει και, ως εκ τούτου, η κλειτοριδεκτομή δεν τιμωρείται όταν διαπράττεται εκτός της χώρας. Κάτι που έχει συμπεριληφθεί στη νομοθεσία των περισσότερων χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς συνήθως ο ακρωτηριασμός των κοριτσιών που ζουν στην Ευρώπη γίνεται κατά τη διάρκεια διακοπών στη χώρα προέλευσης.

Το ντοκιμαντέρ «Excision» της ActionAid

Εξαιτίας της πανδημίας της COVID-19, υπολογίζεται ότι 2 εκατομμύρια κορίτσια επιπλέον από το αναμενόμενο κινδυνεύουν να έχουν υποστεί κλειτοριδεκτομή μέχρι το 2030.

Στα 13 της η Abigail αναγκάστηκε να τρέξει μακριά από το σπίτι της και τους γονείς της. Μία μέρα νωρίτερα είχε δει τη φίλη της να πεθαίνει από ακατάσχετη αιμορραγία. Στη χώρα της, την Κένυα ο ακρωτηριασμός των γυναικείων γεννητικών οργάνων αποτελεί έθιμο. Μια πρακτική που υπολογίζεται ότι έχουν αναγκαστεί να υποστούν περισσότερες από 200 εκατομμύρια γυναίκες και κορίτσια σε όλο τον κόσμο.

Όταν η 13χρονη μαθήτρια έμαθε ότι έχει έρθει η στιγμή να την «κόψουν», τρομοκρατήθηκε.

Έφυγε χωρίς να ξέρει πού να πάει. Οι περισσότεροι στο χωριό της άλλωστε θεωρούσαν ότι μόνο καλό θα της έκανε αυτός ο ακρωτηριασμός. Θα την «καθάριζε» και θα την κρατούσε «αγνή» μέχρι τη μέρα του γάμου της. Στο φευγιό της βρήκε τον ξενώνα της ActionAid. Ένα σπίτι – καταφύγιο για περιπτώσεις ακριβώς όπως η δική της. Για κορίτσια που κινδυνεύουν από ακρωτηριασμό ή οποιαδήποτε άλλη μορφή βίας μέσα στην οικογένειά τους.

Το ντοκιμαντέρ «Excision» της ActionAid γυρίστηκε τον Ιανουάριο του 2013 σε μια από τις πιο φτωχές και απομακρυσμένες περιοχές της Κένυας, όπου τα κορίτσια υποβάλλονται σε κλειτοριδεκτομή.