Με έναν ιδιαίτερα φιλικό συνομιλητή, ο οποίος έτσι κι αλλιώς δεν έχει ισχυρό λόγο και παρέμβαση (και δεν το θέλει άλλωστε) αν και πρόεδρος του Eurogroup, ο πρωθυπουργός περιέγραψε τις «επιτυχίες» της κυβέρνησης.

Μίλησε μάλιστα για «υπεραπόδοση» της οικονομίας, ωσάν να είχαμε κάποια «έκρηξη», ένα οικονομικό big bang το οποίο η ελληνική κοινωνία δεν έχει καταλάβει κι έπρεπε να μας το εξηγήσει ο κύριος Τσίπρας.

Άλλο είναι όμως να λέει οποιοσδήποτε ότι η οικονομία κι άλλο να το υποστηρίζει ο πρωθυπουργός της χώρας. Διότι αυτός που διαπραγματεύεται για το μέλλον της Ελλάδας οφείλει να πράττει δύο βασικά πράγματα.

Το πρώτο είναι να γνωρίζει ελάχιστα οικονομικά, σαν κι αυτά που διδάσκονται στο πρώτο έτος της πρώην ΑΣΟΕΕ.

Το δεύτερο είναι –αν δεν ξέρει τα βασικά και του τα εξηγούν και ορθώς οι σύμβουλοί του- να μη λέει ψέματα. Ή στην καλύτερη περίπτωση να μην ωραιοποιεί καταστάσεις. Αυτό θα έκανε ένας πολιτικός έπειτα από 8 χρόνια πλήρους καταστροφής της ελληνικής οικονομίας.

Ο κ. Τσίπρας, ωστόσο, επιλέγει να παραπλανά με όμορφα ψέματα που είναι σίγουρο ότι το ίδιο όμορφα θα καούν. Λίγο ή πολύ μετά τις 20 Αυγούστου όπου ετοιμάζονται οι φιέστες και οι γραβάτες.

Μιλά για υπεραπόδοση της οικονομίας αλλά συνειδητά αποκρύπτει ότι ο προϋπολογισμός του 2017 έκανε λόγο για ανάπτυξη 2,7% του ΑΕΠ. Όμως, τα τελικά στοιχεία έδειξαν ότι η ανάπτυξη έκλεισε με 1,4%. Θα απολογηθεί κανείς για το γεγονός ότι χάθηκε πάνω από μία ποσοστιαία μονάδα;

Για ποια υπεραπόδοση μιλά άραγε ο πρωθυπουργός όταν ακόμη και η κατανάλωση υποχώρησε πέρυσι; Κι όταν όλο το ΑΕΠ και το αφήγημα της κυβέρνησης στηρίζεται στα φορολογικά έσοδα, δηλαδή στην εξόντωση του κόσμου κι όχι στις επενδύσεις;

Εκτός κι αν μπέρδεψε τα λόγια του και ήθελε να μιλήσεις για υπεραπόδοση φόρων. Ναι εκεί του βγάζουμε το καπέλο. Η τρόικα του ζητούσε πέντε κι αυτός απλόχερα τους προσέφερε 10. Εξ’ ου και το εντυπωσιακό πρωτογενές πλεόνασμα.

Όμως, δεν μπορεί να παίζουμε με τις λέξεις και να κάνουμε σόου όταν η κατάσταση στην οικονομία είναι ακόμη κρίσιμη.

Και μπορεί ο φιλέλλην Ζαν Κλοντ Γιούνκερ να μην αντέδρασε στο Μαξίμου, αλλά σίγουρα θα αντιδράσουν οι δανειστές στο Eurogroup.
Αλλωστε, τα μηνύματα για αυστηρή και μακροχρόνια εποπτεία πέφτουν βροχή.

Μήπως, λοιπόν, η κυβέρνηση πρέπει να κοιτάξει πώς θα βγάλει πραγματικά την οικονομία από το μνημόνιο αλλά χωρίς να κάνει κινήσεις που θα την ξαναβάλουν σε βαθύ τούνελ;