«7 Ελεγείες και Σάτιρες»: Ερμηνεύει ο Σταύρος Ξαρχάκος

Την Τρίτη 11 Ιουλίου πραγματοποίηθηκε η παρουσίαση του δίσκου του Σταύρου Ξαρχάκου, «7 Ελεγείες και Σάτιρες». Πρόκειται για ένα έργο για πιάνο και φωνή με επτά καινούργια τραγούδια που μελοποίησε ο Σταύρος Ξαρχάκος σε στίχους του Μάνου Ελευθερίου, του Θοδωρή Γκόνη και της Λίνας Νικολακοπούλου.

Τα τραγούδια ερμηνεύει ο ίδιος ο συνθέτης, δίνοντας τους ένα ειδικό βάρος, ενώ στο πιάνο τον συνοδεύει ο Νεοκλής Νεοφυτίδης. Την έκδοση κοσμούν έργα του ζωγράφου Γιώργου Ρόρρη, ο οποίος τα παραχώρησε ευγενικά προσθέτοντας στην κυκλοφορία του δίσκου ακόμη μια είδηση.

Το έργο εκδίδεται μετά από πολλά χρόνια δισκογραφικής απουσίας του Σταύρου Ξαρχάκου. Το πολιτικό σήμα που ο συνθέτης διατυπώνει στο συνοδευτικό σημείωμα του στο δίσκο αλλά και διατρέχει ως θεματική τους στίχους των επτά αυτών τραγουδιών, είναι και ευκρινές και σημαντικό. Και τέλος η επιλογή του να ερμηνεύσει ο ίδιος αυτά τα τραγούδια, δίνοντάς τους τη σημασία του ντοκουμέντου, τα καθιστά ιδιαίτερα.

Το άλμπουμ κυκλοφορεί από τη Μικρή Άρκτο.

• Δείτε στιγμιότυπα από την παρουσίαση του δίσκου στην αρχή του άρθρου

«Θεωρῶ ὅτι ὁ κάθε τόπος ἒχει τό δικό του «Τσερνόμπιλ».
Τρέμω μέ τήν ἰδέα ἑνός ἐφιαλτικοῦ σχεδίου ἀφανισμοῦ τῆς πολιτιστικῆς κοινότητας τῶν ἐθνῶν.
Στή χώρα μας συνέβη πρίν κάποια χρόνια.
Ἒτσι μεταλλάχθηκε ὁ πολιτισμικός ἱστός τῆς χώρας καί τό pH τῆς κοινωνίας.
Ἒκτοτε ἀκολούθησαν πολιτικές τερατογεννέσεις.
Τελευταῖα ἀσχολοῦνται μαζοχιστικά μέ τό πρωτογενές πλεόνασμα.
Κανέναν δέν ἒχω ἀκούσει νά ψελλίζει ἒστω καί μιά λέξη γιά τό πρωτοφανές πνευματικό ἒλλειμμα. Μιά τηλεορασόπληκτη κοινωνία «ἐπιβιώνει πνευματικά» χωρίς νά ἒχει καταλάβει ὅτι ἒχει μεταμορφωθεῖ σέ ζόμπι.
Κάποτε ὁ ἱστορικός τοῦ μέλλοντος γιά νά ἀναγνωρίσει τήν ἰδιοσυγκρασία τοῦ λαοῦ μας θά πρέπει νά ἀνατρέξει στίς μετρήσεις τηλεθέασης.
Καί τά παιδιά;
Ἄφρονες Ἕλληνες, παράφρονες πολιτικοί, δέν ἀφουγκράζεστε τήν ἀγωνία καί τήν ὀργή τους;
Καί ὅλα αὐτά ἐν ὀνόματι μιᾶς ἐπικίνδυνης οὐτοπίας: τῆς ἐξουσίας, ὅποιας ἐξουσίας.
Νά τή χαίρεστε.
Ὃμως: ἡ πολιτική εἶναι ἓρμαιο τοῦ χρόνου.
Ἡ δημιουργική τέχνη εἶναι ἄχρονη.
Καί γιά νά τελειώνουμε: ὁ Παπανδρέου πέθανε, ὁ Βαμβακάρης ζεῖ».
Σταῦρος Ξαρχάκος Ἀθήνα, 30 Μαΐου 2017

Τα επτά τραγούδια του δίσκου:

• Το δηλητήριο που πίνεις: μουσική Σταύρος Ξαρχάκος, στίχοι Μάνος Ελευθερίου
• Η μπαλάντα των φονιάδων: μουσική Σταύρος Ξαρχάκος, στίχοι Μάνος Ελευθερίου
• Βραδιά Πρωτοχρονιάς: μουσική Σταύρος Ξαρχάκος, στίχοι Μάνος Ελευθερίου
• Της νύχτας τα σεντόνια: μουσική Σταύρος Ξαρχάκος, στίχοι Θοδωρής Γκόνης
• Επί της Κατεχάκη: μουσική Σταύρος Ξαρχάκος, στίχοι Θοδωρής Γκόνης
• Για ποιαν Ιθάκη μου μιλάς: μουσική Σταύρος Ξαρχάκος, στίχοι Θοδωρής Γκόνης
• Έθνος μου εξαίρετο: μουσική Σταύρος Ξαρχάκος, στίχοι Λίνα Νικολακοπούλου

Ακούστε το πρώτο τραγούδι του δίσκου: Το δηλητήριο που πίνεις

Πάνω στην κόκκινη κουβέρτα
ρίχνεις πασιέντζες μοναχή
και ξαναρχίζεις την κουβέντα
με τη χαμένη σου ψυχή.

Κι ένας ρεμπέτης στρατηλάτης
λεν τα χαρτιά σου πως θαρθεί
σα νικημένος τρομοκράτης
μπροστά σου να προσευχηθεί.

Το δηλητήριο που πίνεις
είναι για σένα γιατρικό.
Κι όπως τη χρήση ασπιρίνης
το ‘χει η καρδιά σου εφεδρικό.

Το φόρεμά σου στην κρεμάστρα
μυρίζει πεύκο κι εξοχές
κι όλο ξηλώνει χάντρα χάντρα
σε κάθε στάλα απ’ τις βροχές.

Κι ούτε σου βγαίνουν οι πασιέντζες
κι ούτε κανείς τηλεφωνεί
και μόνο μέσα απ’ τα τραγούδια
ακούς ερωτική φωνή.

entertainment.in.gr