Επιστροφή

Η «σιγή ασυρμάτου» σ’αυτό το blog οφείλεται στο γεγονός ότι πήρα την καλοκαιρινή μου άδεια κάπως αργά, μετά τους Ολυμπιακούς και Παραολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου. Ύστερα από λίγες μέρες στη Βρετανία, πέρασα το μεγαλύτερο μέρος των διακοπών μου για άλλη μια φορά στην Ελλάδα. Αυτή τη φορά, μετά από προηγούμενες επισκέψεις μας σε αρκετά νησιά, αλλά και την Πελοπόννησο και τα Ζαγοροχώρια, επισκεφθήκαμε τη Θράκη. Αν και είχα επισκεφθεί και στο παρελθόν την περιοχή για επαγγελματικούς λόγους (πρώτη φορά κατά τη διάρκεια της προηγούμενης θητείας μου στην Αθήνα περίπου είκοσι χρόνια πριν), αυτή τη φορά είχαμε την ευκαιρία να επισκεφθούμε τα βουνά, την ύπαιθρο, αλλά και τις ακτές στη Μαρώνεια και το Φανάρι. Είχαμε επίσης την ευκαιρία να δούμε και την βουλγαρική ύπαιθρο μέσα από τα σημεία διέλευσης των συνόρων που άνοιξαν πρόσφατα. Νόμιζα πως ήξερα καλά την Ελλάδα, αλλά η ομορφιά και τα διαφορετικά τοπία τόσο της υπαίθρου όσο των πόλεων, έκρυβαν πολλές ευχάριστες εκπλήξεις ακόμα. Έχει κάτι ιδιαίτερο ο τόπος όπου, μέσα σε λίγα λεπτά, μπορεί κανείς να ταξιδέψει από τα βουνά στον καταπράσινο κάμπο και από ‘κει στη θάλασσα. Η Θράκη τα συνδυάζει όλα αυτά, αν και αμφιβάλλω εάν πολλοί από τους συμπατριώτες μου έχουν ιδέα πώς είναι αυτή η περιοχή. Υπάρχουν τόσες πολλές ευκαιρίες, ευκαιρίες που δεν έχουν αξιοποιηθεί ακόμα. Είμαι βέβαιος ότι με την εξαιρετική Εγνατία Οδό, αυτή η περιφέρεια αλλά και εκείνη της Ηπείρου από την άλλη πλευρά, θα μπορούσαν να είναι αύριο παραδείγματα επιτυχημένης ανάπτυξης της χώρας. Αλλά, σας παρακαλώ, μη ξεχνάτε και τις αρκούδες που ζουν στην περιοχή.

Επιστρέφοντας στη δουλειά, γρήγορα συνειδητοποιεί κανείς ότι τα ίδια θέματα παραμένουν στο προσκήνιο ενώ σε κάποιες περιπτώσεις όπως η Συρία η κατάσταση είναι πιο σοβαρή από ποτέ. Φυσικά έχω επίγνωση και των κοντινότερων προβλημάτων. Ένα από τα έγγραφα που βρήκα να με περιμένει στο γραφείο μου ήταν η ομιλία του Πρωθυπουργού Ντέιβιντ Κάμερον στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη, στη οποία αναφέρεται στις επιτυχίες που έχουν σημειωθεί μέχρι τώρα στα πλαίσια της Αραβικής Άνοιξης, με τρόπο θετικό αλλά χωρίς αυταπάτες σχετικά με τις προκλήσεις που πρόκειται να ακολουθήσουν. Πάνω από όλα, τονίζει την ευθύνη που φέρουν οι χώρες του Δυτικού κόσμου, οι οποίες απολαμβάνουν τις δημοκρατικές ελευθερίες, ευθύνη να συνεχίσουν να στηρίζουν όσους μάχονται για την ελευθερία τους, να στηρίζουν τα αποτελέσματα των δημοκρατικών εκλογών και να είναι έτοιμοι να συνεργαστούν με όσους σέβονται τα ανθρώπινα δικαιώματα, ανεξάρτητα από τη θρησκεία ή το υπόβαθρό τους. Σας προτείνω να του ρίξετε μία ματιά.

Δρ. Ντέιβιντ Λάντσμαν