Η αναρρίχηση βράχου φέρνει τον αθλητή σε επαφή με τη φύση,βελτιώνει τη φυσική του κατάσταση και την πνευματική του δύναμη και του χαρίζειμεγάλη ικανοποίηση όταν κατακτά την κορυφή και πετυχαίνει το στόχο του. Είναι όμως απαιτητικό άθλημα, διότι απαιτείεπίμονη προσπάθεια. Η ανάβαση μπορεί να διαρκέσει πάνω από μία ώραή και πολύ περισσότερο.

Η αναρρίχηση γίνεται από δύο αθλητές που είναι δεμένοι μεταξύ τους με σχοινί (συνήθως μήκους 60-80μ). Καθώς ο ένας σκαρφαλώνει, ο άλλος, μένοντας σε ένα σταθερό σημείο φροντίζει για την ασφάλειά του και τον προστατεύει σε περίπτωση πτώσης, κρατώντας και φρενάροντας το σχοινί. Στη διάρκεια της αναρρίχησης οι ρόλοι εναλλάσσονται. Ο εξοπλισμός χρησιμοποιείται αποκλειστικά για την ασφάλεια του αθλητή και όχι για να σκαρφαλώσει κατευθείαν στην κορυφή.

Τεχνική top-rope
Υπάρχουν διάφορες τεχνικές στην αναρρίχηση βράχου. Για παράδειγμα, στην περίπτωση αναρρίχησης top-rope, το σχοινί περνά μέσα από μια «άγκυρα» που βρίσκεται στερεωμένη στην κορυφή του βράχου. Το ένα άκρο του σχοινιού δένεται στη ζώνη του αθλητή που αναρριχάται, ενώ το άλλο καταλήγει στο σύντροφό του που μένει στο έδαφος, στη βάση του βράχου, ελέγχοντας την ανάβαση. Αυτός που περιμένει στη βάση του βράχου λέγεται και belayer. Η δουλειά του είναι να παρατηρεί τον αναρριχόμενο, έχοντας πάντα στο χέρι του το σχοινί και να το μαζεύειώστε να μην υπάρχει πολύ «λάσκο». Σε περίπτωση πτώσης, ο belayer φρενάρει το σχοινί με τη βοήθεια κάποιας συσκευής belay.

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ,ΑΠΕ

Ειδήσεις Σήμερα: