102

Ο Αλέξανδρος Νικολαΐδης μπήκε από σήμερα στην «ελίτ» των Ελλήνων αθλητών που έχουν κατακτήσει δύο Ολυμπιακά μετάλλια. Θεωρεί ότι άξιζε το χρυσό απόψε στο Πεκίνο, το οποίο κατέληξε (ξανά, όπως και το 2004) σε κορεατικά χέρια. Αλλωστε, είναι η χώρα που «γέννησε» το τάεκβοντο.

«Είναι δύο οι χαμένες ευκαιρίες, μία εδώ και μία στην Αθήνα. Το ασημένιο μετάλλιο αφήνει γλυκόπικρη γεύση. Από την άλλη, όμως, είμαι χαρούμενος για τη διάρκεια της πορείας μου. Παράλληλα, το μετάλλιο αυτό με πεισμώνει να συνεχίσω για μία τετραετία ακόμα» είπε ο 29χρονος πρωταθλητής, ο οποίος στηρίχθηκε στην εμπειρία του για να φτάσει σε ακόμα μία διάκριση.

«Σίγουρα η εμπειρία παίζει μεγάλο ρόλο. Και σήμερα πέρασα δύσκολες στιγμές αφού όπως είδατε οι δύο αθλητές που πηραν το χάλκινο μετάλλιο, ήταν αυτοί που απέκλεισα για να φτάσω στον τελικό. Θέλω να έχω όμορφες σκέψεις και συναισθήματα, έστω κι αν θεωρώ ότι υπήρξε πρόβλημα. Ειδικά στον ημιτελικό, δεν ξέρω αν ήταν λάθη ακούσια ή αν θεωρούσαν πως είμαι πολύ δύσκολος αντίπαλος για τον Κορεάτη και ήθελαν να με βγάλουν έξω.

»Τα έχω καλά με τον εαυτό μου, που προσπάθησα όσο μπορούσα. Απλώς, νιώθω ότι αξίζω κάποια πράγματα παραπάνω, από αυτά που έχω πετύχει».

Για τη στιχομυθία που είχε με έναν άνθρωπο της ΔΟΕ, μόλις ολοκληρώθηκε ο τελικός, ο Νικολαΐδης είπε: «Επειδή είχε προηγηθεί το επεισόδιο με τον Κουβανό, ήλθε και μου είπε ότι θέλει να δείξουμε το πραγματικό πρόσωπο του τάεκβοντο και να εφαρμόσουμε το fair play. Εγώ του απάντησα, ότι αυτό που έγινε δεν ήταν fair play».

Η ελληνική παρουσία στο Πεκίνο περιορίστηκε στα τέσσερα μετάλλια, ανάμεσα στα οποία δεν υπάρχει χρυσό. Ο Νικολαΐδης σχολίασε σχετικά: «Μέχρι το 2004 η προβολή ήταν πολύ μεγαλύτερη, κάτι κατανοητό αφού θα φιλοξενούσαμε εμείς τους Ολυμπιακούς Αγώνες.

»Απλώς πιστευω ότι θα μπορούσε να υπάρξει λίγη περισσότερη προσοχή στα αθλήματα αυτά, όπου πολεμάμε μόνοι μας για να φέρουμε μετάλλια στην Ελλάδα. Η πορεία της Ελλάδας στο Πεκίνο, ελπίζω να ήταν ένα καλό μάθημα για όλους, γιατί ειλικρινά πιστεύω πως χειρότερα δεν γίνεται».

Μαζί με το μετάλλιο, στο λαιμό του Ολυμπιονίκη μας βρισκόταν ένα φυλαχτό. «Είναι δώρο από έναν άνθρωπο που παίζει πολύ μεγάλο ρόλο στη ζωή μου. Μού έφερε τύχη και τα τελευταία δύο χρόνια δεν το βγάζω από πάνω μου».

Στα «χνάρια» του βρίσκεται ο μικρός αδελφός του, Ανέστης. Μόλις στα 18 του χρόνια, θεωρείται αυθεντικό ταλέντο σε βαθμό τέτοιο ώστε να… απειλεί τα πρωτεία του Αλέξανδρου. «Ευχή και χαρά μου θα είναι να τον δω να φτάνει ψηλά. Μακάρι οι δικές μου επιτυχίες να είναι μικρογραφίες μπροστά σε όσα θα πετύχει. Ονειρό μου είναι το 2012 στο Λονδίνο να είμαστε μαζί. Σε άλλη κατηγορία βέβαια!».

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ,ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ειδήσεις Σήμερα: