Αρθρο – παρέμβαση του Κώστα Σημίτη για τη συνταγματική αναθεώρηση
Για επιχείρηση συγκάλυψης των προβλημάτων της χώρας κατηγορεί την κυβέρνηση ο Κ.Σημίτης σε άρθρο του για την αναθεώρηση του Συντάγματος. Κάνει λόγο για απόπειρα οπισθοδρόμησης και τονίζει ότι η χώρα χρειάζεται μηχανισμούς, ώστε να καλύψει την καθυστέρησή της.
Για επιχείρηση συγκάλυψης των πραγματικών προβλημάτων της χώρας κατηγορεί την κυβέρνηση ο Κώστας Σημίτης σε άρθρο του στα Νέα της Παρασκευής για την αναθεώρηση του Συντάγματος. Ο τέως πρωθυπουργός κάνει λόγο για απόπειρα οπισθοδρόμησης και τονίζει ότι η χώρα χρειάζεται μηχανισμούς, ώστε να καλύψει την καθυστέρησή της.
Ο κ. Σημίτης σημειώνει χαρακτηριστικά: «Μια που η απογραφή, οι μεταρρυθμίσεις, η μάχη κατά της διαπλοκής προκάλεσαν την κρίση ανασφάλειας, την έλλειψη εμπιστοσύνης και την αίσθηση αναποτελεσματικότητας στην ελληνική κοινωνία, η κυβέρνηση χρειαζόταν τώρα ένα νέο συμβάν για να μας απασχολήσει και για να μας πείσει ότι αντιμετωπίζει με υπευθυνότητα τα πράγματα.»
Ο ίδιος διατυπώνει την άποψη ότι για την οικονομική και κοινωνική κατάσταση της χώρας δεν ευθύνονται οι τυχόν ελλείψεις του Συντάγματος, αλλά η λανθασμένη αντίληψη που κυριάρχησε μετά το 2004 ότι ένας αυτόματος πιλότος κατευθύνει τα πράγματα και για αυτό δεν χρειάζονται πολλές παρεμβάσεις.
Σχετικά με τις προτάσεις της κυβέρνησης λέει ότι αυτές δεν θα βελτιώσουν την ικανότητα της χώρας να αντιμετωπίζει τα προβλήματα που θέτουν οι παγκόσμιες εξελίξεις, ενώ για το θέμα της αύξησης του αριθμού των βουλευτών Επικρατείας, το χαρακτηρίζει βήμα προς μια πιο αυταρχική διαμόρφωση της εξουσίας, που θυμίζει τη «βαθιά τομή» της ΕΡΕ του 1963.
Ο τέως πρωθυπουργός υπογραμμίζει ότι υπάρχουν σημαντικά ζητήματα που πρέπει να συζητηθούν όπως ο τρόπος εκλογής του Προέδρου της Δημοκρατίας, ο τρόπος εκλογής των βουλευτών και ο μη σαφής διαχωρισμός της Εκκλησίας από το Κράτος.
«Στην προηγούμενη αναθεώρηση παρά την επιδίωξη της τότε κυβέρνησης δεν υπήρξε η αναγκαία πλειοψηφία για αλλαγές. Η πλειοψηφία των βουλευτών ενισχύθηκε σε αυτή τη συντηρητική στάση από τη ΝΔ.»
Τέλος, θέτει ένα θέμα για προβληματισμό: «Υπάρχει ένας τομέας τον οποίο οι τετριμμένες συζητήσεις για το Σύνταγμα δεν έχουν θίξει μέχρι σήμερα. Είναι ο τομέας των θεσμικών ρυθμίσεων που εξασφαλίζουν έναν σχεδιασμό της οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής και αναγνωρίζουν μεταξύ άλλων την ανάγκη για ανάπτυξη, σταθερότητα, επενδύσεις, την ενίσχυση της παιδείας, της έρευνας, της απασχόλησης και της περιφερειακής ανακατανομής του εισοδήματος.
» […] Η συνταγματική αναθεώρηση θα πρέπει να βοηθήσει τη χώρα εκεί ακριβώς που χρειάζεται παρέμβαση. Να εξασφαλίσει μηχανισμούς για να καλύψουμε την καθυστέρησή μας, να βελτιώσει το σύστημα λειτουργίας της κοινωνίας μας, να μας φέρει πιο κοντά στις χώρες της παγκόσμιας πρωτοπορίας.»