30

Οι άνθρωποι δυσκολεύονται να καταλάβουν πότε ο συνομιλητής τους λέει ψέματα επειδή συνήθως στηρίζονται σε λάθος σημάδια. Αυτό τουλάχιστον υποστηρίζει ο Δρ Ρίτσαρντ Γουάισμαν του Πανεπιστημίου του Χέρτφορτσάιρ, δίνοντας νέες «οδηγίες» για το θέμα…

Μιλώντας στο πλαίσιο του ετήσιου επιστημονικού φεστιβάλ του Λέστερ, ο Βρετανός ειδικός άσκησε, μεταξύ άλλων, κριτική στις συσκευές ανίχνευσης ψεύδους και γενικότερα στις «παραδοσιακές μεθόδους» εντοπισμού των επίδοξων «Πινόκιο».

«Οι συγκεκριμένες συσκευές αποδεικνύουν ότι κάποιος είναι αγχωμένος, όχι απαραίτητα ότι λέει ψέματα» είπε χαρακτηριστικά μιλώντας στο BBC.

«Οι περισσότεροι πιστεύουν ότι οι ψεύτες αποφεύγουν την επαφή με τα μάτια και κάνουν νευρικές κινήσεις. Στην πραγματικότητα, οι ψεύτες επιμένουν στην επαφή με τα μάτια» συμπλήρωσε.

Ο Δρ Γουάισμαν συμβουλεύει σχετικά: «Αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να παρατηρούμε αν υπάρχουν μεγάλες παύσεις μεταξύ των ερωτήσεων που κάνουμε σε κάποιον και στις απαντήσεις που δίνει.

»Επίσης, χαρακτηριστική ένδειξη ότι κάποιος λέει ψέματα είναι η χρήση μικρών προτάσεων και τα κομπιάσματα στην ομιλία.»

Πριν από μερικούς μήνες, ο Δρ Ρίτσαρντ Γουάισμαν προσπάθησε να εντοπίσει τους παράγοντες που κάνουν τους ανθρώπους να γελάνε. Σκοπός του, να «δει» το χιούμορ όχι μόνο ως κοινωνικό φαινόμενο, αλλά και ως βιολογική λειτουργία, η οποία μπορεί ίσως να εντοπιστεί σε συγκεκριμένες περιοχές του εγκεφάλου.

Για τον σκοπό αυτό, διάβασε τα καλύτερα ανέκδοτα σε μια ομάδα εθελοντών και ταυτόχρονα κατέγραψε την εγκεφαλική λειτουργία τους χρησιμοποιώντας την τεχνική της μαγνητικής τομογραφίας.

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ