Literature

Οι ζουμερές αριστοφανικές χοντροκοπιές, όπως και η τάση της αρχαίας κωμωδίας για προσωπικές επιθέσεις, ήταν ριζωμένες σε παλαιά αλλά ζωντανά λαϊκά έθιμα

Το έργο του Τιμοθέου του Μιλησίου που τιτλοφορείται «Πέρσαι» μάς προσφέρει μια ικανοποιητική εικόνα του νέου προσώπου που είχε αποκτήσει το αρχαίο λατρευτικό τραγούδι για τον Απόλλωνα, ο «Νόμος»

Ποιητές - διθυραμβοποιοί που προσπάθησαν να γκρεμίσουν το παλαιό στη μουσική

Η γένεση του νεοαττικού διθυράμβου δεν είναι νοητή χωρίς να ληφθεί υπόψη ο σταθερός συναγωνισμός του διθυράμβου με την τραγωδία

Σύμφωνα με τον Αριστοτέλη, πρώτος ο Αγάθων άρχισε να μετατρέπει τα χορικά σε παραγεμίσματα άσχετα προς τη δράση, προς την υπόθεση του δράματος

Αψευδής μάρτυρας της έντονης πνευματικής δραστηριότητας του φωτισμένου Ίωνος του Χίου είναι το εκτεταμένο συγγραφικό έργο που κατέλιπε

Ο Ευριπίδης άφησε πίσω του ως παρακαταθήκη ένα έργο γεμάτο αντίρροπες δυνάμεις

Η τραγική αντίθεση ανάμεσα στον κόσμο του άλογου στοιχείου και τους νόμους της λογικής

Μια από τις ωραιότερες δημιουργίες του Ευριπίδη αποτελεί το δράμα του «Ιφιγένεια η εν Αυλίδι»

Ο θεματικός πυρήνας της τραγωδίας «Ορέστης», πέραν της μητροκτονίας που έχει διαπράξει ο πρωταγωνιστής παρακινημένος από τον Απόλλωνα, συνίσταται στον αγώνα ζωής και θανάτου που δίνουν –με αδελφική αγάπη και βαθιά φιλία– τρεις άνθρωποι

Η ονομασία του ευριπίδειου δράματος «Φοίνισσες» οφείλεται στις φοίνισσες παρθένες που προορίζονταν για σκλάβες στους Δελφούς και συγκροτούν το χορό της τραγωδίας

Ο «Ίων» είναι ένα περίπλοκο και αριστοτεχνικά δομημένο έργο, που προκαλεί ξεχωριστές συγκινήσεις και κάνει την ανθρώπινη ψυχή να δονείται

Η «Ιφιγένεια η εν Ταύροις» είναι το δράμα της σωτηρίας δύο ανθρώπων του ίδιου αίματος από έναν κόσμο όπου κυριαρχεί η βαρβαρική ωμότητα

Η «Ελένη» καταλαμβάνει μια ξεχωριστή θέση στο όλο έργο του Ευριπίδη με τον –τρόπον τινά– παραμυθένιο, μελοδραματικό τόνο της

Δεδομένου ότι το θέμα της Ηλέκτρας πραγματεύτηκε στο ίδιο περίπου χρονικό διάστημα και ο Σοφοκλής, αξιοσημείωτη είναι, πέραν της διαφωνίας ως προς τη χρονική ακολουθία των δύο αυτών δραμάτων, η τελείως διαφορετική προσέγγιση του θέματος από τους δύο μεγάλους τραγικούς

Η δυστυχία του πολέμου, όπως διακηρύσσει στις «Τρωάδες» ο Ευριπίδης, δεν αφορά μόνο τους νικημένους αλλά και τους νικητές

Στην τραγωδία του Ευριπίδη «Ηρακλής» η εικόνα του ήρωα μεταβάλλεται με τρόπο δραματικό, υπενθυμίζοντας σε όλους την αστάθεια της ανθρώπινης ύπαρξης, την προβληματικότητα κάθε ανθρώπινου μεγαλείου

Στις «Ικέτιδες» του Ευριπίδη, ο Θησέας θέτει στην ουσία το ζήτημα της διαφοράς ανάμεσα στην τυραννίδα, δηλαδή τη μονοκρατορία, και τη δημοκρατία

Η αντίθεση ανάμεσα στην εξουσία, τη δύναμη, από τη μια πλευρά και το δίκαιο από την άλλη, μια αντίθεση τόσο σημαντική για την ελληνική σκέψη, είναι το κυρίαρχο χαρακτηριστικό της ευριπίδειας τραγωδίας «Ηρακλείδες»

Εικάζεται ότι η «Ανδρομάχη», που χρονολογείται κατά μία εκδοχή στα πρώτα χρόνια του Πελοποννησιακού Πολέμου, ανέβηκε στο Άργος ή στη χώρα των Μολοσσών, και όχι στην Αθήνα