Literature

Ο Κριτίας απέκτησε μεγάλη φήμη όχι χάρη στους πολιτικούς λόγους του, αλλά χάρη στην επεξεργασία του αττικού λόγου σε πολλά από τα συγγράμματά του

Στην πολύπλευρη προσωπικότητα του Κριτία συμπυκνώνονται σχεδόν όλες οι τάσεις της εποχής των σοφιστών

Ο Καλλικλής και ο Θρασύμαχος κηρύσσουν την υπεροχή του δικαίου της φύσης, ανατρέποντας έτσι την κρατούσα αντίληψη ολόκληρων αιώνων

Οι λόγοι του Ανδοκίδη χαρακτηρίζονται από απλότητα, φυσικότητα, αφηγηματική ζωντάνια και αβίαστη ροή

Ο Αντιφών κηρύσσει την ισότητα όλων των ανθρώπων

Αυτό που τίθεται εν αμφιβόλω είναι το εάν ήταν ένα και το αυτό πρόσωπο ο σοφιστής Αντιφών και ο ρήτορας Αντιφών

Ο Γοργίας θεωρούσε ότι υπήρχε μια φυσική συγγένεια ανάμεσα στο λόγο που καλλιεργούσε ο ίδιος και στον έμμετρο λόγο, δηλαδή στην ποίηση

Από τα όλα δημιουργήματα του Γοργία δύο σώθηκαν ολόκληρα, το «Ελένης εγκώμιον» και η «Παλαμήδους απολογία»

Χάρη στην εκλογή των λέξεων, αλλά κυρίως χάρη στα περίφημα «γοργίεια σχήματα», ο Γοργίας έγινε ο εισηγητής του έντεχνου πεζού λόγου και του ρητορικού ύφους

Η ρητορική τέχνη, ως μεταδόσιμη διδασκαλία, κατάφερε όντως να φθάσει τον 5ο και τον 4ο αιώνα π.Χ. σε ένα εξαιρετικό επίπεδο από την άποψη των μέσων και των μεθόδων που χρησιμοποιούσαν οι δάσκαλοι της ρητορικής

Ο λεοντίνος σοφιστής ανέκαθεν ήταν –και παρέμεινε έως τα βαθιά του γεράματα– ένας δάσκαλος της ρητορικής, ένας τεχνίτης στην αγωγή των ψυχών διαμέσου του λόγου

Κατά τον Ιππία, η φύση ενώνει το όμοιο με το όμοιο, αλλά ο νόμος, ωσάν τύραννος, καταδυναστεύει σε πολλά τη φύση

Κομμάτι των «Ωρών» του Πρόδικου είναι και η αλληγορία για την επιλογή που καλείται να κάνει ο Ηρακλής, όταν συναντά την Αρετή και την Κακία σαν δύο γυναίκες με διαφορετικό παρουσιαστικό και ενδυμασία

Ο Πρόδικος έδινε ιδιαίτερη βαρύτητα στην έρευνα των συνωνύμων, στην ανακάλυψη διαφορών ανάμεσα σε σημασιολογικά συγγενικές λέξεις

Για κάθε πράγμα υπάρχουν δισσοί λόγοι (διττοί λόγοι, δύο ειδών λόγοι), που αντιτίθενται ο ένας στον άλλον

Ο ιδρυτής της σοφιστικής δίνει ιδιαίτερη βαρύτητα στο νόμο του κράτους, επειδή πρόκειται για το νόμο ενός συνόλου

Η παιδεία είναι πρωταρχικής σημασίας για το όλο οικοδόμημα της σοφιστικής

Κατά τον Πρωταγόρα, ο Δίας έπεμψε διά του Ερμή στους ανθρώπους την «αιδώ» (ηθικότητα, ηθική συνείδηση) και τη «δίκην» (δικαιοσύνη)

Πόθεν έρχονται στους ανθρώπους ή από ποιον ορίζονται τα μέτρα για το «καλύτερο» ή το «χειρότερο» που ξεπερνούν καθετί ατομικό;

Μολονότι η σκέψη του Πρωταγόρα αντιτίθεται εκ πρώτης όψεως σε εκείνη του Παρμενίδη, θα μπορούσε να υποστηριχθεί ότι την ίδια στιγμή είναι στενά δεμένη μαζί της