Opinion

Η υπόθεση Πολάκη και άλλες περιπέτειες

Η απουσία σαφούς στρατηγικής από το ΚΙΝΑΛ, θελκτικής ηγεσίας και διατύπωσης σύγχρονου προγραμματικού λόγου δεν δημιούργησε το «ρεύμα επιστροφής», με αποτέλεσμα αυτή τη στιγμή να βρίσκεται σε αδιέξοδο

Ωραία. Η Εκκλησία της Ελλάδος αποφασίζει ότι θα υπάρξει και Κυριακή υπέρ της... ζωής του Αγέννητου Παιδιού». Εν έτει 2019

Η μεταπολεμική Ελλάδα, ακόμα και στα τραγικά μετεμφυλιοπολεμικά χρόνια, με τις τότε κυβερνήσεις και τις τότε πρυτανικές αρχές, δεν ανέχτηκε, ποτέ μα ποτέ, τη μετατροπή των δύο τότε πανεπιστημίων σε εντευκτήριο ή προσφυγικό κατάλυμα του υπόκοσμου

Ο Ερντογάν μοιάζει να έχασε μια μοναδική ευκαιρία που του πρόσφερε η έκβαση του πραξικοπήματος, εφόσον αντί να κινηθεί ενωτικά και συσπειρωτικά, έχοντας το πάνω χέρι, εισήλθε σε (παρατεταμένη) φάση ανασφάλειας, στρεφόμενος εναντίον δικαίων και αδίκων, στιγματίζοντας τους αντιπάλους του ως «τρομοκράτες» ή «συνεργάτες τρομοκρατών»

Δεν είναι ο Μπόρις Τζόνσον, ούτε καν ο Νάιτζελ Φάραζ που επέβαλαν αυτές τις εξελίξεις. Πριν από όλους ήταν ο πάλαι ποτέ πρωθυπουργός της Μεγάλης Βρετανίας Κάμερον

Εντάξει, δεν ήρθε και το τέλος του πολιτικού πολιτισμού με λίγα ντεσιμπέλ παραπάνω. Είναι όμως ακριβώς αυτά τα παραπάνω ντεσιμπέλ που προοιωνίζονται πως εκείνο το τέλος μπορεί να έρθει πολύ πιο σύντομα απ' όσο θα ευχόταν κανεί

Τίποτα δεν αποδεικνύει καλύτερα την κρίση των πολιτικών ελίτ από την ανάδειξη του Μπορίς Τζόνσον στην πρωθυπουργία της Βρετανίας

Η ανακοίνωση σχετικά με τον αριθμό των δημοσιογράφων ανά υπουργείο προκάλεσε θόρυβο αλλά όχι για το πραγματικό πρόβλημα που αφορά τα όρια της δημοσιογραφίας και τη διαφορά της από την επικοινωνία

Υπάρχουν τόσα πράγματα που θα γίνουν για τελευταία φορά αυτό το καλοκαίρι. Ακόμη και μία συγκεκριμένη παρέα σε ένα συγκεκριμένο μέρος

Επιτάφιος θρήνος, λοιπόν, το παρόν κείμενο. Οδύνη και οδυρμός για μια ευγενική, μορφωμένη και καλλιεργημένη Κυρία που ήρθε από τον τόπο της να μιλήσει σε ένα επιστημονικό συνέδριο στην Κρήτη, έναν τόπο, υποτίθεται, φιλόξενο, ειρηνικό με ευγενικούς ανθρώπους

O εξελληνισμός και ο αφελληνισμός των ομάδων αποτελεί ένα διαχρονικό θέμα debate, αλλά, διάβολε, στην εποχή της παγκοσμιοποίησης όλα αυτά κάποιοι τα ακούνε βερεσέ

Για την Ελλάδα το στοίχημα βρίσκεται στα χέρια της νέας κυβέρνησης. Μπορεί να διεκδικήσει και να πετύχει ένα ιδεολογικά ηγεμονικό ρόλο εφόσον εκμεταλλευθεί κάποιες πραγματικότητες

Πριν από ένα χρόνο είχαμε μια ανείπωτη τραγωδία. Ένα χρόνο μετά δεν έχουμεακόμη πάρει τα μαθήματα

Ας θυμηθούμε τι έκαναν πέρυσι το καλοκαίρι

Ερχόμαστε από μια μεγάλη παράξενη περίοδο: αυτή που ξεκίνησε μετά το 2010, με τον ερχομό της κρίσης. Από τότε και μετά ο βασικός τρόπος έκφρασης στην πολιτική μας ζωή έγινε η όξυνση: όποιος προτιμούσε από την όξυνση τη μετριοπάθεια στο πολιτικό μας τσίρκο, δεν είχε θέση

Το νέο κυβερνητικό σχήμα έχει έναν λόγο σεμνό, ένα ύφος δημοκρατικό και μια στάση ευπρέπειας. Πέρα από το έργο που καλείται να χτίσει, η σπουδαία υπόθεση του δημόσιου ήθους παραμένει πάντα ζητούμενο στη χώρα της παρακμής και της κοινωνικής καθυστέρησης.

Δεν είναι όλα προς πώληση, ούτε η αγορά μπορεί να αντικαταστήσει τον πολιτικό, εκπαιδευτικό ή συναισθηματικό δεσμό ώστε να εφαρμοστεί σε όλους τους τομείς της δημόσιας ζωής.

Δυο φορές στο Λος Αντζελες, μια στο Μιλγουόκι, μια στο Ζάππειο, μια στου Ζωγράφου, μια στα Σεπόλια,, μια στη Μύκονο, μια στη Νέα Υόρκη, χάνεται ο λογαριασμός το δίχως άλλο!

Η σταδιακή επαναφορά της εμπιστοσύνης μέσω επιτυχημένων εκδόσεων, σε συνδυασμό μάλιστα με την πλήρη άρση των capital controls, θα δώσει νέα ώθηση στην μείωση των αποδόσεων