Απειλεί η αλάτωση του εδάφους την παγκόσμια επισιτιστική ασφάλεια

Στην απειλή που συνιστά η αλάτωση του εδάφους για την παγκόσμια επισιτιστική ασφάλεια εστιάζει ο Οργανισμός Τροφίμων και Γεωργίας των Ηνωμένων Εθνών (FAO), προειδοποιώντας ότι πολλές χώρες εξακολουθούν να μην μπορούν να προχωρούν σε αναλύσεις εδάφους.

«Το έδαφος είναι το θεμέλιο της γεωργίας και οι αγρότες του κόσμου εξαρτώνται από αυτό για να παράγουν περίπου το 95% των τροφίμων που τρώμε», δήλωσε ο γενικός διευθυντής του FAO QU Dongyu.

Μεταξύ των κρίσιμων ζητημάτων, που επικεντρώνεται ο FAO είναι:

• Οι μη βιώσιμες γεωργικές πρακτικές και η υπερεκμετάλλευση των φυσικών πόρων καθώς και ο αυξανόμενος πληθυσμός ασκούν αυξημένη πίεση στα εδάφη και προκαλούν ανησυχητικά ποσοστά υποβάθμισης του εδάφους παγκοσμίως.
• Πάνω από 833 εκατομμύρια εκτάρια εδάφους παγκοσμίως έχουν ήδη επηρεαστεί από το αλάτι.
• Οι εκτιμήσεις δείχνουν ότι περισσότερο από το 10% των καλλιεργήσιμων εκτάσεων επηρεάζεται από το αλάτι, γεγονός που αποτελεί σημαντικό κίνδυνο για την επισιτιστική ασφάλεια παγκοσμίως.

Μερικές από τις περιοχές που έχουν πληγεί περισσότερο είναι η Κεντρική Ασία, η Μέση Ανατολή, η Νότια Αμερική, η Βόρεια Αφρική και ο Ειρηνικός.

Η διαχείριση των περιοχών που πλήττονται από το αλάτι απαιτεί μια ολοκληρωμένη προσέγγιση, η οποία περιλαμβάνει βιώσιμη διαχείριση εδάφους, άρδευσης και αποστράγγισης αλλά και την επιλογή καλλιεργειών και φυτών ανθεκτικών στο αλάτι, συμπεριλαμβανομένων αλόφυτων, που μπορούν να αναπτυχθούν καλά σε τέτοια περιβάλλοντα.

Η συλλογή δεδομένων εδάφους και η οικοδόμηση επαρκούς ικανότητας στα εδαφολογικά εργαστήρια των χωρών μελών του FAO είναι απαραίτητη για τη διαχείριση των εδαφικών πόρων αλλά και για να ανοίξει ο δρόμος προς την φηφιακή γεωργία στο μέλλον.

Παράλληλα, η έκθεση επισημαίνει τις προκλήσεις, καθώς το 55% των χωρών που συμμετείχαν στην έρευνα δεν διαθέτουν επαρκείς αναλυτικές ικανότητες, συμπεριλαμβανομένων των ανθρώπινων πόρων, των διαδικασιών εναρμόνισης και του εξοπλισμού.

Η πρόσφατη υιοθέτηση από την Ευρωπαϊκή Ένωση μιας νέας στρατηγικής για το έδαφος, είναι ένα θετικό παράδειγμα, που θέτει συγκεκριμένους και φιλόδοξους στόχους για τη βελτίωση της υγείας του εδάφους εντός και εκτός της Ένωσης, είπε ο Qu.