Οι νοτιοκορεατικές σειρές που κατακτούν το Netflix

Η σειρά έξι επεισοδίων «Περηφάνια και Προκατάληψη» που έχει διασκευαστεί από τη συγγραφέα Ντόλι Άλντερτον θα κυκλοφορήσει αυτό το φθινόπωρο στο Netflix.

«Οι λόγχες ήταν φτιαγμένες από ξύλο μπάλτσα και γεμισμένες με άψητα μακαρόνια, έτσι ώστε όταν σπάγανε, να γίνεται μια έκρηξη που έμοιαζε με θραύσματα» - Η ιστορία του «Θρύλου ενός Ιππότη» μέσα από τις αφηγήσεις των δημιουργών της στον Guardian.

Το φιλμ, που προς το παρόν δεν έχει επίσημο τίτλο, θα βασίζεται στο βιβλίο του Σαμ Γουόσον (Sam Wasson) «Fifth Avenue, 5 AM: Audrey Hepburn, Breakfast at Tiffany's and the Dawn of the Modern Woman»

«Υπάρχει μια πλευρά της που πιστεύω ότι οι άνθρωποι ακόμα δεν καταλαβαίνουν», δήλωσε σε πρόσφατη συνέντευξή της η Αννα Σαουάι που πρόκειται να ενσαρκώσει την Γιόκο Όνο.

Σε μια νέα συνέντευξη, η Φραν Ντρέσερ ήταν κατηγορηματική σχετικά με την επιστροφή της στις σειρές, αφού συμμετείχε για έξι σεζόν σε μια τηλεοπτική κωμωδία.

Από τη λαγάνα και τον χαρταετό μέχρι το Μπουρανί στον Τύρναβο, το Αλευρομουτζούρωμα στο Γαλαξίδι και τα κρητικά δρώμενα του Καντή και του Ξομολόγου, η Καθαρά Δευτέρα αποκαλύπτει το πολυπρόσωπο έθιμο της Ελλάδας

Με τα μάτια όλων να είναι στραμμένα στα επερχόμενα Όσκαρ, μια ακόμα γιορτή του κινηματογράφου ολοκληρώθηκε το βράδυ της Κυριακής με τα BAFTA. Ωστόσο η βραδιά δεν ήταν αυτή που θα ήθελαν ο Λεονάρντο Ντι Κάπριο, ο Τιμοτέ Σαλαμέ και το Marty Supreme.

Η συζήτηση για τη βιωσιμότητα στα BAFTA δεν αφορά μόνο το μενού ή τα σκηνικά, αλλά κυρίως τις πτήσεις της σεζόν των βραβείων. Τα στοιχεία δείχνουν ότι οι μετακινήσεις αποτελούν το μεγαλύτερο μέρος των εκπομπών της βιομηχανίας.

Λοιπόν, έχουμε και λέμε: το «One Battle After Another» κυριάρχησε στα φετινά BAFTA, όσο ο Ρόμπερτ Αραμάγιο ήταν απασχολημένος με το να κερδίζει τους Τιμοτέ Σαλαμέ και Λεονάρντο ντι Κάπριο για τον τίτλο του καλύτερου ηθοποιού.

Το «The Sopranos» μας δίδαξε τι εστί προδοσία, αλλά και πίσω από τις κάμερες τα πράγματα δεν ήταν καλύτερα.

Κατά τη διάρκεια των μηνών των προβών, οι ορχήστρες του δρόμου στο Ρίο ντε Τζανέιρο και οι σχολές σάμπα κάνουν χώρο για τους χορευτές και τους θεατές, δημιουργώντας νησίδες κοινοτικού πνεύματος σε μια βίαιη, άνιση πόλη όπου το αυτοκίνητο εξακολουθεί να είναι βασιλιάς.